“อาจารย์ครับอาจารย์!!!”
"เฮ้ ฉันบอกว่าถ้ายังตะโกนแบบนั้น พรุ่งนี้คงไม่ได้เจอฉันอีกหรอก... โอ้ หัวใจดวงน้อยของฉันจะทำให้คุณตกใจจนแทบช็อก"
"ท่านอาจารย์ แม้ว่าวันนี้อากาศจะมีฝนตกเล็กน้อยแต่ก็ไม่ควรจะตก ทำไมยังไม่มีข้อความจากผู้ร่วมบริจาคที่ขัดขวางการเดินทางไปแสวงบุญ "
"บางทีถนนลูกรังหน้าประตูอาจจะได้รับความเสียหายจากฝนอีกครั้ง ไม่เป็นไร จ้างช่างฝีมือมาปู 'ยางมะตอย' เมื่อฝนหยุดพรุ่งนี้"
"โอ้ ก็ดีเหมือนกัน แต่ท่านอาจารย์ เมื่อข้าพเจ้ารู้สึกว่างเปล่าในใจ เห็นแต่กระทู้เก่าๆ เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาในห้องโถงใหญ่ที่วางกระทู้ไว้”
"อ๋อ มั่นใจได้เลย ผู้บริจาควันนี้ก็เหมือนกับคุณ เพียงเพราะว่าอากาศมืดมน ใจก็หดหู่ เลยไม่เห็นมีเลย ผมจะโพสใหม่ให้นะครับ พรุ่งนี้ไม่เป็นไร" “ท่านอาจารย์ ท่านพักผ่อนก่อนได้ ข้าจะไปพักผ่อนที่สวน” “เดี๋ยวก่อน! ไปด้วยกันเถอะ ฉันเกือบจะหมดแรงแล้ว อากาศร้อนชื้นแบบนี้ หยิบพัดใบธูปฤาษี ย้ายไปที่เก้าอี้ ถือชาสมุนไพร เริ่มจากการเป็นครูกันเถอะ~”
“รู้สึกโดดเดี่ยว”
ตอบกลับ (10)
แมวแล้วโว้ย! ฉันกำลังจะด่าหยาบแล้ว! เหล่าคนที่เดินผ่านแล้วดูถูกกับคนที่แย่งที่นั่ง! ไม่เข้าใจเรื่องการเคารพผู้อาวุโสและรักเด็กเลยสักนิด
ฮั่นหญ่า เธอเกินไปแล้ว! ฉันจะไปบ่นกับหัวหน้าก๊วนเรื่องเธอ! ให้เขาตีฝ่ามือเธอร้อยครั้ง! แล้วโรยผักชีลงไป
“ฉันเห็นนางงามคนหนึ่งลาง ๆ กำลัง [โบยบิน] อยู่บนท้องฟ้า จริง ๆ แล้วฉันเกิดภาพลวงตาหรือว่าฉันดื่มเมาไปกันแน่?”
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —