(3)
ตอนเด็กๆ ฉันออกไปเล่นกับปันปันซึ่งอายุน้อยกว่าฉัน 3 ปี ที่หน้าประตูบ้านในวันที่อากาศแจ่มใส ผ่านทุ่งผัก. ปานพรรณบอกว่าผักในนาดีมาก ไปขโมยมาบ้าง ฉันตอบตกลง เราก็เลยจัดสวนผักขึ้นมา แต่ใครจะรู้ว่ามีสุนัขหมาป่าตัวใหญ่อยู่ในสวนผัก เห็นเราสองคน และไล่ตามเรา แต่ใครจะรู้ว่ามันกำลังไล่ตามฉันไปทุกที่ ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็เป็นโรคกลัวไซโนโฟเบีย ฉันกลัวที่จะเห็นลูกสุนัขและฉันก็ยังกลัวอยู่ ต่อมาฉันรู้มาว่าสุนัขกำลังไล่ตามฉันเพื่อเอาไส้กรอกในมือของฉัน พูดตามตรง ตอนเด็กๆ ฉันโลภมากจนอยากจะทิ้งมันไว้กิน ในแง่วันนี้เขาเป็นคนชอบกิน
(4)
หรืออีกนัยหนึ่ง ฉันมีรักแรกตั้งแต่ฉันเข้าโรงเรียนอนุบาล ผู้หญิงคนนั้นน่ารักในใจฉันมาก ฉันอยากจะเข้าใกล้เธอ แต่ประโยคแรกที่ฉันพูดคือ "ปีศาจ อุตุมานอยู่ที่นี่จะตาย" ตอนนั้นเธอร้องไห้และบอกครูว่าฉันเรียกเธอว่าสัตว์ประหลาด ให้ฉันอธิบายตอนนั้นฉันไม่สามารถพูดได้
