"Resident Dawn" ตอนที่ 2: ร่ายไวรัส

ฉันส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้และพูดว่า "คุณยังไม่เชื่อฉันเมื่อคุณบอกว่าคุณเป็นโรคไต ดูสิ คุณตกลงไปในหลุมหรือเปล่า" ม้าดำมองดูถูกเหยียดหยามและพูดว่า "คุณยังมีเวลาพูดประชดประชัน ดังนั้นรีบดึงฉันขึ้นมาเร็ว ๆ นี้!" หลังจากได้ยินสิ่งนี้ ฉันก็พูดว่า "เยว่กวง มาช่วยฉันหน่อยสิ" เย่ว์กวงและฉันยื่นมือของเราไปที่ปากหลุม จากนั้นม้าดำก็คว้ามือของเราแล้วค่อย ๆ ขึ้นมา ในโลกนี้มีเรื่องโกงมากมายเช่นในเวลานี้ แต่มีบางอย่างเกิดขึ้นในขณะที่ม้าดำเข้ามา ทันใดนั้นม้าสีดำก็ลื่นล้มและ "บูม!" เย่ว์กวงและฉันต่างก็ถูกพาตัวลงไป
"ให้ตายเถอะ! คุณนอกใจ Black Horse เกินไปหรือเปล่า?" เย่ว์กวงลูบก้นของเขาแล้วพูดว่า "จงเทียน คุณไม่ต้องพูดถึงเขาแล้ว ดูสิ" ฉันมองลงไปและม้าสีดำกำลังนั่งอยู่ระหว่างเรา ฉันหัวเราะแล้วพูดว่า “555 ใครบอกให้เขาโกง หน้าเหมือนจะหมดสติไปล่ะ ฉันควรทำยังไงดี” เซียวเจี้ยนตะโกนอย่างกังวลนอกหลุม "คุณโอเคไหม?" “ฉันกับจงเทียนสบายดี แค่ม้าดำหมดสติไปเท่านั้น” หลังจากได้ยินสิ่งนี้ เซียวเจียนก็พูดว่า: "เราควรทำอย่างไรดี เราไม่มีโทรศัพท์มือถือติดตัวไปด้วย ฉันจะไปที่เมืองแล้วขอให้ใครสักคนช่วย" หลังจากได้ยินสิ่งนี้ เย่ว์กวงกล่าวว่า "นั่นคือทั้งหมดที่เราทำได้ตอนนี้ ระวังเมื่อคุณลงจากภูเขา" เซียวเจี้ยนพยักหน้าแล้วพูดว่า "งั้นอดทนหน่อยนะ ฉันจะไปแล้ว" หลังจากนั้นเขาก็จากไป
ฐานทัพลับ
เมื่อได้ยินดังนั้น ชายวัยกลางคนก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและพูดว่า: "ดูเหมือนว่าจะมีคนมา รีบโยนมันทิ้งไปซะเร็ว..." หลังจากพูดอย่างนั้น ชายคนนั้นก็หยิบกล่องดำเล็ก ๆ หน้ากากป้องกันแก๊สพิษ และชุดป้องกันสารเคมีสีดำออกมาจากกระเป๋าเป้สะพายหลังของเขาบนหลังของเขา จากนั้นเขาก็ค่อยๆ หยิบยาเหลวที่มีโลโก้ร่มออกมาจากกล่องดำเล็กๆ เขาเปิดขวดอย่างระมัดระวัง และก๊าซก็ปล่อยออกมาจากขวดทันที เมื่อถึงเวลานี้ ชุดป้องกันสารเคมีของชายคนนั้นก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อแล้ว แม้ว่าเขาจะเคยทำงานที่อันตรายมาก่อน แต่เขาไม่เคยทำอะไรเลยเช่นการปล่อยไวรัสทางชีวภาพและเคมี นี่คือสิ่งที่สามารถกวาดล้างทั้งทวีปได้! ! และสิ่งนี้ก็อยู่ในมือของเขา! ชายคนนั้นสูดลมหายใจ มองดูนาฬิกา ซึ่งแสดงเวลา 22:06 น. แล้วพูดว่า "เมืองนี้น่าจะเสร็จหลัง 6.00 น. ในตอนเช้า" หลังจากนั้นเขาก็เปิดประตูแล้ววิ่งหนีไป
Dakeng
"เฮ้ จงเทียน ดูสิ ที่นี่มีดอกไม้ที่สวยงามมาก" ฉันมองไปยังสถานที่ที่แสงจันทร์ชี้ไป เป็นดอกไม้ที่สวยงามจริงๆ แต่ฉันไม่เคยเห็นมันมาก่อน พอเข้าไปใกล้และได้กลิ่น สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที และพูดว่า "ให้ตายเถอะ ว้าว กลิ่นเหม็นจังเลย!!" หยูกวงเห็นการแสดงออกที่เกินจริงของฉัน และอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ: "ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า จงเทียน เจ้าช่างไร้ประโยชน์จริงๆ เจ้าเกือบจะอาเจียนหลังจากดมดอกไม้เหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่า" ฉันกลอกตาใส่เขาแล้วพูดว่า "ไม่เชื่อ แค่ได้กลิ่น!" หลังจากได้ยินสิ่งนี้ เขาก็พูดอย่างยอดเยี่ยมมาก: "ดูสิ!" หลังจากนั้นเขาก็เอาจมูกไปชิดดอกไม้แล้วพูดว่า "ว้าว ว้าว ว้าว" แล้วเขาก็อาเจียนออกมาทันที อ่านจบฉันก็หัวเราะแล้วพูดว่า "55555555555555555 ยังพูดถึงฉันอยู่! มูนไลท์ไม่ได้พูดอะไรกับฉันและยังคงอาเจียนต่อไป ฉันหัวเราะมากพอ มองดูม้ามืด และทันใดนั้นก็นึกถึงความคิดบางอย่างขึ้นมา ฉันหยิบดอกไม้น่าเกลียดออกมาแล้ววางไว้ข้างจมูกม้าสีดำ หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ฉันก็ได้ยินเสียงเดียวกับก่อนแสงจันทร์ “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ม้ามืด เจ้า ฮ่าฮ่าฮ่า...” ฉันหัวเราะอยู่นานก่อนจะหายดี ม้าดำมองมาที่ฉันและสาปแช่ง: "มันเป็นลูกของคุณ! คุณอยากจะเหม็นฉันให้ตาย!" หลังจากได้ยินสิ่งนี้ ฉันพูดว่า: "โอเค โอเค ฉันจะไม่บอกคุณอีกต่อไป อย่างไรก็ตาม คุณตื่นแล้ว ฉันจะไปนอนก่อนแล้วโทรหาฉันเมื่อเสี่ยวเจียนมา!" ไม่มีคำพูดใด ๆ ตลอดทั้งคืน วันรุ่งขึ้น! !