คนสำคัญหกคืน (1)

การอัปเดตครั้งที่สอง
หลุมควันไหลลงมาที่หน้าผากและกัดกร่อนทั้งร่างกายพร้อมกับเลือดสีแดงบนท้องฟ้า มีหญ้ากระจัดกระจายอยู่ในพุ่มไม้ งูพิษว่ายอยู่ในคราบเลือด และมีหนามพันอยู่รอบหอคอยขนาดใหญ่

Yiyi เดินไปข้างหน้าทีละก้าว เสียงที่มีเสน่ห์ดังเข้ามาในหูของเขา ทันใดนั้นเฟยยี่ก็เงยหน้าขึ้นและเลือดของเขาก็ไหลไปข้างหลัง และดูเหมือนว่าเขาจะล้มลงตายในวินาทีถัดมา

ดาบเล่มหนึ่งแล่นผ่านศีรษะ และด้วยฝนเลือด เด็กผู้หญิงผิวขาวก็ค่อยๆ ลงมาที่นี่ “หนุ่มน้อยรู้ไหม ทุกครั้งที่ฉันฆ่าใครสักคน ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย ข้อความลับของฉันก่อตัวเป็นทะเลเลือด เพราะ...”
คลิก ปลายดาบกดลงที่คอ และเลือดก็ค่อยๆ ไหลลงมา จู่ๆ ฝนที่เชื่อมระหว่างท้องฟ้าและโลกก็แตกสลาย และเลือดก็กระจายไปทั่วร่างกาย เด็กสาวถอยกลับและประตูเมืองก็เปิดออกอย่างช้าๆ ชายหนุ่มไม่มีทางออก ดังนั้นเขาจึงดึงมีดออกจากฝักและเกาประกายไฟ ความมืดกลืนกินแสงระเรื่อ และความตายก็มาเยือน

รอยยิ้มเศร้าๆ หลุดออกมาจากกระแสน้ำที่หายใจไม่ออก และความโศกเศร้าอย่างสิ้นหวัง
หม้อทองแดงบนแท่นสูงด้านหน้าปิดด้วยลวดลายสีน้ำเงิน ภาพวาดแขวนอยู่บนผนัง และรูม่านตาที่ปีกสะท้อนภาพเหตุการณ์ที่น่าสะพรึงกลัว ฟันเป็นเหมือนหนาม กลิ่นเลือดยังคงอยู่บนขน รูม่านตาลึกสะท้อนม่านไฟปกคลุมทุกสิ่ง และหัวใจของสัตว์ประหลาดก็หยุดอยู่กลางอากาศและหยุดลง
"เอาละ... แท่นสูงด้านหน้าแสดงคำสองสามคำเบา ๆ 'ปราชญ์กำลังมา!' สิ่งเหล่านี้คืออะไร? เม็ดเหงื่อไหลลงมาตามใบหน้าของคุณ และลมหายใจแห่งความตายก็กำลังมา

สัตว์ประหลาดในภาพวาดปรากฏตัวขึ้น ความโกลาหลบิดเบี้ยว และร่างอันมืดมิดก็ระเบิดออกมา ในขณะนี้ เส้นแบ่งระหว่างชีวิตและความตาย สัตว์ประหลาดตัวใหญ่ส่งเสียงร้องโหยหวนซึ่งแทงทะลุ มีสมาธิและออกไปให้หมด วิ่งไปเหงื่อไหลออกจากทุกรูขุมขนในร่างกาย เขาออกมาไล่ตามเขาราวกับสายลมที่โหมกระหน่ำ เสียงหัวใจ เสียงฝีเท้า และลมหายใจกระทบทุกเส้นประสาท
สัตว์ประหลาดเปิดปากที่เปื้อนเลือดและทุบทุกอย่างที่ขวางทาง เสียงฝีเท้าดังก้องไปบนท้องฟ้า เสาหินล้มลง รูปปั้นขนาดใหญ่เอียง และท้องฟ้าก็เวียนหัว หนึ่งเทิร์น สองเทิร์น สามเทิร์น มันก้าวไปข้างหน้าอย่างสิ้นหวัง เปลวไฟจำนวนนับไม่ถ้วนทุบคลื่นและโจมตีส่วนต่อประสาน และกระจกก็บินและระเบิด และร่างอันมืดมิดก็พุ่งลงมา ในเวลาเดียวกัน ปราสาทก็พังทลาย ฝุ่นผงปลิวว่อน และสัตว์ร้ายก็วิ่งขึ้นไปในอากาศ มีดในมือของเขาส่งเสียงหมุน และเกียร์จำนวนนับไม่ถ้วนก็คลิกอย่างแน่นหนา รัศมีสีทองไหลออกมาจากใบมีด และสนามพลังขนาดมหึมาก็พุ่งออกมาด้วยแสงสีทอง เมื่อเหวี่ยงดาบ แสงสีทองก็พุ่งตรงขึ้นไปบนท้องฟ้า และลมที่แผดเผาก็ละลายทุกสิ่ง ดาบตัดผ่านร่างใหญ่อย่างรวดเร็ว และดาบก็ระเบิดและหมุนวนอย่างรวดเร็ว ประกายไฟพุ่งออกมาจากกระดูกสันหลังสีดำ และเนื้อและเลือดของสัตว์ประหลาดก็กระเด็นไปด้วยประกายไฟ สัตว์ประหลาดกรีดร้องก่อนตาย ฝนตกน้ำก็กระเด็น เงาดำพุ่งออกมาจากส่วนลึกของพื้นดินและถูกล้อมรอบ เงาดำเหล่านี้ส่วนใหญ่ลอยอยู่ในอากาศโดยไม่มีร่าง และพวกมันก็กระโดดขึ้นมาและสร้างความหายนะด้วยมีดแห่งความตาย “ปีกถูกพับด้วยมีด และดาบจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังจะทะลุผ่านมันไป
เบรกถึงจุดสิ้นสุด และการเสียดสีทำให้เกิดไฟลุกโชน กลายเป็นฝุ่น และกลับกลายเป็นฝุ่น “เสี่ยว หยู คุณอยู่ที่นี่!” ถูกต้องแล้ว โลก มีดพุ่งออกมา และเงาสีดำก็กลายเป็นฝุ่นและลอยอยู่ในความว่างเปล่า “เสี่ยวหยู คุณทำคนเดียวและเอามีดของฉันไป!” หยูยี่ทุบตีและสอนหยูยี่ “พี่เวิลด์ หยิบดาบขึ้นมา!” ปีกขว้างมีดออกไปและมันถูกลอยอยู่กลางอากาศ เมื่อแตกหัก ดาบก็พุ่งขึ้นไปในอากาศและจับดาบไว้ในเงามืด มันหายไปในพริบตา "ไหลไม่สิ้นสุด! "
"ฮ่าฮ่า มันยังใช้งานไม่ได้! "อี้ปัน เฟยยี่ส่ายหัว "คุณสะดุดหรือเปล่า?" เขานึกถึงคืนสุดท้ายที่หิมะตกระหว่างคนทั้งสอง

อัปเดตครั้งที่สอง ถ้าคุณเห็นด้วย ฉันยังมีมันอยู่ ถ้าไม่ทำ ฉันยังมีอีก 500 คำ การอัปเดตครั้งที่สามจะตามมา! ขอบคุณสำหรับการอ่าน!