ก่อนอื่น ทุกคนจะต้องปลูกฝังจิตวิญญาณอันสูงส่งของการเสแสร้งเป็นบี การเสแสร้งเป็นบีเป็นสภาวะของชีวิตและความเชื่อ หากไม่แสร้งทำเป็น B คุณจะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้
เพื่อเป็นการไม่ให้เสียเวลา เรามาเข้าประเด็นกันดีกว่า
1. ก่อนขึ้นรถบัส
รูปลักษณ์ภายนอกเป็นสิ่งสำคัญมาก JR อย่าลืมลงแว๊กซ์ผมและหวีให้เรียบร้อย อย่าใส่สูทนะ มันราคาถูกเกินไป นั่นคือสิ่งที่พนักงานออฟฟิศทั่วไปสวมใส่ สิ่งที่เราต้องใส่คือเสื้อกันลมไม่ว่าจะเป็นฤดูหนาวหรือฤดูร้อนก็ตาม สวมแว่นกันแดด อย่าสวมสิ่งใดๆ ของ Ray-Ban หรือ Dior พวกมันไม่มีรสนิยมที่ดีและราคาถูก ผู้สวมใส่ GUCCI ก็มีเกียรติเพียงพอ
ในช่วงเวลาทำงานปกติคนจะเยอะจึงต้องเข้าคิว นี่คือเวลาที่จะแสดงความรู้สึกเหนือกว่าของคุณ เมื่อคุณไปที่ห้องปฏิบัติหน้าที่ในสถานีและถามคุณต้องใช้น้ำเสียงที่อ่อนโยนและเป็นสุภาพบุรุษอย่างยิ่งและพูดว่า: ขอโทษที ช่อง VIP อยู่ที่ไหน?
แล้วเขาก็ยิ้มทำเป็นเขิน: ขอโทษที ฉันเพิ่งบินไปยุโรปช่วงนี้ฉันสับสน
งั้นอย่ามองสายตาอิจฉาของคนอื่น เข้าแถวเงียบ ๆ ที่หลังคิว แค่มีความสุขในใจ และสนุกกับการแกล้งทำเป็นอายุ 13
2. ในรถ
ฉันค่อยๆ ขึ้นรถบัส นั่งลง หยิบแล็ปท็อปออกมาปูบนตัก แล็ปท็อปไม่ด้อยไปกว่ากัน ต้องเป็นซีรีย์ IBM thinkpad ถ้ามันไม่ได้ผล Apple จะช่วย เดสก์ท็อปควรสะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อย จากนั้นจึงเปิดหลักทรัพย์และดูสภาวะตลาดหุ้น ควรเน้นดวงตา ไม่สำคัญว่าคุณจะเข้าใจหรือไม่ ดวงตาเป็นกุญแจสำคัญ คุณต้องมีอำนาจครอบงำของผู้เหนือกว่า คุณต้องจินตนาการว่าคุณกำลังควบคุมตลาดหุ้นทั่วทั้งเมือง อย่าไปฟอรั่มเช่น Maopu
ดูมันสักสองสามนาที จากนั้นปิดมันราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วพูดกับตัวเองว่า: "เสียไปเป็นล้านอีกแล้ว" น้ำเสียงต้องสงบและให้ความรู้สึกเหมือนเสียเงินหนึ่งดอลลาร์ ต้องควบคุมเสียงไม่ให้ดังเกินไป ไม่งั้นจะเทียมเกินไป แต่คุณต้องทำให้ทุกคนรอบตัวคุณได้ยิน ไม่เช่นนั้นคุณจะอวดปีศาจ! คุณไม่สามารถบอกได้ว่าคนนับล้านเหล่านี้เป็นเหมือนส.ส.ในแมวจริงๆ...
จากนั้นถอดที่อุดหูออกจากปกเสื้อของคุณ จะต้องมีโลโก้ขนาดใหญ่อยู่บนนั้น เช่น UE11PRO หรืออะไรสักอย่าง แล้วแกล้งทำเป็นมีสายเข้าไมโครโฟน ระวังอย่าให้โทรศัพท์ลอกเลียนแบบในกระเป๋าของคุณถูกเปิดเผย
เนื้อหาการโทรโดยพื้นฐานมีดังนี้
"เลขาหวัง ไม่ต้องส่งรถมารับ ฉันนั่งรถเมล์... ไม่เป็นไร ไปสัมผัสความทุกข์ของประชาชนกันดีกว่า~ อิอิอิอิ โอเค XXX เรื่องการลงทุนกัน (แค่รายงานคนที่รวยที่สุดในย่านนี้) โรงแรมฮัวน่าจะห้าดาวเป็นอย่างน้อยใช่ไหม?)... เลาหวาง ข้ามพิธีต้อนรับเพื่อช่วยคนด้านล่างไม่ให้พูดแบบนั้นเลย ฉันเป็นคนสูงส่งเกินไป และมันคงจะแย่ถ้าปาปารัซซี่ถ่ายรูปไว้ แค่นั้น”
เรียบง่ายบางครั้งก็เป็นกองทัพเรือ
จากนั้นหลับตาและเพลิดเพลินไปกับความคิดเห็นของผู้อื่นอย่างเงียบ ๆ ที่เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยาและความเกลียดชัง
3. ลงจากรถบัส: เมื่อคุณไปถึงสถานี ให้เก็บสมุดบันทึกของคุณออก จงใจบีบตัวเข้าไปในสถานที่ที่มีผู้คนพลุกพล่าน และจงใจยืดเท้าของคุณไว้ใต้เท้าของคนอื่น หากคุณถูกใคร "บังเอิญ" เหยียบย่ำ คุณต้องยิ้มอย่างไม่ใส่ใจและพูดว่า: "ไม่เป็นไร yvessaintlaurent ของฉันมีเงินแค่แสนเท่านั้น ดังนั้นฉันจะเหยียบมันถ้าฉันเหยียบมัน" แล้วค่อย ๆ ลงจากรถด้วยสายตาอิจฉาและขอบคุณของคนนั้น
หลังจากลงจากรถบัสแล้วคุณต้องเดินไปตามสบาย ๆ เพลิดเพลินกับทิวทัศน์บนท้องถนนแล้วดูพนักงานออฟฟิศที่น่าสงสารวิ่งอย่างสิ้นหวังเพื่อไล่ตามความรู้สึกเหนือกว่า
เดินมาได้สักพักก็สังเกตว่าคนที่ลงจากรถแทบจะหมดตัวแล้ว แกล้งทำเป็นอายุ 13 ก็พอแล้ว ค้นหาสถานที่ ถอดเสื้อกันลมและแว่นกันแดดออก แล้ววิ่งไปที่สถานที่ก่อสร้างอย่างรวดเร็ว ถ้าไม่รีบผู้รับเหมาจะไม่เลี้ยงอาหารกลางวันให้คุณ
