เรื่องย่อก่อนหน้า: อาณาจักรเฟหลอได้เผชิญกับอาชญากรแหกคุกระดับ A--นักล่าปีศาจน้ำแข็ง เหลิงเยว่ ผู้เป็นภัยคุกคาม จุดประสงค์ที่เขาหนีออกมาครั้งนี้--เพื่อแก้แค้น โดยบังเอิญได้พบกับนักล่าปีศาจหนุ่ม--นักล่าปีศาจไฟ หลี่●ฮงเหวย หลี่เพื่อหยุดเหลิงเยว่ จึงต่อสู้กับเขา การต่อสู้ยังดำเนินต่อไป โปรดอดใจรอและติดตาม…………
ตอนที่สอง: ความจริงที่กำลังโผล่พ้นขึ้นมา!
เหลิงเยว่หัวเราะร้ายอย่างขบขัน ไม่สนใจเปลวไฟของหลี่: “นี่มันเด็กตัวเล็กจริงๆ นะ……”
“เอ๋…อะไรนะ?!” หลังจากพูดจบ มือที่สัมผัสกับหลี่ของเหลิงเยว่ ปกคลุมด้วย ‘เปลือกน้ำแข็ง' ก็ทันทีสร้างขอบน้ำแข็งใหม่ขึ้นมาอีก และขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดเนื่องจากการขยายตัวของน้ำแข็ง กระเด็นออกจากมือหลี่ที่โอบด้วยเปลวไฟ! เขาก้าวถอยไปหนึ่งก้าว หลุดออกจากการควบคุมของหลี่ ยืนห่างออกไปไกล
หลี่ถึงจะแปลกใจเล็กน้อย แต่ยังคงถือเปลวไฟอยู่ในมือ ยิ้มและพูดว่า: “เฮ้ ลุง! คุณจะหลบหนีเหรอ?”
“หลบหนี? ตอนนี้ผมดูเหมือนไม่มีความคิดนั้นนะ… ในเมืองนี้ ผมได้วาง ‘ตราน้ำแข็ง' ไว้มากมายแล้ว” เหลิงเยว่หน้าตาจริงจัง มองไปยังขอบฟ้ายามค่ำที่มีแสงไฟระยิบระยับ ก่อนจะหัวเราะอีกครั้ง “ตึกเมื่อกี้นั่น คือหนึ่งในตำแหน่งของ ‘ตราน้ำแข็ง' เห็นผลลัพธ์ที่สวยงามหลังระเบิดใช่ไหม? ฮ่าๆ เมืองนี้…ถูก ‘ตราน้ำแข็ง' ครอบคลุมหมดแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า…” เหลิงเยว่หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เก็บน้ำแข็งที่มือ พลิกลูกนิ้ว
ระเบิด--ครืด--ปัง!!!
“อะไรเนี่ย? คุณโรคจิต!” บนตึกอีกหลังข้างหลี่ พร้อมกับเสียงแก้วแตก ก็มีเสาหินน้ำแข็งแตกออกมาอีก! ความเย็นรุนแรง ส่องประกายระยิบระยับใต้แสงจันทร์
“หยุดซะ!---ฮ่ะเอ๋ย---” พูดไป หลี่พุ่งเข้าใส่เหลิงเยว่ แขนสองข้างเหวี่ยงตามธรรมชาติ หลังมือส่งเสียง ‘ปุบ' พ่นเปลวไฟออกมาเป็นสองก้อน “คุณตั้งใจจะทำลายเมืองนี้ใช่ไหม? คุณไม่คู่ควรเป็นนักล่าปีศาจ!”
เมื่อเห็นหลี่โกรธแล่นเข้ามา เหลิงเยว่ก็พูดอย่างสบายใจว่า “คุณก็มีพลังปีศาจใช่ไหม? เด็กน้อย……”
คำพูดยังไม่ทันจบ หมัดที่ถูกห่อหุ้มด้วยเปลวไฟของหลี่หยุดอยู่ห่างตาของเหลิงเยว่เพียง 10 เซนติเมตร
“อะไรนะ?!” หลี่ลดมือลง เก็บเปลวไฟเข้าที่ ทำหน้ายังระวัง “พลังปีศาจ…”
“ฮ่าฮ่า… เด็กน้อย! คุณก็มีเหมือนกันใช่ไหม?”--ตรามาร ถึงแม้ตัวเองจะเป็นนักล่าปีศาจ แต่ในร่างกายของตัวเองกลับมีปีศาจ เหมือนกับว่า…มันขัดกับอาชีพของตัวเองใช่ไหม?” เหล่งเยว่รู้สึกภูมิใจเล็กน้อย เพราะเขาคิดว่าตัวเองพอจะเดาได้คร่าวๆ เกี่ยวกับความลับของเด็กชายคนนี้ จากคำพูดก็พอจะได้ยินน้ำเสียงเย่อหยิ่งจนทำให้น่ารำคาญ
“แย่ชะมัด! คุณลุงนี่พูดอะไรไร้สาระอยู่เนี่ย?” หลี่กำมือแน่น ตะโกนใส่เหล่งเยว่ด้วยความโกรธเล็กน้อย
“เจ้าได้ทำสัญญากับวิญญาณของตัวเองใช่ไหม เจ้าหนู!” พูดจบ เหล่งเยว่ค่อยๆ คลายกระดุมเสื้อเผยให้เห็นหน้าอกของตัวเอง “คุ้นเคยไหม? ฮี่ฮี่…ตราไม่มีตราปิด!” บนหน้าอกของเหล่งเยว่มีตราเป็นวงกลมสีแดงเลือด ตรงกลางวงกลมมีลวดลายแปลกๆ แต่ลวดลายในกลางวงชัดเจน--เป็นดวงตา
“……ทำไมเธอถึงมี แล้วยังไม่มีตราปิด?” หลี่มองตราตรงหน้าอย่างตกใจ มือสั่นเล็กน้อย “งั้น…เธอรู้ไหมว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง? บอกฉันสิ! บอกความลับของตรานี้ให้ฉัน!”
“ความอยากรู้แรงจังนะ? ฮี่ฮี่…บอกก็ไม่ว่าหรอก แต่…” เหล่งเยว่ปิดเสื้อ มือทั้งสองหงายลงพื้น หลี่ระวังตัวถอยหลังไปสองสามก้าว
“ตีฉันให้แพ้ก่อนค่อยว่ากัน! ฮี่ฮี่…” พูดจบ มือของเหล่งเยว่เปล่งความเย็น พุ่งน้ำแข็งออกจากมือเหมือนเสาน้ำแข็งแทงลงพื้น ใช้แรงผลักจากเสาน้ำแข็งตัวเขาก็พุ่งขึ้นไปบนเสาน้ำแข็งแล้วพุ่งไปข้างหน้า หลี่ถอยไปอีกสองสามก้าวเพื่อหลีกทางจากเสาน้ำแข็ง “อยากรู้ความลับของตัวเองมาก พากันตามฉันมา! ฮ่าฮ่าฮ่า!”
หลี่ยกหัวมองเหล่งเยว่ที่พุ่งไปไกล ตะโกน “ไอ้สารเลว! ปากบอกว่าไม่หนี ทำไมหนีล่ะ! แย่ชะมัด!!” พูดจบ หลี่ตามรอยน้ำแข็ง ข้ามหลังคาอาคารทีละหลัง คอยตามทิศทางที่เสาน้ำแข็งพุ่ง
เหล่งเยว่ยืนบนเสาน้ำแข็ง ควบคุมเสาน้ำแข็งพุ่งไปยังทำเนียบประธานาธิบดี เขามองไปยังหลี่ที่ตามมาอย่างไม่ยอมห่าง แล้วยิ้มขึ้น “ความลับของตราเหรอ? ฮ่าฮ่า เจ้าหนูยังไม่โตเลย ยังไม่รู้เรื่องราวของประเทศนี้… อย่างไรก็ตาม จัดการคนๆ นั้นก่อนก็แล้วกัน ใช่!”
“แย่ชะมัด! นั่นไม่ใช่ทางไปทำเนียบประธานาธิบดีเรอะ? ชิบ! นายพลเอ็ดเวิร์ดตายไปแล้วหรือไง! ทำไมถึงไม่รู้ว่ามีนักโทษแหกคุกด้วยล่ะ?!” หลี่บ่น ขาสะดวกกระโดดจากหลังคาอาคารหนึ่งไปอีกหลังคาไม่หยุดตามรอยน้ำแข็งของเหล่งเยว่
“อ้า--พลาด!!พลเรือเอกเอ็ดเวิร์ดที่อีกที่หนึ่งจามและถูจมูกเป็นนิสัยตามมาด้วยคือกัปตันคาร์เตอร์ นักล่าแม่มดหญิงผู้มีฝีมือสูงที่รู้จักกันในชื่อ 'นักล่าน้ํา' เธอมีผมสีดําสนิท มัดหางม้า และสวมชุดหนังคอลึกรัดรูปความอวบอิ่มและเสน่ห์ของเธอถูกแสดงออกอย่างเต็มที่—สิ่งที่ทําให้ผู้ชายต้องฝันกลางวันจริงๆ!กัปตันคาร์เตอร์ถามด้วยความเป็นห่วง "ดึกมากแล้ว คุณเป็นหวัดหรือไง?พลเรือเอก!""ฮ่าฮ่า ไม่หรอก เด็กคนนั้นอาจจะพูดไม่ดีฉันอีกแล้วก็ได้!"เอ็ดเวิร์ดพูดอย่างหยอกล้อ "พูดถึงเรื่องนั้น คาร์เตอร์จะออกกี่โมง?" ผู้ชายคนนั้นน่าจะ、、、มาถึงเร็วๆ นี้ใช่ไหม? ฮิฮิ"
"อืม~~ ตอนนี้เวลา 21:00 น. เป๊ะ ......"
ตอนที่ 2: OVER
บทก่อนหน้า ◎ บทถัดไป
