[ไปอย่างใจเย็น]>จากการทำ

ฉันไม่ได้โกรธนะ จริงๆ นะ ย่าจี้ ไม่ได้โกรธคุณ และก็ไม่ได้โกรธทุกคนด้วย ฉันก็ไม่ได้เอาแต่ใจจริงๆ . ฉันจะไปแล้ว (ยังมีหลายสิ่งใน 7723 ที่ทำให้ฉันคิดถึง แต่ฉันกลับไม่สามารถลิ้มรสอย่างละเอียดได้) ลืมพวกทุกคนที่ซนไม่ได้ . โม๋ซวน คุณคือคนแรกที่ฉันรู้จักในฟอรั่ม และฉันก็รู้ว่าคุณเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ (อย่างน้อยฉันคิดแบบนั้น และก็หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น) บางครั้งเราก็เล่นมุกกันอย่างเข้าใจกัน บางครั้งก็แกล้งกันนิดหน่อย ฮะฮะ สนุกจริงๆ . ทุกครั้งที่ถึงจุดนี้ ฉันก็จะยิ้มหัวเราะอย่างเข้าใจ แม้ว่าความรู้สึกนี้มาจากโลกเสมือนที่ไม่มีอยู่จริง แต่ฉันจะไม่ลืมคุณ ฮะฮะ . ต่อไปถ้าโยวนเซี่ยถาม ก็ให้บอกว่าฉันไปดำน้ำเงียบๆ (กลายเป็นนักดำน้ำตลอดชีวิต หรือว่าจมลงในทะเลตลอดไป) . การพบกันครั้งหนึ่ง มิตรภาพหนึ่ง . ฉันยังจำได้ที่เราคุยกันเรื่องนิยาย ช่วยกันเสริมจุดแข็งจุดอ่อนของกันและกัน; ฉันยังจำได้ที่เราต่างก็แนะนำสนับสนุนนิยายของกันและกัน เพลิดเพลินไม่เบื่อ . ฉันไม่ใช่เพราะมารยาทตามวัฒนธรรมจีนโบราณ (เหมือนการให้สิ่งตอบแทน) ที่สนับสนุนนิยายของคุณ เพราะฉันทำไม่ได้! แต่มันเป็นการแสดงออกจากใจจริง ฉันชอบนิยายของคุณอย่างจริงใจ นอกจากนิยายของคุณ อื่นๆ ก็ไม่ค่อยสนใจ (ฉันก็คงไม่ได้มีโอกาสเพลิดเพลินความสบายใจที่นิยายของคุณมอบให้ฉันแล้ว น่าเสียดาย...) . จริงๆ ฉันอยากให้คุณเข้าฟอรั่มบ่อยๆ บ้าง บ้างทีใจฉันก็จะรู้สึกสบายใจ มีความพอใจภายใน ใจเราก็จะมีความสุข . ยังมีอีกหลายคน ฉันคิดว่าดีมาก ดีมาก แข็งแกร่งสุดๆ . วังฉวน (ฉันคิดมาตลอดว่าคุณใจดีและเข้ากับคนง่าย ความจริงก็เป็นเช่นนั้น), หวงฟู่ (นักฆ่าโทรศัพท์อัจฉริยะ), เซีย, ฉาง (อาจารย์ฉาง~), เหมยกวง (ต้องบอกอีกครั้งว่า 'เกย์'), มู่ชิง (เสี่ยวไจ๋), ชิงเฉิง, เฮ่ยม้า (ซาง), เตียนติ้ง, จิงเซียง, เสี่ยวฮั่ว, เจี้ยนเจี้ยน, หยานจ่าง, ซว่นเกอ (พนักงานบริการที่น่าสงสารที่สุดที่ฉันเคยเจอ), เยว่เซีย, ฤดูร้อน, ฟันถุง, โจร (ฟอรั่มใหญ่ มีทุกชื่อแหละ), ซีหงเหมี่ยว, เหียนเถียน (รู้สึกว่าเคยเจอ), บลัด, หลิวเหนียน, การทดสอบเกม, อีฟานเฟิงซุ่น (นักฆ่าไข่), กระต่ายป๋าง (แม้ว่าจะไม่ใช่มนุษย์) . คนเหล่านี้คือคนที่ทิ้งความประทับใจให้ฉัน . โลกเสมือนนี้ การพบกันคือ "กรรม" . ฉันเชื่อใน "กรรม" นี้ กรรมนี้ทำให้ฉันมีกำลังใจทุกวันด้วย“โชคชะตา”นี้ ฉันคิดว่าฉันจะกลายเป็นคนเข้มแข็งมากขึ้น และรู้จักซาบซึ้งกับรายละเอียดเล็ก ๆ รอบตัวทุกสิ่งจริง ๆ . มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ละเอียดอ่อนจริง ๆ คิดแปลก ๆ หรือคิดสับสนวุ่นวายก็เกิดขึ้นได้ ฉันก็สับสนวุ่นวายอยู่ ตอนนี้ก็วุ่นวายอย่างกระทันหัน . ฉันก็หวังว่าสักวันหนึ่งความคิดเหล่านี้จะหายไป แต่เมื่อมันหายไป อาจเป็นนิรันดรของเวลา––ความไม่เที่ยงของชีวิต... . โปรดลืมไปว่า ในความทรงจำของพวกคุณเคยมีตัวละครเสมือนชื่อว่า “เหอเฉิง” . (right) รำลึกถึง (ถวายสักการะ) . จาก 做做 (left)