นอกถ้ำ หลินเฉิงนำคนกลุ่มหนึ่งไปรอบๆ สัตว์ประหลาดระดับสาม หลินเฉิงชี้ดาบขนาดใหญ่ไปที่สัตว์ประหลาดแล้วตะโกน และผู้คนที่อยู่รอบตัวเขาก็รีบรุดไปข้างหน้า หลังจากนั้นไม่นาน สัตว์ประหลาดก็ตาย
"ในที่สุดเราก็ฆ่ามันได้!" คนหนึ่งตะโกนด้วยความดีใจ หลินเฉิงเพียงเหลือบมองสัตว์ประหลาดและไม่ได้พูดอะไร ในเวลานี้ ชายคนหนึ่งที่มีหอกอยู่ในมือออกมาหยิบมันด้วยปลายหอก แกนเวทมนตร์ปรากฏขึ้น จากนั้นเขาก็ซ่อนมันไว้
"ฝีมือแม่นปืนของพี่หลินเทียนนั้นยอดเยี่ยมมาก และเขาสมควรที่จะเป็นสมาชิกของกลุ่ม" หลินเฉิงพูดกับคนข้างๆ เขาด้วยรอยยิ้ม เมื่อหลินเฉิงพูดเช่นนี้ ชายคนนั้นก็หัวเราะด้วย และคนอื่นๆ ก็หัวเราะเช่นกัน
"เมื่อฉันกลับเข้าแคลน ฉันจะพูดสิ่งดีๆ กับหัวหน้าแคลน" หลินเทียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม ดวงตาของ Lin Cheng สว่างขึ้น และเขาพยักหน้าเหมือนไก่จิกข้าว “เพื่อน หลังจากที่เฝ้าดูมานาน ถึงเวลาปรากฏตัวแล้วหรือยัง?” หลินเทียนหันกลับไปและพูดกับถ้ำ "ความสามารถในการรับรู้เป็นสิ่งที่ดี" เฟิงหวูเฉินพูดด้วยรอยยิ้ม มีลมกระโชกแรงพัดผ่าน และเฟิงหวูเฉินก็ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน
"หลิน ซิน!" หลินเฉิงตะโกน เขาไม่เคยคาดหวังว่าคนที่ซ่อนตัวอยู่คือเฟิงหวูเฉิน ในตอนแรกเขารู้สึกได้ แต่เขาไม่คิดว่าจะเป็นเขา หลินเทียนมองตรงไปที่เฟิงหวูเฉิน เมื่อทุกคนคิดว่าหลินเทียนกำลังจะลงมือต่อสู้กับเฟิงหวู่เฉิน สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!
"กลายเป็นพี่ชายคนโต! งั้นฉันไปก่อนนะ!" หลินเทียนก้มลงและพูดกับเฟิงหวู่เฉิน เมื่อเห็นเฟิงหวูเฉินพยักหน้า เขาก็รีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว เฟิงหวูเฉินหันกลับมาและมองหลินเฉิงด้วยสายตาเย็นชา
"ฉันบอกว่า ฉันชื่อไม่ใช่หลิน ซิน ฉันนามสกุลเฟิง!" ลมหายใจอันหนาวเย็นของเฟิงหวูเฉินถูกปล่อยออกมาทันที
ทุกคนต่างหายใจไม่ออก “อาณาจักร Dou Xuan ระดับห้าดาว เป็นไปได้ยังไง!” หลินเฉิงเกือบจะตะโกน เฟิงหวูเฉินไม่ได้มองดูพวกเขา เขาเดินขึ้นไปที่ศพของสัตว์ประหลาดเพียงลำพัง ด้วยการโบกมือ ศพก็หายไป
"วงแหวนอวกาศ!" หลินเฉิงรู้สึกประหลาดใจมากยิ่งขึ้น หลินเฉิงรู้ดีว่าแหวนมิตินั้นหายากเพียงใด มีเพียงสาขาเดียวของตระกูล Lin ในนัวดา ซึ่งแสดงให้เห็นว่าแหวนอวกาศหายากเพียงใด ตัวเขาเองใช้เพียงกระเป๋าเฉียนคุนเท่านั้น
Lin Cheng มีความโลภอยู่แล้ว เขาแสดงท่าทางต่อผู้คนรอบตัว และคนเหล่านั้นก็ค่อยๆ ล้อมรอบเฟิงหวูเฉิน
เฟิงหวู่เฉินยิ้ม และรอยยิ้มของเขาก็ดูน่ากลัวมาก เขาพลิกมือแล้วดาบก็ปรากฏขึ้น ดาบนั้นมีสีทอง โดยมีทิวทัศน์ นกและสัตว์ร้ายอยู่ด้านหน้า และมีดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวอยู่ด้านหลัง
เขาเดินไปหาหลินเฉิงทีละก้าว เหมือนกับว่าได้วัดไว้ล่วงหน้าแล้ว หลินเฉิงอกหักและวิ่งไปหาเฟิงหวูเฉิน
ทันทีที่ดาบแทงออกมา เฟิงหวูเฉินก็เคลื่อนไหวและหลบเลี่ยง เฟิงหวูเฉินใช้ดาบของเขาเล็กน้อย และรอยแตกก็ปรากฏขึ้นบนดาบของหลินเฉิง
"อะไร!" หลินเฉิงตกตะลึง ไม่ใช่ว่าดาบของ Lin Cheng นั้นไม่ดี แต่อาวุธของ Feng Wuchen นั้นทรงพลังเกินไป คุณต้องรู้ว่าดาบของ Lin Cheng ทำจากเหล็กสีดำอายุพันปี ไม่ใช่เหล็กละเอียดธรรมดา
ก่อนที่หลินเฉิงจะทันได้โต้ตอบ ดาบของเฟิงหวูเฉินก็ตามมาด้วย หลินเฉิงไม่ใช่คนธรรมดา และเขาก็กระโดดผ่านไปในทันที
เมื่อเห็นหลินเฉิงกระโดด เฟิงหวูเฉินก็ยกมือขึ้นและยิ้ม ดวงตาของหลินเฉิงหวาดกลัวเมื่อเห็นมัน และร่างของเฟิงหวูเฉินก็หายไปทันที หลินเฉิงต้องการหลบหนี แต่เขายังคงอยู่ในอากาศและไม่สามารถหันหลังกลับได้ เขาเคยคิดด้วยว่าทำไม Lin Tian ถึงให้ความเคารพ Feng Wuchen มาก แต่เขากลับคิดอะไรไม่ออก
"ก้าวทันผี" ดวงตาของหลินเฉิงหดลงเมื่อเขาได้ยินเสียง และเขารู้สึกว่าเฟิงหวูเฉินปรากฏตัวอยู่ข้างหลังเขา “ผีแตกแล้ว!” เฟิงหวูเฉินพูดอย่างเย็นชาและหยิบกระเป๋าเฉียนคุนของเขาขึ้นมาในพริบตา
ด้วยเสียง "บูม" โลกก็เงียบลง และเมฆรูปเห็ดขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นในป่า
ควันลอยไปในอากาศ และชายหนุ่มรูปงามก็ปรากฏตัวออกมาจากนั้น เขาถือดาบทองคำแล้วเดินไปทางใต้...
PS: การอัปเดตล่าช้า... คุณเดาได้ไหมว่าเฟิงหวู่เฉินเอาไปอะไร? คุณเดาได้ไหม? นอกจากนี้ทุกบทยังแบ่งออกเป็นส่วน...