"ราชาแห่งนักสู้ไค" [บทที่ 4]

บทที่ 4: ปรมาจารย์หยวน Zhai

ฉันเป็นคนเลวจริงๆเหรอ?被 镇元斋揍了一顿后,对亲人死 亡的悲伤不翼而飞了,当然如果不是他时时刻刻将我保持在 醉醺醺的姿态的话,我想我依 然会悲伤的。

?ตามที่อาจารย์หยวน Zhai กล่าว เขาเป็นนักสู้ ฉันได้ยินมานานแล้วว่าความสามารถของนักสู้ไม่สามารถเทียบได้กับคนธรรมดา ไม่น่าแปลกใจเลยที่ฉันแข็งแกร่งมากจนเรียกได้ว่าไม่ธรรมดา ฉันไม่ได้คาดหวังว่าอาจารย์หยวน Zhai จะแข็งแกร่งขนาดนี้เมื่ออายุเท่านี้ ในเวลาเดียวกันฉันคิดว่าการเคลื่อนไหวในใจของฉันจะต้องเกี่ยวข้องกับนักสู้ บางทีการไปที่ OF เพื่อรับประสบการณ์นั้นอาจช่วยให้ฉันเปิดโปงความลึกลับของประสบการณ์ชีวิตของฉันได้เช่นกัน ฉันคิดเสมอว่าสิ่งที่อยู่ในใจของฉันจะต้องเกี่ยวข้องกับประสบการณ์ชีวิตที่ไม่ธรรมดาของฉัน

หลังจากพ่ายแพ้ต่อ Zhen Yuan Zhai อีกครั้ง ฉันก็อิจฉาสิ่งที่เรียกว่า "ชี่กง" ของนักศิลปะการต่อสู้เป็นอย่างมาก หลังจากการร้องขอมากมาย ในที่สุดฉันก็ขอให้อาจารย์หยวน Zhai สอนสิ่งนี้ให้ฉัน นี่คือเหตุผลที่ฉันเรียกเขาว่าอาจารย์หยวนจื่อทั้งก่อนและหลังฉัน

อาจารย์หยวน Zhai ยังมีเด็กฝึกงานสองคนคือ Athena และ Quan Zhai ฉันรู้แค่ชื่อของพวกเขาเกี่ยวกับสองคนนี้ ฉันดื่มและต่อสู้กับอาจารย์หยวนไจ๋ทุกวัน ฉันอยู่บนภูเขาลูกนี้นานกว่าหนึ่งเดือน การฝึกชี่กงของฉันก็ดีขึ้นบ้างเช่นกัน อาจารย์หยวน ไจ่บอกว่าข้ามีความสามารถมากกว่าเด็กฝึกงานอีกสองคนของเขาในสาขานี้ แน่นอน เนื่องจาก Athena และ Quan Zhai เป็นของผู้ที่มีความสามารถพิเศษ พวกเขาจึงไม่ค่อยฝึกชี่กง

ด้วยการฝึกชี่กง อาการบาดเจ็บทั้งหมดบนร่างกายของฉันหายดีแล้ว แม้แต่รอยแตกหักที่เกิดจากลุงคลาร์กก็ยังคงไม่บุบสลายภายใต้การดูแลของอาจารย์หยวน ไจ้ ฉันรู้สึกขอบคุณอาจารย์หยวน Zhai อย่างอธิบายไม่ได้จริงๆ ชายชราตัวน้อยน่ารักคนนี้ไม่เพียงแต่ช่วยชีวิตฉันในช่วงเวลาวิกฤติที่สุดเท่านั้น แต่ยังให้ที่หลบภัยแก่ฉันเมื่อฉันไม่มีที่อยู่อาศัยด้วย

"อาจารย์ คุณแน่ใจหรือว่าต้องการไปบนถนนคนเดียว?" ฉันพูดอย่างไม่เต็มใจนัก ????Zhen Yuanzhai กล่าวว่า: "คราวนี้ฉันมาจีนคนเดียวเพราะฉันมีเรื่องต้องจัดการและพาเธอไปด้วยไม่ได้ หลังจากนั้นไม่นานคุณก็สามารถมาญี่ปุ่นเพื่อตามหาฉันได้ คุณยังสามารถฝึกฝนและฝึกฝนไปพร้อมกันได้ ในฐานะเด็กฝึกงานของฉัน คุณจะปรากฏตัวในการแข่งขัน King of Fighters ไม่ช้าก็เร็ว คุณจะไม่ทำให้ฉันอับอายมากเกินไปหรอก" ?

ฉันพยักหน้าและพูดว่า: "เอาล่ะ อาจารย์ ฉันจะทำงานหนัก แต่ฉันอยากจะถามว่าตอนนี้ฉันแข็งแกร่งแค่ไหน? Athena และ Quan Zong อยู่ที่ไหน?" ?

Zhen Yuanzhai ประเมินด้วยท่าทีลำบากใจ: "Athena และฉันมีความแข็งแกร่งโดยรวมพอๆ กับ Quan Zong สำหรับคุณ... ฉันใช้ความแข็งแกร่งของฉันเพียง 10% เพื่อเล่นกับคุณเท่านั้น..."

ดูเหมือนเส้นทางยังอีกยาวไกล อย่างน้อยเป้าหมายที่อยู่ตรงหน้าก็เพียงพอที่จะไล่ตาม

Zhen Yuanzhai กล่าวต่อ: "อย่างไรก็ตาม คุณก็มีความสามารถมากเช่นกัน การเคลื่อนไหวของคุณมีความยืดหยุ่นและหลากหลายตามธรรมชาติ หากคุณตามความเร็วของฉันไปได้ แม้ว่าคุณจะสร้างความเสียหายให้กับฉันไม่ได้มากนัก แต่ก็ต้องใช้ความพยายามมากขึ้นในการเอาชนะคุณ โอเค ฉันจะไปแล้ว เจอกันที่ญี่ปุ่น!" ?

ด้วยการจากไปของอาจารย์ Yuanzhai ฉันไม่มีความตั้งใจที่จะอยู่อีกต่อไป จีนยังคงตามหาฉันอยู่ตอนนี้ฉันก็เลยยังไป ไปต่างประเทศเพื่อหลีกเลี่ยงจุดเด่นหรือไปญี่ปุ่นโดยตรง

ฉันตัดสินใจแล้วออกมาจากภูเขาในความมืด ด้วยความสามารถที่เหนือกว่าคนทั่วไป ฉันจึงแอบขึ้นเครื่องบินลักลอบไปญี่ปุ่น ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าการไม่มีตัวตนทางกฎหมายเป็นเรื่องยากลำบากมาก

เมื่อฉันไปถึงจุดสิ้นสุดของสนาม ฉันรู้ว่าฉันได้มองข้ามบางสิ่งที่ร้ายแรงมากไป ให้ตายเถอะ อาจารย์หยวน ไจ๋ของฉันอาศัยอยู่ที่ไหน? ไม่มีทาง เนื่องจากปรมาจารย์มุ่งเป้าไปที่ OF เหมือนกัน ดังนั้นเขาควรจะมีชื่อเสียงในแวดวงการต่อสู้ใช่ไหม? ค้นหานักสู้และถามเกี่ยวกับเรื่องนี้

หลังจากถามไปรอบๆ ก็มีโรงฝึกชิรานุอิอยู่ใกล้ๆ ซึ่งดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับโลกแห่งการต่อสู้มากมาย ฉันตัดสินใจไปที่นั่นก่อนและถามรอบๆ ตอนที่ฉันยังเป็นทหารรับจ้าง เจ็ดภาษาเป็นวิชาบังคับ ดังนั้นอย่าสงสัยเลยว่าทำไมฉันถึงเชี่ยวชาญการขอข้อมูลในญี่ปุ่นขนาดนี้

ฉันเดินไปที่ชิรานุอิ โดโจ และมันก็ว่างเปล่าจริงๆ บางทีโดโจนี้อาจไม่มีความแข็งแกร่งมากนักในโลกแห่งการต่อสู้ หลังจากเข้าไปฉันเห็นหญิงสาวคนหนึ่งกำลังทำความสะอาดลานบ้าน เธอเดินเข้าไปถามว่า “เจ้าของอยู่ที่นี่หรือเปล่า” ????หญิงสาวหันกลับมามองฉันด้วยความประหลาดใจ โอ้พระเจ้า! รูปลักษณ์ที่มีเสน่ห์นั้น ความตระการตาโดยไม่ได้ตั้งใจ และคลื่นปั่นป่วนในอกของฉัน แม้ว่าฉันจะเป็นผู้หญิงที่ชอบควบคุม แต่ฉันก็รู้สึกถึงเลือดที่พุ่งขึ้นมาทันที ????หญิงสาวพูดว่า: "สวัสดี! คุณมาที่นี่เพื่อเข้าร่วมโดโจหรือเปล่า? เข้ามาเร็วเข้า! โอ้พระเจ้า คุณเป็นนักเรียนคนแรกที่ฉันรับหน้าที่เป็นผู้นำ" ?

ฉันกลับมามีสติได้ และพอฉันกำลังจะอธิบาย เธอก็รีบเข้ามาในห้องแล้วโบกมือให้ฉัน ดูเหมือนสถานการณ์จะคลุมเครือมาก...

"สวัสดี ฉันชื่อ...เฉินปิง เรียกฉันว่าปิง จริงๆ แล้วฉัน..." หลังจากเข้าไปในประตูแล้วนั่งลง ฉันก็กำลังจะอธิบาย แต่หญิงสาวก็รีบหยิบเอกสารออกมายื่นให้ฉัน โดยพูดว่า "หลังจากกรอกข้อมูลเรียบร้อยแล้ว คุณจะ สมาชิกอย่างเป็นทางการของชิรานุอิ โดโจของเรา!" ดูเหมือนว่าฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อเรียนรู้ และดวงตาที่ชุ่มฉ่ำของหญิงสาวก็เผยให้เห็นถึงคำวิงวอน

ไม่สำคัญหรอกว่าผู้หญิงสวยแบบนี้อยากให้ฉันเป็นทาสไปตลอดชีวิตหรือเปล่า ฉันกรอกข้อมูลทั้งหมดอย่างโง่เขลาและมองไปที่หญิงสาว เด็กสาวยื่นมือออกอย่างตื่นเต้นแล้วพูดว่า "เอาล่ะ ฉันจะจ่ายเงิน 50,000 หยวนสำหรับหนึ่งปีการศึกษาก่อน"

ฉันยิ้มจางๆ และพูดบางอย่างที่น่าตกใจ: "ฉัน... มีเงินไม่มากขนาดนั้น ขอ 50 หยวนได้ไหม?" ?

ไม่นานฉันก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ มือของหญิงสาวสั่นเล็กน้อย และใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความโกรธ ฉันยังโกรธอยู่และพูดว่า "เธอบังคับให้ฉันเซ็น..."

"ป๊า!" ก่อนที่ฉันจะมีเวลาตอบสนอง ฉันก็ถูกตบหน้าอย่างแรง ความเร็ว... เร็วจริงๆ! ตามที่คาดไว้ นักสู้ไม่สามารถเข้าใจได้โดยใช้ทฤษฎีของคนทั่วไป พัดพับพิเศษปรากฏขึ้นในมือของหญิงสาวโดยไม่มีเหตุผล “บ๊ะ บ๊ะ” มีรอยแดงบนใบหน้าอีกสองสามรอย

ฉันเดาว่าฉันคงสู้เขาไม่ได้ในเรื่องความแข็งแกร่ง ฉันเลยต้องประนีประนอมและพูดว่า "ขอเป็นหนี้ก่อนได้ไหม ฉันจะจ่ายให้ทัน..." เด็กสาวควบคุมตัวเองแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม "สวัสดี... ปิง ฉันเป็นอาจารย์ของคุณ ไม ชิรานุอิ บางทีเธออาจต้องรู้ประวัติของโดโจของเราก่อน มันเริ่มต้นเมื่อ 300 กว่าปีที่แล้ว..."

ไม่กล้าขัดจังหวะเธอเลย ฉันยังคงฟังต่อไป อดทน ฉันก็ทน... จนกระทั่งไม ชิรานุยได้ยินสิ่งนี้จึงดื่มน้ำ แล้วฉันก็ถามว่า: "บางทีฉันขอยืมค่าเล่าเรียนจากเพื่อนของฉันได้นะ คุณรู้จักเจิ้นหยวน ไจ๋ไหม"

ไม ชิรานุอิพูดง่ายๆ ว่า "ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เลย คุณจะจ่ายค่าเล่าเรียนเต็มจำนวนเมื่อไหร่?"

ฉันพูดอย่างเชื่องช้า: "ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่มีงาน ไม่มีพื้นฐาน และฉันไม่มีที่อยู่อาศัยด้วยซ้ำ บางทีอาจต้องใช้เวลาสักพัก บางทีคุณอาจไล่ฉันออกโดยตรงก็ได้..."

"ป้า" พัดปรากฏตัวขึ้น ชิรานุย ไม พูดอย่างเด็ดเดี่ยว: "ถึงกระนั้นฉันก็จะไม่ปล่อยให้นักเรียนคนแรกของฉันตายแบบนี้ ความเชื่อในการสืบทอดสำนักจะไม่เปลี่ยนแปลง คุณสามารถกินและอยู่ที่นี่ได้แน่นอนด้วยเงินพิเศษ ฉันจะก้าวหน้า เงินทั้งหมด คุณต้องทำความสะอาดโดโจในระหว่างวัน และฉันจะหางานให้คุณในเวลากลางคืนจนกว่าหนี้ทั้งหมดจะหมด”

...

ด้วยวิธีนี้ฉันถูกขายไปเองเมื่อต้นปี 2555 ฉันต้องบอกว่าแม้รูปลักษณ์ของใหม่จะร้อนแรงมาก แต่เธอก็เป็นคนหุนหันพลันแล่นมากเช่นกัน ในวันที่เธอริเริ่มลากฉันไปที่ชิรานุอิ โดโจ เธอก็หางานเป็นบาร์เทนเดอร์ให้ฉัน เมื่อมองแวบแรก ถ้าให้รายได้ทั้งหมดแก่เธอ ฉันจะต้องทำงานเป็นเวลา 5 ปีจึงจะได้รับการปล่อยตัว ฉันจะโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ? ฉันยังรอดพ้นจากสถานที่แห่งความตายอันน่าสะพรึงกลัวและป่าดึกดำบรรพ์ของทหารรับจ้างชาวบราซิลด้วยซ้ำ ฉันจะถูกขังอยู่ในโรงฝึกชิรานุอิเล็กๆ นี้หรือเปล่า?

?......

☆☆☆☆ ตอนก่อนหน้า ☆☆☆☆