ในยุคนั้นเมื่อเทววิทยาผสมผสานกัน เสียงไฮยาลินก็ดังก้องไปทั่วท้องฟ้า
ค่ำคืนสีเขียวมรกตทอดยาวสู่ท้องฟ้าราวกับหอคอยนิรันดร์
เงาดำของปราสาทยืนอยู่ที่ปลายถนน และยอดแหลมแบบโกธิกก็ทอดยาวสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน คู่บารมีและเคร่งขรึม!
เมืองศักดิ์สิทธิ์แห่งปารีส ประเทศฝรั่งเศสในศตวรรษที่ 17
ที่สถานีภาคพื้นดิน เพลาโลหะส่งเสียงเสียดสีอย่างรุนแรง และประตูเหล็กสีดำของปราสาทก็ค่อยๆ เปิดออก ม้าแปดตัวที่มีชีวิตชีวาถูกปกคลุมไปด้วยหน้ากากสีดำ และดวงตาที่เปื้อนเลือดของพวกมันก็ราวกับเครื่องทำลายล้างในตอนกลางคืน พวกเขาดึงรถสีดำแล้วขับเข้าไปในประตูปราสาท ตัวรถม้า 'ศักดิ์สิทธิ์' ฝังด้วยเงินฝังลายลูกสิบคน และตอกลวดลายคล้ายงูไว้ตรงกลาง
รถม้าหยุดที่จัตุรัส และหญิงสาวในชุดแม่ชีสีดำก็ค่อยๆ ก้าวออกจากรถม้า เธอดูอายุประมาณสิบสี่ปี มีใบหน้าที่ห่างไกล สวยงามและสวยงาม แต่ไม่มีร่องรอยของชีวิตเลย เมื่อมองดูอาคารสูงตระหง่านที่ซ่อนอยู่ในความมืดครึ่งหนึ่ง ก็เป็นอาคารที่มีเส้นและมุมแนวตั้งที่เฉียบคม ราวกับว่าพระเจ้าได้ประทานความงามอันศักดิ์สิทธิ์และสุดขีดให้กับมัน
คบเพลิงหลายร้อยดวงถูกจุดขึ้นทันที และทหารก็เข้าแถวเพื่อเผชิญหน้ากัน พวกเขาถือปืนคาบศิลาหนักอยู่ในมือและชี้ปากกระบอกปืนไปที่ทางออกต่างๆ ของปราสาท ใครก็ตามที่ออกมาจะต้องเผชิญหน้ากับกระสุนนับพันนัดในทันที
เวลาแห่งความบริสุทธิ์กำลังมา
ประตูอีกบานเปิดออก และภายในปราสาทก็มีโบสถ์อยู่ ร่องรอยของชีวิตในโบสถ์คือร่องรอยของแสงเทียนที่ทอดยาวราวกับมหาสมุทร ส่องแสงสว่างให้กับภาพวาดบนเพดานและจิตรกรรมฝาผนังอันงดงาม เทียนนับพันเล่มจุดพรมแดงเลือดที่อยู่ลึกเข้าไปข้างใน ปลายพรมแดงมีแสงพระจันทร์สีแดงดวงใหญ่ยามค่ำคืน มีไม้กางเขนสีดำขนาดใหญ่อยู่บนบันไดหินสีดำ ผู้หญิงคนนั้นถูกมัดไว้กับไม้กางเขน โดยมีสายลมกินวิญญาณพัดมา และกระโปรงผ้ากอซสีขาวนุ่ม ๆ ก็เกาะติดกับร่างกายของเธออย่างแน่นหนา ใบหน้าของเธอสดใสมากจนศักดิ์สิทธิ์เกินกว่าจะเปื้อนได้
"โลกนี้เหรอ คุณเป็นผู้หญิงเจ้าเล่ห์ คุณหลอกวิญญาณของทุกคนที่รักคุณและขายวิญญาณของคุณให้กับปีศาจ!" หญิงสาวสังเกตเห็นผู้หญิงตรงหน้าเธออย่างไม่แสดงอารมณ์
"ไม่ คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันโกหกเขา ตอบฉันสิ ไอ้ปีศาจ!" โลกตะโกน
"มันสายเกินไปแล้ว จะไม่มีใครกลับมาช่วยคุณได้" พื้นที่นั้นบิดเบี้ยว และซากปรักหักพังก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตา ดูเหมือนแต่ละคนจะถูกทรมานในนรก มีเลือดออกและแห้ง และถูกเผาอีกครั้ง "นิรันดร์ จริง ศักดิ์สิทธิ์!" สว่านอันแหลมคมทั้งสองในมือของหญิงสาวทะลุไหล่ทั้งสองข้างและถูกตอกตะปูบนไม้กางเขนทำให้เลือดไหลและไหลเป็นสีแดง
ภาพลวงตา จิตสำนึกของโลกรู้ว่ามันยังไม่ตาย
"ความปรารถนาได้เริ่มขึ้นแล้ว คืนนี้โปรดตั้งตารอช้าๆ เวทีพร้อมแล้ว" เด็กสาวเดินเบา ๆ ลงจากชานชาลาจากคืนอันมืดมิด ดวงตาที่เปื้อนเลือดของเธอสะท้อนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวเปื้อนเลือด
หยาดฝนตกลงมาบนไหล่ของฉันอย่างไร้ความปราณี และหมอกหนาก็ยังคงอยู่เป็นเวลานาน ทันใดนั้น หัวใจของเด็กชายก็รู้สึกเจ็บปวดอย่างยิ่ง "ต้องมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น" เฟยยี่วิ่งอย่างรวดเร็วด้วยมีดคมๆ ในมือ
ประตูบิดเบี้ยวที่อยู่ตรงมุมเปิดออกอย่างช้าๆ พร้อมด้วยขนนกสีแดง กวัดแกว่งปืนโซ่สีดำที่หุ้มด้วยชุดเกราะและหอกสูงแปดฟุต ตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบันไม่มีใครละเว้นเมื่อกลับบ้าน ทหารม้าเหล็กลุกขึ้นเหมือนต้นไม้แบ่งออกเป็นสามส่วน เมื่อถือดาบในมือ มันก็จะวาบไปทุกทิศทาง มืดดำถ้าสัมผัสไม้จะตาย
เมื่อฟ้าหมดน้ำก็ยังไหลได้ ในเวลานี้ โลกกลับด้าน และด้ายก็พังทลายลง พวกเขามาแล้ว อัศวินแห่งนรก
PS: ไม่มีอะไรจะพูดอีกมาก พี่น้องทั้งหลาย โหวตไม่ดีที่สุด แต่ดีกว่าเท่านั้น!
