“ในกรณีนี้ จำเป็นต้องตรวจสอบเนื้อหาเฉพาะของการเอาชีวิตรอดในถิ่นทุรกันดารนี้ ไปที่ห้องทำงานของแม่ก่อนเถอะ” เขาหยิบแผนที่บนโต๊ะออกไป หันหลังกลับแล้ววิ่งออกไปจากประตู ในเวลานี้ มีร่างมืดโผล่หัวออกมาจากทางเดิน จ้องมองไปที่เฟิงหลิงฮันอย่างใกล้ชิด และกระดาษที่เขาถืออยู่ในมือ บุหรี่ในปากของเขาทำให้ดวงตาของเขาสว่างขึ้น เขาหายใจออกช้าๆ และพึมพำ: ในที่สุดโอกาสก็มาถึงแล้ว! "
สามสิบนาทีต่อมา เฟิง หลิงฮัน ก็มาถึงประตูสถานีตำรวจ
รถตำรวจหลายคันพร้อมไฟสีแดงกระพริบและเสียงไซเรนบินผ่านเฟิง หลิงฮัน เฟิง หลิงฮัน รีบหลีกเลี่ยงน้ำที่กระเซ็นลงบนพื้นอย่างรวดเร็ว "เกิดอะไรขึ้นวันนี้? ทำไมรถออกมาเยอะจัง? ไม่ว่าจะมีกี่คนก็ตาม ฉันจะตรวจสอบกับนักสืบหม่าเพื่อนที่ดีของพ่อฉันบนคอมพิวเตอร์ของเขาอย่างแน่นอน หลังจากพูดอย่างนั้นเขาก็เดินตรงเข้าไปในอาคาร “ไม่อยู่เหรอ?” วันนี้คุณทำอะไร? ไม่มีใครอยู่ที่นี่ ลืมไปเถอะ มันสำคัญที่ต้องตรวจสอบสิ่งต่าง ๆ" หลังจากพูดอย่างนั้น Feng Linghan ก็ควบคุมคอมพิวเตอร์อย่างชำนาญ หลังจากพลิกดูหน้าเว็บไม่กี่หน้า ในที่สุด Feng Linghan ก็พบโปสเตอร์สำหรับงานนี้: "Guessing Award for Wilderness Survival Three-Day Tour" ลงนามโดยบุคคลที่ไม่รู้จัก แต่เขาควรจะเป็นคนรวย เขามีแหวนอยู่บนมือและมีสร้อยคอทองคำคล้องคอ โซ่ มันใจดีมากที่จัดงานนี้ มาดูกันว่าปริศนาคืออะไร ... เราต้องการ เพื่อฟื้นฟูตัวเองหลังจากความวุ่นวาย เขียนมันลงไปก่อน แล้วกลับไปดู แต่มันแปลกจริงๆ ว่าทำไมคุณถึงให้รางวัลฉันในการเดาปริศนา ... " เฟิงหลิงฮัน ถือสมุดบันทึกและพลิกดูต่อไปขณะเดิน ดูเหมือนว่าจำเป็นต้องไปที่นั่น มันคงจะมีความสงสัยซ่อนอยู่มากกว่าเล็กน้อย! "
ในเวลานี้ ท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว และเฟิง หลิงฮัน ก็วิ่งตามลำพังไปตามทาง "โชคไม่ดี ไฟที่นี่พังอีกแล้ว" ฉันสังเกตว่ามีเสียงที่แตกต่างจากเดิม เป็นไปได้ไหม...? เฟิง หลิงฮั่น หันกลับมาอย่างดุเดือด ไม่มีอะไร เป็นไปได้ไหมว่าฉันกังวลมากเกินไป และเมื่อ เฟิง หลิงฮัน หันกลับมา จู่ๆ ชายร่างสูงสวมหน้ากากก็ปรากฏตัวต่อหน้า เฟิง หลิงฮัน และตีเฟิง หลิงฮัน ที่ท้องด้วย หมัดซ้ายของเขา
"อา! "เฟิง หลิงฮัน ตะโกนว่า "ยังไง... เป็นไปได้ยังไง" การมองเห็นของเฟิง หลิงฮัน ค่อยๆ ขุ่นมัว ร่างกายของเขาแกว่งไปแกว่งมา และในที่สุดเขาก็ล้มลงกับพื้นพร้อมกับ "ป๋อม" ก่อนที่เขาจะหลับไป เฟิง หลิงฮัน ได้ยินอย่างคลุมเครือ: "เฮ้ ไอ้หนู ฉันรับของขวัญไปแล้ว!"
แฟนตาซีแห่งความตาย (3)
ตอบกลับ (3)
ชายแต่งชุดดำกำลังจะจากไป แต่ก็ชะงักชั่วครู่ ก้มลงมองพัสดุในมือ แล้วมองไปที่ Feng Linghan อีกครั้ง เหมือนคิดอะไรบางอย่าง แม้ว่า Feng Linghan จะได้รับบาดเจ็บรุนแรง แต่ก็เริ่มมีสติเล็กน้อย ได้ยินเสียงชายชุดดำอย่างเลือนราง จึงพยายามลืมตา ตอนนี้ชายชุดดำหยิบขวดยาสีม่วงออกจากพัสดุ ภายใต้แสงจันทร์เผยให้เห็นความพิศวง เขาเดินไปหาฟงหลิงฮัน และคุกเข่าลง มือซ้ายหมุนเปิดฝาขวด มือขวาก็อ้าปากฟงหลิงฮันแล้วเทยาลงโดยไม่ให้หกแม้แต่หยดเดียว จากนั้นพูดว่า: APTX4869 เจ้าตัวน้อย เจ้าคงโชคดีจริงๆ ขวดแรกนี่เป็นของเจ้าทันที จากนั้นก็ปิดตาเขาอย่างเบาๆ...
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —