ท้องฟ้า ฝนโปรยปรายเล็กน้อย มืดครึ้ม ทั้งโลกเหมือนจมอยู่ในบรรยากาศพร่ามัวนี้
“ตายแล้ว ตายแล้ว ต้องไปทำงานสายแล้ว!”
ไม่รู้มาจากซอยไหน เสียงสาวน้อยคนหนึ่งดังขึ้นด้วยความตื่นตระหนก ทันใดนั้น ร่างเล็ก ๆ ผมสีน้ำเงินอ่อนที่ดูสะอาดตาก็วิ่งออกมาจากซอย
สาวน้อยมีผมสั้นถึงไหล่ ข้างหลังผมยังถูกมัดด้วยริบบิ้นสีฟ้าไหมอย่างน่ารักน่าเอ็นดู
“เสี่ยวจ้าน กินข้าวเช้าหรือยัง?” เสียงผู้หญิงวัยกลางคนร้องเรียกจากในซอย
“ไม่กินแล้วแม่ ถ้ามาสายล่ะก็แย่แน่ รีบไปแล้วนะ บ๊ายบาย!”
สาวน้อยตะโกนโดยไม่หันกลับไป มุ่งตรงไปที่บริษัทของเธอด้วยความเร็วสูง
> สี่แยก
เสี่ยวจ้านมองสัญญาณไฟแดงฝั่งตรงข้ามด้วยความตื่นตระหนก แล้วมองนาฬิกาข้อมืออีกครั้ง หน้าผากเริ่มขมวด
ขอให้ฉันทันเวลาเถอะนะ เร็ว ๆ ไฟเขียว
เสี่ยวจ้านพึมพำอยู่ในใจไม่นาน ไฟเขียวก็สว่างขึ้น
“หลีกออกไป! หลีกออกไป! ให้ทางหน่อย!” เสี่ยวจ้านตะโกน พร้อมพุ่งฝ่าแรงลมและฝุ่นผงไปเหมือนกองทหารมุ่งตรงไปยังฝั่งตรงข้าม
“ใครเนี่ย มาทำงานก็ไม่ต้องรีบขนาดนี้ก็ได้”
“แรงจัง..”
“ให้รถชนตายเลยมั้ย!”
ยังไม่พอ รถคันหนึ่งฝ่าไฟแดงเข้ามาพอดี
รถสปอร์ตสีดำคำรามด้วยเครื่องยนต์พร้อมเสียงแตรที่แสบหู พุ่งตรงมาด้วยความเร็วจนน่าตกใจ
เหมือนไม่เห็นเสี่ยวจ้านที่กำลังข้ามทางม้าลาย รถสปอร์ตสีดำก็ไม่ชะลอความเร็วเลย มุ่งตรงมาทางเสี่ยวจ้านทันที
ผู้คนรอบข้างยังไม่ทันตั้งตัว รถสปอร์ตสีดำก็เหลือระยะห่างจากเสี่ยวจ้านไม่ถึงสิบเมตร
พอใกล้ชน เสียงเบรกฉุกเฉินดังขึ้นแสบหู รถสปอร์ตสีดำหยุดนิ่งเหมือนถูกวางไว้แน่นอน หน้ารถพอดีไม่เกินเส้นทางม้าลาย
“นี่แหละมือเทพ!”
“เชอะ รถดีมันก็แค่นั้นแหละ เรื่องใหญ่ตรงไหน ดูถูกจันทร์เสี้ยวเลย”
“ก็ดีนะกลัวเธอนิดหน่อย ทำให้เธอตื่นเต้นดี”
เสี่ยวจ้านตอนนี้ช็อกอย่างสิ้นเชิง เธอไม่คิดเลย ปกติก็ทำตัวเองแบบนี้ทุกวัน วันนี้ทำไมถึงดวงซวยแบบนี้
อยู่สักพัก เธอกลับมาสติ ใจเริ่มโกรธ มองร่างผู้ชายสมบูรณ์แบบในรถ แล้วไม่ลังเลเตะหน้ารถทันที
“ปัง!”
หน้ารถส่งเสียงตอบสนองอย่างแรง
เอ๋…
เสี่ยวจ้านตกใจ เธอแค่เตะเบา ๆ เอง ทำไมรถตอบสนองแรงขนาดนี้เพื่อปกปิดความอึดอัด เธอจึงพูดกับเจ้าของรถว่า: “รถพัง!” แล้วรีบเดินหนีไป เห็นได้ชัดว่าน้องเจียนกำลังจะหายไปจากสายตา เด็กผู้ชายในรถจึงเหยียบคันเร่ง รถสปอร์ตสีดำพุ่งตรงไปยังเงาของน้องเจียนอีกครั้ง “เฮ้! เธอจะเดินหนีเฉยๆ หลังเตะรถพังหรือไง?” รถสปอร์ตสีดำสไลด์ขวางทาง ดักอยู่ตรงหน้าของน้องเจียน “แย่แล้ว มีปัญหาแล้วล่ะ” น้องเจียนคิดในใจ เด็กผู้ชายในรถเปิดประตู มือหนึ่งวางบนหลังคารถแล้วเงยหน้าขึ้น หมอกหนาตอนเช้ายังไม่จาง แต่ตอนนี้แสงแดดอบอุ่นส่องบนใบหน้าของเขา เหมือนของจริงและของปลอมผสมกัน เป็นความงามแบบพร่ามัวที่แท้จริง น้องเจียนจ้องไปที่ใบหน้าที่งดงามอย่างยากจะละสายตา “จ่ายเงินชดเชย” เขาพูด จริงๆ เขาใส่ใจกับเงินพวกนั้นไหม? ทรัพย์สินของเขาในหลายจังหวัดนั้นเป็นอันดับหนึ่งอันดับสอง ยังจะเอาเงินเล็กๆ น้อยๆ เหรอ? แน่นอนว่าไม่จำเป็น! เขาแค่สนใจว่า ใครสักคนเตะรถของเขาแล้วบอกว่ารถพังแล้วหนีไป ตั้งแต่เด็กจนโตเขาไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้ รถสปอร์ต Lamborghini รุ่นใหม่ล่าสุด ตัวรถทำจากวัสดุพิเศษ เสียงเวลาเตะดังมาก แต่เขาสังเกตเห็นว่า เธอดูเหมือนไม่ได้ใส่ใจกับแบรนด์รถแม้แต่น้อย จริงๆ เธอไม่รู้หรือแกล้งโง่? เด็กผู้ชายมองกลับไปที่น้องเจียนอย่างใจเย็น ตั้งแต่ก่อนเคยมีคนมองเขาก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติ ดังนั้นความอดทนของเขาดีกว่าผู้ชายทั่วไป การสบตาครั้งนั้นทำให้น้องเจียนเหมือนถูกไฟช็อต รีบเก็บสายตาท้าทายไว้ แก้มแดงเล็กน้อยแล้วพูดว่า: “อ่าฮะ สวัสดีค่ะ……” ตอนนั้น เด็กผู้ชายพูดประโยคที่ทำให้ตกใจเป็นอย่างมาก: “สวัสดี ฉันชื่อมูนไลท์”
