บทที่ 2: เล่มที่ 2
"โอ้! ยู! คุณอยู่บ้านหรือเปล่า?" มีคนตะโกนไปที่ประตูบ้านของ Kamifuge Yue
"ฮะ?" มองออกไปนอกหน้าต่าง "เอ่อ~ เจ้าเมือง!" ขณะที่เขาพูดอย่างนั้น Shenfeng Yue ก็วิ่งออกจากห้องทันที ยิ้มและล้อเลียน: "ทำไมท่านเจ้าเมืองถึงมาอย่างกระทันหัน ฉันขอโทษที่มาเยี่ยมโดยไม่คาดคิด"
"Yue ฉันขอถามคุณหน่อย ภรรยาของคุณและ Ming โอเคไหม?" เจ้าเมืองถามอย่างจริงจัง "อะไรนะ..." คามิเฟิง เยว่หยุดยิ้ม และใบหน้าของเธอก็มืดลง "ภรรยา..."
เจ้าเมืองเห็นใบหน้าของเยว่จึงเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น มองท้องฟ้าแต่ไกล เมฆครึ้มนิดหน่อย
"นั่นเอง..." เจ้าเมืองหลับตาลง "เยว่ ฉันขอโทษ"
"ท่านเจ้าเมือง คุณจะขอโทษเรื่องอะไร ฮ่าฮ่า ฉันผิดเองที่ฉันกลับมาช้า..." คามิเฟิง เยว่พูดด้วยรอยยิ้มขมขื่น
"แล้วเด็กอยู่ไหนล่ะ?" จู่ๆ เจ้าเมืองก็จำได้ว่าเขาลืมถามหมิง
"ฮ่าฮ่า เขาสบายดี บางที..." ยูถอนหายใจ "ตอนนี้หมิงเกลียดฉันแล้ว...บางทีเขาอาจมีความคิดที่จะฆ่าฉัน" Kamifeng Yue ยิ้มอย่างขมขื่น
"..." เจ้าเมืองเงียบไปสักพัก "พาฉันไปพบหมิง เขาอยากเจอฉันมาตลอดไม่ใช่เหรอ?"
"ก็... โอเค"
"คุณสองคน เฝ้าประตูอยู่" เจ้าเมืองเดินตามเยว่ไปสองสามก้าว จากนั้นหันกลับมาและพูดกับทหารที่อยู่ข้างหลังเขา
"ใช่!"
ท้องฟ้ามีเมฆเล็กน้อยและดูเหมือนว่าฝนจะตกจริงๆ ฟ้ารู้สึกถึงความตายของแม่ด้วยหรือเปล่า? คุณอยากจะร้องไห้เพื่อเธอด้วยเหรอ?
ดุ๊กดิ๊กดุ๊ก...
"หมิง คุณอยู่ในห้องหรือเปล่า? เจ้าเมืองอยู่ที่นี่ คุณไม่อยากเจอเจ้าเมืองมานานแล้วเหรอ?" Shen Fengyue เคาะประตูห้องนอนของ Ming โดยมีเจ้าเมืองยืนอยู่ข้างหลังเขา
หลังจากเคาะอยู่นาน "คุณทำอะไรอยู่?" Shenfeng Ming ยืนอยู่ข้างหลังพวกเขา ณ จุดหนึ่ง
"หืม~ คุณคือหมิงเหรอ ฮ่าๆ" เจ้าเมืองหันกลับมา ก้มลงมองหมิงด้วยรอยยิ้ม "เมื่อกี้คุณไปไหนมา ทำให้พ่อของคุณมาเคาะประตูบ้าน~"
หมิงมองดูเขา รอยยิ้มของเจ้าเมืองดูอบอุ่นมาก และหลังจากนั้นไม่นาน: "คุณช่วย... เป็นเจ้านายของฉันได้ไหม"
"อะไร?" เจ้าเมืองมองดูเขาด้วยความประหลาดใจ
"หมิง! คุณกำลังพูดถึงอะไร? เจ้าเมืองจะเป็นนายของคุณได้อย่างไร?" คามิเฟิง เยว่ที่อยู่ด้านหลังเจ้าเมืองรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย
"อนิจจา~" เจ้าเมืองยืนขึ้นและชี้ไปทางเยว่ที่อยู่ด้านหลังเขา "ไม่สำคัญหรอก ฮ่าๆ! ตงหยานวูจิ!"
"ไม่! ฉันจริงจัง!" Shen Fengming เงยหน้าขึ้นและเงยหน้าขึ้นมองเจ้าเมืองตัวสูง
"โอ้~ แล้ว..." เจ้าเมืองพูด นั่งยองๆ และแตะหัวคามิเฟิงเยว่ แล้วหัวเราะ "บอกฉันหน่อยสิ ทำไมคุณถึงอยากเป็นอาจารย์ของฉัน"
ลมกระโชกแรงพัดออกไปนอกหน้าต่าง และดูเหมือนว่าฝนจะตกจริงๆ
"เพราะ... ฉันอยากแข็งแกร่งขึ้น!" หมิงก้มศีรษะลงและหลั่งน้ำตา "ถ้า... ฉันแข็งแกร่งขึ้น แม่ของฉัน... แม่ของฉันคงไม่ถูกฆ่าโดยสัตว์ประหลาด ฉันเฝ้าดูแม่ของฉันถูกฆ่า แต่ก็ทำอะไรไม่ได้!"
Kamifeng Yue ไม่แปลกใจกับคำพูดของ Ming และเพียงแค่มองดูเขา
"เมื่อฉันแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น ฉันจึงจะปกป้องผู้คนและสิ่งของที่ฉันต้องการปกป้องได้ จากนั้นจึงจะสามารถ..." หมิงเงยหน้าขึ้นและมองเยว่ "เมื่อนั้นเท่านั้น ฉันจะสามารถฆ่าคนที่ฉันต้องการฆ่าได้!"
เจ้าเมือง: "..."
ยังมีต่อ...
