สร้างอาคาร!

โปสเตอร์ต้นฉบับ: Rogue Master@MUQing จำนวนการดู: 92 ตอบกลับ: 15 โพสต์ใน: 2012-06-13 16:00:30
ถ้าไม่มีใครฉันจะสร้างมันเอง!
ตอบ 🤍 0 📤 แบ่งปัน เก็บรวบรวม
ถ้าเวลาลืม ขอให้ตัวอักษรมีเมตตา จดจำให้ฉันในช่วงเวลาที่ผ่านมา จำการพบปะและความคุ้นเคยในมุมนี้ การพบเจอ จงระมัดระวังและรักษาไว้ การจากลา ขอสันติสุข หากคุณเข้าใจ ฉันก็อยู่ตรงนี้ คอยเฝ้ามองอย่างสงบ หากคุณไม่เข้าใจ ฉันก็ยังอยู่ตรงนี้ เดินอย่างเงียบ ๆ
ลมกรองหิมะโปรยปราย น้ำตาแห่งความยินดีในใจ วันหนาวกับชุดขาวปกคลุมทำให้ความคิดถึงฉันรุนแรงขึ้น การวนเวียนอย่างเย็นยะเยือกนอกเมือง ดึงเอาความคาดหวังที่แผ่วเบาในใจ แต่ถูกกาลเวลาพับทับอย่างไร้ความปราณี ทิ้งลงในถ้วยแก้วที่พลิ้วไหวตามกาลเวลา คำอธิษฐานและความปรารถนา ทำได้เพียงอยู่ในความฝันร่วมกับคุณ
กาลเวลาทะเลชะล้างแม่น้ำแห่งความยึดมั่น ดวงใจคุณเจ็บปวด ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตาของฉันฉาบชุ่มไปด้วยทะเลน้ำตา ฉันเข้าใจว่าแสงสว่างของคุณที่แข็งแรงเต็มไปด้วยความเจ็บปวดของใจในยามค่ำคืน มันเผาไหม้ดวงตาที่เปิดเผยของฉัน น้ำค้างหลั่นบนดอกบัวในสายลมยามค่ำคืน พิธีรำลึกแสงสีฟ้าแห่งวัยหนุ่มสาว โรแมนติกสีม่วงปกคลุมด้วยแดงสดของดอกเหมย จับมือและสบตากันอย่างกลั้นเสียกลั้นน้ำตา บทกวีไร้กระดาษ ขอบคุณพระพุทธเจ้าที่ประสงค์ดี ละเว้นความเวียนว่ายตายเกิดในท้องฟ้าสดใส ลมฝนอ่อนโยนพัดเบาไปตามอ่าว ชื่นชมและเข้ากันในทะเลดาว ผ่านความยากลำบากร่วมไปในมหาสมุทรตื้น ดอกไม้ผลและใจดอกบัวอ่อนโยนและงดงาม
…………พูดไม่ออก………
ความคิดถึง ไม่ว่านานเท่าไหร่ก็ไม่สามารถลบเลือนได้; ความคิดถึง ไม่ว่าห่างไกลแค่ไหนก็ไม่สามารถขวางกั้นได้ เพราะความคิดถึง จึงใส่ใจ; เพราะใส่ใจ จึงคิดถึง ถ้าวันหนึ่ง ฉันสุดท้ายก็โทรหาคุณ; ถ้าวันหนึ่ง ฉันสุดท้ายก็ส่งข้อความหาคุณ ก็เพียงเพราะความคิดถึง ฉัน เพียงแค่เหมือนเพื่อนสนิท มีความผูกพันเล็กๆ กับคุณ ฉัน เพียงแค่คิดถึงคุณ ไม่เกี่ยวข้องกับความรู้สึกที่เคยสับสนในอดีต
ไม่ว่าใครในโลกจะพูดอย่างไร ฉันก็เชื่อว่าความรู้สึกของตัวเองคือสิ่งที่ถูกต้อง สิ่งที่ชอบก็สามารถยืนหยัดได้ตามธรรมชาติ สิ่งที่ไม่ชอบก็ไม่มีวันอยู่ยาว อย่าอิจฉาชีวิตของคนอื่นเลย แม้ว่าคนนั้นจะดูมีความสุขและมั่งคั่งก็ตาม อย่ามาประเมินว่าคนอื่นมีความสุขหรือไม่ แม้ว่าคนนั้นจะดูโดดเดี่ยวและไร้พลังก็ตาม ความสุขก็เหมือนดื่มน้ำ คนที่ดื่มเท่านั้นที่รู้ความร้อนความเย็น คุณไม่ใช่ฉัน จะรู้ได้อย่างไรว่าฉันเดินผ่านเส้นทางไหน ความสุขและความเศร้าในใจฉัน
ค่อยๆ ปิดเอง →_→
วิญญาณแห่งความเหงาในบ้านเกิด คอยคิดถึงการเดินทาง ทุกคืนต้องยกเว้น ฝันดีเท่านั้นที่จะทำให้คนหลับสบาย
ต้นหลิวเขียวและหญ้าหอมตามถนนโต๊ะพักทางยาว วัยเยาว์มักปล่อยคนไปง่ายๆ ที่ปล่องฝันในหอหายเสียงระฆังห้าโมงเช้า ใต้ดอกไม้มีความเศร้าแบ่งลาในฝนเดือนสาม ความไร้ใจไม่เหมือนความทุกข์จากความรัก หนึ่งนิ้วก็แปรเป็นพันเส้น ขอบฟ้าและมุมโลกมีวันที่สิ้นสุด แต่ความคิดถึงกันไม่มีวันสิ้นสุด
ถามโลกนี้ ความรักคืออะไร? ทำให้ถึงชีวิตและตายพร้อมกัน แขกคู่บินเหนือใต้ ฟ้าเกลี้ยงปีกเก่าผ่านหนาวร้อนหลายครั้ง ความรื่นเริงสนุกสนาน ความทุกข์จากการพราก จากนั้นยังมีเด็กหนุ่มสาวผู้คลั่งไคล้ เจ้าควรมีถ้อยคำ ผ่านชั้นเมฆไกลพันลี้ หิมะแห่งพันเขา อีกเพียงร่างเดียวนั้นจะไปหาใคร? ถนนเหิงเฟิน เงียบเหงาราวกลองและขลุ่ยในวันวาน ควันรกร้างยังเหมือนเคยในแผ่นดินชู่ เรียกวิญญาณชู่นั้นมีประโยชน์อะไร? ผีเขาส่งเสียงร่ำไห้ในสายฝนและลม ฟ้าก็ริษยา ไม่เชื่อก็ต้องยอม นกเอื้อนนกน้อยทุกตัวกลายเป็นดินแดนสีเหลือง พันปีหมื่นชั่วอายุคน เพื่อรอเหล่ากวี ร้องเพลงบ้าคลั่ง ดื่มเหล้าอย่างทุกข์ร้อน มาหาที่กองบินห่าน
ความงามไม่ใช่เกิดมากับแม่ ควรเป็นต้นพ桃 (โฮ่วฮวา) โตขึ้นแล้ว ฉันเกลียดใจว่า ดอก桃ง่ายที่จะร่วง ร่วงมากกว่าความรักของเจ้า เงียบสงบฝึกหยุดเคลื่อนไหว ฝึกการพิจารณา ความรักชัดเจนปรากฏต่อหน้า ถ้าจะนำใจนี้ไปเรียนรู้วิถีธรรม การเกิดเป็นพระพุทธเจ้ามันจะยากอะไร? ร้อยรักอย่างสุดหัวใจ ผูกชะตาชีวิตนี้ไว้แม้สั้น ความผูกพันยาวนาน วันจะได้พบกันอีกชาติ หนุ่มสล้างต้นไม้ท่าลม ไม่สังเกตการเกิดดับและความไม่เที่ยง เพียงตามลูกรอบแห่งความตาย ฉลาดสุดยอดค้ำโลก ชื่นชมเขาในนี้ว่างเปล่า ม้าในภูเขายากฝึก ท่วงท่าล้อมรอบยังพอควบคุมตนเอง รู้สึกพลังวิเศษมีครบ แต่ไม่สามารถชักนำคนข้างหมอน ต้องการพึ่งหน้าต่างสีเขียวอยู่ใกล้เจ้า นึกเสียใจชีวิตนี้ผิดทาง มีใจถือบาตรไปป่าอีก ทำร้ายความรักของความงาม ด้วยความสงบหลับตาพิจารณา ประตูนามธรรมเปิด ขอพรเทพเจ้าสามองค์ลงมาที่แท่น ในนั้นพระสงฆ์ทั้งหลายเคยเห็นหรือไม่ ไม่ขอความรัก แต่เขาก็มาพบเอง เข้าไปภูเขาเคารพพระผู้บรรลุธรรม ขอคำสอนจากอาจารย์ กล่าวถึงเหตุผล ไม่อาจหักห้ามความคิดถึง ความคิดใจวุ่นวายไปถึงเจ้า กลัวว่าความรักมากทำลายการปฏิบัติเข้าไปป่า กลัวว่าจะทำร้ายเมืองทั้งเมือง โลกนี้ทำไม่ได้สองอย่างครบ ไม่ลำบากพระพุทธเจ้า ไม่เป็นการรักเจ้า
คุณปล่อยใยรัดตัวเอง ฉันเฝ้ามองความเหงาอย่างเจ็บปวด! หากทรยศสัญญาชาติที่แล้ว จะต้องกลายเป็นรักทรมานในชีวิตนี้! รักความเศร้าในการลาจาก มองข้ามความสุขในการอยู่ด้วยกัน! ฉันลุกขึ้นมาให้ความสำคัญกับความรัก เสียใจที่สมัยก่อนเคยไร้เดียงสาและเพ้อฝัน!
ส่งมอบช่อดอกไม้ให้คุณ ไม่เอากุหลาบ เพราะมีหนามมาก ไม่เอาดอกไลแลค เพราะดูเศร้าเล็กน้อย ไม่เอาดอกโบตั๋น เพราะหรูหราฟู่ฟ่าเกินไป
ส่งดอกไม้ให้คุณ ต้องมีท่าทาง ต้องมีกลิ่นหอม และยังต้องมีกลีบดอกสีแดงฉ่ำ
มีดอกไม้ชนิดหนึ่ง รดน้ำด้วยความรักอยู่เสมอ ใช้คำหวานแผ่ซ่าน แทรกอยู่ในหัวใจ ส่งกลิ่นหอมตลอดปี ดอกไม้ดอกนั้นคือฉัน คงอยู่ในใจของคุณ ดอกไม้บานด้วยรอยยิ้ม หัวใจเบ่งบานอยู่เสมอ
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —

ทิ้งคำตอบไว้