ลูกชายของฉันอายุแปดขวบและเก่งที่สุดในการซนและซุกซน ทุบกระจกที่โรงเรียน, ขอให้เพื่อนร่วมชั้นถอดกางเกงของคนอื่น, ไปห้องน้ำหญิงเพื่อฉี่...ไม่มีจังหวะไหนที่จะหยุดได้
วันนี้ตอนเที่ยง จู่ๆ เขาก็วิ่งกลับจากโรงเรียนโดยไม่ส่งเสียงดังใดๆ มีคนวิ่งไปที่ห้องอย่างเงียบ ๆ เงียบ ๆ เมื่อเห็นเขาเชื่อฟังมาก จู่ๆ ฉันก็ปวดหัวไปหมด ตัดสินใจค้นหาและค้นพบรักแรกของเขา
ฉันขอให้ภรรยาพาลูกชายออกไปกินข้าวข้างนอกแล้วฉันก็มองไปรอบ ๆ เป็นเวลานาน ในที่สุดฉันก็พบโน้ตอยู่ในกล่องดินสอ เนื้อหามีดังนี้
เหอเหวินลี่ คุณชอบแกล้งฉันมาก ทำไมคุณถึงเกลียดขนาดนี้ (ลายมือลูกชาย)
ฉันเป็นผู้ดูแลชั้นเรียน ฉันไม่สนใจว่าครูจะดุฉัน เป็นเด็กดีไม่ได้เหรอ? (จอมอนิเตอร์หญิง) ลูก: ถ้าฉันชอบเธอ เธอจะยังสบถฉันอยู่มั้ย? (ทันเดอร์...)
เหอเหวินหลี่: ขึ้นอยู่กับว่าฉันชอบคุณหรือไม่! (ไม่ว่าผมจะไร้สาระขนาดไหน...) ลูก : ชอบผมมั้ย? พ่อบอกว่าฉันฉลาดกว่าใครๆ (นี่มันตรงไปตรงมามาก! ตอนที่ฉันไล่ตามเขา ฉันหมุนไปสิบแปดรอบ ฉันจำได้แค่บอกว่าเขาน่ารำคาญ...) เหอเหวินหลี่: ฉันจะไม่บอกคุณตอนนี้ (ผู้หญิงเกิดมาพร้อมกับความสามารถในการต่อต้านและยินดีตอบหรือเปล่า?) ลูก: ฉันจะจับผีเสื้อให้คุณแล้วบอกฉันได้ไหม? (ช่างน่ายั่วยวนจริงๆ! เด็กคนนี้...)
เหอเหวินหลี่: ไม่ ฉันต้องการสองอัน ฉันเพิ่งบอกคุณ (เสียดายผมจะเพิ่มจำนวน)
ลูก : โอเค แล้วบอกมาว่าชอบผมไหม? (…)
เหอเหวินหลี่: ฉันชอบมันนะ ฉันชอบเล่นกับคุณ ได้โปรดอย่าทำให้ฉันกลัวกับหนอนผีเสื้อปลอมในอนาคตได้ไหม?
ลูกชาย: ฉันไม่ทำให้คุณกลัว ฉันกลัวหลี่ฉีฉี ถ้าคุณไม่ชอบใครฉันจะช่วยคุณทำให้เขากลัว (ความงามนำมาซึ่งหายนะ...) เหอเหวินหลี่: Qiqi เป็นเพื่อนที่ดีของฉัน ดังนั้นฉันจะไม่ทำให้เธอกลัว
ลูกชาย: โอเค ฉันจะไม่ทำให้เธอกลัวเหมือนกัน ไปเล่นดินน้ำมันหลังเลิกเรียนกันเถอะ โอเค?
เหอเหวินลี่: ไม่ แม่จะดุฉันถ้าฉันทำให้เสื้อผ้าสกปรก ฉันอยากให้คุณช่วยฉันจับผีเสื้อ
ลูก: เรียกฉันว่า "ที่รัก" แล้วฉันจะจับคุณ โอเคไหม? (เล่ย ฉันคิดว่าเขาได้ยินคำว่าแม่ของเขาเรียกฉัน...)
เหอเหวินหลี่: นั่นคือสิ่งที่แม่ของฉันเรียกพ่อของฉัน! คุณไม่ใช่พ่อของฉัน ทำไมฉันต้องตะโกน? (...กาในโลกนี้ดำเหมือนดำ) ลูก: แม่บอกว่าคนที่ชอบเรียกว่า "ที่รัก" (สาวน้อยคนนี้สอนลูกชายของเธอยังไง...)
เหอเหวินหลี่: ถ้าอย่างนั้นคุณก็โทรหาฉันก่อนแล้วฉันจะโทรหาคุณอีกครั้งโอเคไหม?
ลูกชาย: ใครก็ตามที่คุณไม่โทรหาก็คือลูกหมูและลูกหมาใช่ไหม?
เหอเหวินหลี่: โอเค
ลูกชาย: เรียนเหอเหวินลี่
เหอเหวินหลี่: เรียนเจียงเล่ย
เฮ้เฮ้! บอลเจ็บมาก (─.─|||! ตอนนี้อบอุ่นและสบาย ๆ ! โอ้โอ้โอ้โอ้โอ้โอ้!
ตอบกลับ (9)
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —