สาวน้อย ลาก่อน ความเพียรของฉัน หากไร้ผล ฉันก็จะดำเนินต่อไป
เมื่ออดีตกลายเป็นเรื่องผ่านไป ทุกสิ่งก็เข้าไม่ถึง เมื่อก้าวแรกฉันก็พร้อมจะล้มเหลว แต่ฉันไม่กลัว สิ่งที่ฉันกลัวคือฉันไม่มีโอกาสล้มเหลวด้วยซ้ำ ทุกอย่างมาเร็วเกินไป คุณปฏิเสธเร็วเกินไป ฉันถูกเตะไปไกลก่อนที่จะสัมผัสเธอได้ คุณอยู่ไกลเกินไปจริงๆ ความเย่อหยิ่งและความเย่อหยิ่งของคุณดูเหมือนจะเป็นโล่ป้องกัน ป้องกันไม่ให้ผู้อื่นเข้าใกล้คุณ ถ้าฉันทำได้ ฉันหวังจริงๆ ว่าฉันจะเป็นคนพิเศษ แต่มันเป็นไปไม่ได้ใช่ไหม? กาลครั้งหนึ่ง ฉันทำสิ่งที่โง่เขลา แต่ก็สูญเสียมันไปก่อนที่จะพูดอะไรเกี่ยวกับมัน ครั้งนี้ฉันอยากจะคว้ามันไว้แต่คุณไม่ให้โอกาสฉัน การรักใครสักคนมีความสุขมาก แต่ก็เจ็บปวดมากเช่นกัน บางทีความเจ็บปวดอาจทำให้คุณจำได้ดีขึ้น ยืนอยู่ที่ด้านล่างของหน้าผา พยายามอย่างยิ่งที่จะหาเชือกที่จะปีนขึ้นไป ฉันคว้าเถาวัลย์ต้นไม้ได้ แต่เนื่องจากฝนที่กัดเซาะ ฝนจึงพังทันทีที่ฉันปีนขึ้นไป... เช่นเดียวกับนิสัยของคุณ รูปลักษณ์ที่ไม่แยแสของคุณดูเหมือนจะแยกทุกอย่างระหว่างเราออกจากกัน เมื่อฉันล้มลง ฉันตระหนักได้ว่าความเจ็บปวดคือความผิดหวังหลังจากความหวังจนกลายเป็นความสิ้นหวังในที่สุด ลำบากแค่ไหนก็ไม่อยากจะถอย ฉันจะมองหาต่อไป มองหาต่อไป และพบแม่กุญแจเหล็กที่ฝังลึกลงไปในหัวใจของคุณและจะไม่มีวันทำลายมัน... ขอบคุณ การจากลาของคุณกลายเป็นความเพียรพยายามของฉัน!
ตอบกลับ (10)
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —