“เฮ้ ลุงเซียว เรายังคงสืบสวนอยู่” เฟิง หลิงฮัน ยืนอยู่นอกวงล้อม มองเข้าไปในห้อง “เฮ้ นี่ไม่ใช่ลูกของตระกูลเฟิงไม่ใช่หรือ อะไรนะ เจ้าปีศาจตัวน้อย เจ้ามีแผนอย่างไร?” ชายในเครื่องแบบตำรวจจับที่ศีรษะของเฟิง หลิงฮัน “ฉันอายุสิบเจ็ดปีแล้ว ลุงเซียว” เขายื่นมืออันแข็งแกร่งของเขาออก “แล้วคุณได้ศึกษาซองจดหมายที่สุภาพบุรุษคนนี้ให้ฉันมาหรือยัง” “คดีนี้ยังคงมีข้อสงสัยอยู่บ้าง แต่คงต้องเป็นการฆ่าตัวตาย ดังนั้นถ่ายรูปไว้เพื่อรวบรวมหลักฐาน…” ชายคนนั้นล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อผ้าอีกครั้ง หยิบรูปถ่ายออกมาสองสามรูป แล้วยื่นให้เฟิง หลิงฮัน “นี่คือรูปถ่ายของผู้ตายตอนที่เขาเสียชีวิต ดูเหมือนว่านักสืบตัวน้อยของเราต้องการมันใช่ไหม?” “เฮ้ ฉันแค่ช่วยจับโจรไม่ใช่เหรอ? ตำรวจจับโจรโง่ๆ แบบนี้ได้แน่นอน แล้วเรียกฉันว่านักสืบเหรอ?” เฟิงหลิงฮัน? ฮันคิดในใจแล้วชี้ไปที่ตู้หนังสือข้างใน "ถ้าอย่างนั้น ฉันควรจะเข้าไปตรวจสอบได้..."
"ยังไงก็ตาม มันก็เกือบจะจบลงแล้ว ดูเหมือนว่านักสืบตัวน้อยของเราจะสนใจคดีนี้มาก ดังนั้นฉันจะไม่รบกวนคุณ" หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจก็สวมหมวกตำรวจ โบกมือ และจากไปพร้อมกับรอยยิ้ม “มันมีความสำคัญจริงๆ” เฟิงหลิงฮันพึมพำ “แต่การค้นหาบางสิ่งบางอย่างก็ยังสำคัญอยู่” เฟิงหลิงค้นหาผ่านตู้หนังสือ ในที่สุดฮานก็หยิบหนังสือเก่าที่มีฝุ่นปกคลุมออกมา “ฉันจำได้ว่ามันควรจะอยู่ในหนังสือเล่มนี้” เฟิงหลิงฮันปิดปากและตบฝุ่นบนหนังสือ เขาจับสันหนังสือแล้วเขย่า กระดาษสีเหลืองแผ่นหนึ่งหลุดออกมา "นั่นสินะ" นี้! เฮ้ นี่คือแผนที่ เครื่องหมายบนนั้นได้แก่ ป่าสนที่มีสัญลักษณ์ "§" ถ้ำที่มีสัญลักษณ์ "※" สะพานหักที่มีสัญลักษณ์ "สวัสดิกะ" แผ่นหินที่มีสัญลักษณ์ "สวัสดิกะ" และ " "?" สัญลักษณ์หุบเขาและแม่น้ำที่มีสัญลักษณ์ "?" ควบคู่ไปกับตั๋วเอาตัวรอดในป่านี้ นี่อาจเป็นการกระทำครั้งสุดท้ายของผู้ตายหรือไม่!"
