ทบทวนเหตุการณ์ก่อนหน้านี้: ในห้องประหาร การต่อสู้อันดุเดือดระหว่างลุงหวู่เว่ยและนารูโตะกำลังจะจบลง ดาราในคุกจะไปไหน? โปรดติดตามข้อความที่ตัดตอนมาจาก "เมืองแห่งโคมไฟผี" ①
---①---
Wuwei หลบหมัดของ Naruto และพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
นารูโตะสะดุดล้มลงกับพื้น
"หมู่บ้านจะตกอยู่ในอันตราย... แล้วคุณล่ะเป็นหมู่บ้านอะไร?"
วูเว่ยเตะไปทางนารูโตะที่ลุกขึ้นยืน
"ฮึ!"
"เธอเคยฆ่าคนบริสุทธิ์ที่ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณเพื่อประโยชน์ของหมู่บ้านบ้างไหม?"
"คุณอยากจะบอกว่าคุณไม่สามารถฆ่าผู้บริสุทธิ์ที่ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณได้หรอก..." นารูโตะล้มลงกับพื้นและจ้องมองไปที่หวู่เว่ย "คุณเป็นนินจาที่ยืนอยู่คนเดียวไม่ได้เหรอ?"
"นั่นสินะ"
"ล้อเล่นใช่ไหม!"
นารูโตะพยายามลุกขึ้นยืน แต่เท้าของเขายื่นออกไปและเขาก็คุกเข่าลงข้างหนึ่ง
——ควบคุมทั้งร่างกายไม่ได้...
"ขนาดหายใจยังเจ็บเลยเหรอ?" Wuwei เข้าหา Naruto อย่างช้าๆ และเตะเขาเข้าที่ท้องโดยไม่ขมวดคิ้ว "คุณคงสงสัยว่าทำไมสิ่งนี้ถึงเกิดขึ้นตอนนี้ใช่ไหม? เห็นได้ชัดว่าคุณไม่สังเกตเห็นอะไรเลย การใช้วิชานินจาไม่ควรเจ็บปวดนัก ไม่ว่าคุณจะควบคุมมันอย่างไรในระหว่างการต่อสู้ จักระก็ยังคงพร้อมที่จะเคลื่อนไหว ตราบใดที่จักระเคลื่อนไหว คุกจะเผาร่างกายของคุณทันที" นารูโตะที่ถูกเตะปิดหน้าท้องและหายใจไม่ออก
"ขอบอกอะไรหน่อยนะครับ" เสียงเย็นชาของ Wuwei ดังขึ้น "ไม่ว่าคุณจะทนทุกข์ทรมานกับหมู่บ้านมากแค่ไหน ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับหมู่บ้าน"
Wuwei หันหลังกลับและเดินไปทางขวา และนักโทษก็หลีกทางโดยอัตโนมัติราวกับส่งกระแสจิต
"เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน..." นารูโตะยื่นมือไปทางหลังหวู่เว่ย "ชัยชนะ ยังไม่มีการตัดสินผลลัพธ์..."
"ชัยชนะ?" หวู่เว่ยหันกลับมามองเหมือนมด "คำว่าชัยชนะจะใช้เมื่อคู่ต่อสู้เท่าเทียมกัน"
"..."
"แต่คุณไม่จำเป็นต้องรู้สึกละอายใจ" Wuwei กล่าวว่า "ไม่จำเป็นต้องรู้สึกละอายแม้ว่ามดจะถูกมนุษย์ทับก็ตาม"
หลังจากที่ Wuwei จากไป นักโทษก็สาปแช่งนารูโตะ
"อ่า น่าเสียดายจริงๆ"
"มีคนแบบนี้จริงๆ เห็นได้ชัดว่าเขาอ่อนแอมาก ดังนั้นอย่าอวดคำพูดเลย"
"คุณถูกหมู่บ้านทอดทิ้งไปนานแล้ว คนงี่เง่า!"
นารูโตะซุกตัวอยู่บนพื้น ไม่มีแม้แต่แรงจะหักล้าง
ผู้คุมมาถึงล่าช้าและอุ้มนารูโตะที่หายใจไม่ออกขึ้นมา
"ฉันเห็นว่าคุณมีความรู้สึกต่อห้องทรมานจริงๆ"
"ให้ตายเถอะ..."
"คุณเพิ่งถูกปล่อยตัวมาได้สักพักแล้วคิดถึงเขาเร็วจัง?" ตงกวาทุบตีใบหน้าของนารูโตะอย่างมีความสุขจากก้นบึ้งของหัวใจ และเหยียบหัวของนารูโตะที่ล้มลงกับพื้นและบดขยี้เขาอย่างแรง
"ตามมาตรา 23 มาตรา 6 ของการลงโทษเมืองแสงวิญญาณ! ความผิดครั้งที่สองจะมีโทษจำคุกห้าวัน! ใจเย็นๆ และสงบสติอารมณ์ในนั้นซะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ!"
ห้องทรมานห้องที่สองยากกว่าห้องแรก
ยังคงไม่สามารถควบแน่นจักระได้ ทันทีที่เขาผ่อนคลายครู่หนึ่ง ใบหน้าของ Wuwei ก็ปรากฏขึ้นในใจของเขาทันที
สิ่งที่คุณเห็นจะค่อยๆ เชื่อมโยงกับการไม่ใช้งาน
วูเว่ยอยู่ตรงนั้น นารูโตะเห็นรอยเลือดบนผนังเมื่อเห็นหน้าของหวู่เว่ย ลมที่พัดผ่านห้องทรมานตามเสียงของหวู่เว่ย และแม้แต่มดที่คลานอยู่บนพื้นก็คิดว่าเป็นดวงตาที่เย็นชาของหวู่เว่ย
หมู่บ้านอะไรสำหรับคุณ?
"มันไม่มีประโยชน์หรอกแม้ว่าฉันจะจำสิ่งที่ลุงคนนั้นพูดได้ก็ตาม" นารุโตะชกหัวของเขา "สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการหาทางออกจากสถานที่ผีแห่งนี้และกลับไปที่หมู่บ้าน"
อย่างไรก็ตาม ยิ่งเขาคิดถึงการมีอยู่ของความเกียจคร้านมากเท่าไร มันก็จะขยายใหญ่ขึ้นเท่านั้น
"อ๊ากกก!" นารูโตะเกาหัว "เกิดอะไรขึ้น!"
นารูโตะจึงนอนลงบนพื้นและเริ่มวิดพื้น แต่จังหวะวิดพื้นที่ซ้ำซากจำเจทำให้เขานึกถึงหลายสิ่งหลายอย่าง
คำสั่งของหมู่บ้านนั้นเด็ดขาดสำหรับนินจา ดูเหมือนจะมีคนพูดเรื่องนี้ระหว่างการตรวจร่างกาย
นารูโตะหายใจเข้าทางปากและวิดพื้นต่อไป หมู่บ้านนี้เป็นชื่ออันชอบธรรมของนินจาดังนั้นการฆ่าเพื่อหมู่บ้านจึงเป็นการกระทำที่ชอบด้วยกฎหมายเสมอมา... พูดถึงแล้ว ชายที่สวมผ้าโพกหัวสีหัวหอมสีอ่อนยังไม่มีใครเห็นอีกเลยตั้งแต่นั้นมา... ก็ไม่มีทางที่จะเห็นมันได้เพราะฉันถูกขังอยู่ในห้องประหารชีวิต... ไม่ใช่ว่าคุณละทิ้งชื่อเสียงด้านความยุติธรรม แต่ชื่อเสียงด้านความยุติธรรมของคุณละทิ้งคุณ...
"เมืองแห่งโคมไฟผี"--①--
"สิ้นสุด" โปรดตั้งตารอ "เมืองแห่งโคมไฟผี" ②"
