เรื่องสั้นเกี่ยวกับปราชญ์ขงจื๊อ

ระหว่างเดินทางกลับจากท่องเที่ยวรอบโลกกับกลุ่มสาวก ขงจื๊อได้พักผ่อนบนเนินเขาเล็กๆ ในทะเลทรายแถบชานเมือง ขงจื๊อกล่าวว่า: "เราฝึกฝนร่วมกันมาเป็นเวลาสิบสี่ปีแล้ว คุณได้ขยายขอบเขตอันไกลโพ้นและเต็มไปด้วยความรู้ จากนี้ไป คุณจะต้องดูแลตัวเองและไปตามทางของคุณเอง ที่นี่เราจะพูดถึงคำถามสุดท้าย!"

เหล่าสาวกนั่งอยู่ตรงหน้าอาจารย์ด้วยความสนใจและฟังเป็นอย่างมาก ขงจื๊อเงยหน้าขึ้นมองไปรอบๆ แล้วถามว่า “ตอนนี้เราอยู่ที่ไหนแล้ว?” ทุกคนตอบว่า "บัดนี้เรานั่งอยู่บนเนินเขาที่แห้งแล้ง"
"มีอะไรเติบโตบนเนินเขาแห้งแล้ง?" ขงจื๊อถามต่อ

เหล่าสาวกมองไปรอบ ๆ และมองไปรอบ ๆ ทุกคนเอื้อมมือไปหยิบหญ้าสดจากเนินเขาแห้งแล้ง วางไว้ใต้จมูก ดมกลิ่น แล้วตอบพร้อมกันว่า "เนินเขาแห้งแล้งปกคลุมไปด้วยหญ้าออกเซเนีย (วัชพืชพิษ)"

"แล้วใครจะบอกวิธีกำจัดวัชพืชพิษในป่าเหล่านี้ได้บ้าง"

ทันทีที่ขงจื้อถามคำถาม เหล่าสาวกก็ประหลาดใจ พวกเขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าปราชญ์ผู้อุทิศตนเพื่อศึกษาหลักคำสอนเรื่องลัทธิขงจื๊อและสำรวจความลึกลับของชีวิตมานานหลายปีจะถามคำถามสุดท้ายกับเหล่าสาวกของเขา และมันจะง่ายมาก!
ดังนั้น "จือหลู่" ตอบโดยไม่ต้องคิด: "อาจารย์ คำถามนี้ไม่มีอะไรง่ายไปกว่านี้แล้ว ใช้จอบเอาสีเหลืองพิษของวัวออกทั้งหมดแล้วจะเสร็จ?" ขงจื๊อยิ้มและหันไปมองลูกศิษย์คนอื่นๆ

"เจิง ซี" กล่าวว่า "จริงๆ แล้ว การเผาต้องใช้แรงงานมากกว่าจอบและพลั่ว ในความคิดของฉัน การเผาไฟเป็นวิธีที่ดี" หลังจากได้ยินสิ่งนี้ ขงจื๊อก็ส่งสัญญาณให้คนถัดไปเงียบๆ

"รันยู" เห็นดวงตาของอาจารย์จับจ้องมาที่เขา จึงพูดเสียงดัง: "ฉีดยากำจัดวัชพืชแล้วยาฆ่าหญ้าบนเนินเขาจะถูกฆ่าตาย ง่ายกว่าพลั่วและปลอดภัยกว่าเผา!"
"Gong Xihua" รีบตอบ: "ฉันคิดว่าวิธีที่ดีที่สุดคือการไถด้วยไถลึกสามฟุตนำรากของต้นโคทั้งหมดลงไปที่พื้นแล้วตัดวัชพืช กำจัดรากให้หมด! "

ขงจื๊อโบกมือแล้วพูดว่า: "การสนทนาในเรื่องนี้จบลงแล้ว จำไว้ว่าเราจะมารวมตัวกันที่นี่อีกครั้งในปีหน้า"



ฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้วกลับมาอีกครั้ง ในชั่วพริบตา 1 ปีต่อมา พวกเขาก็ไม่พลาดการนัดหมาย ครูและนักเรียนนั่งอยู่ด้วยกันบนเนินเขาแห้งแล้งเล็กๆ ที่พวกเขาพบกันเมื่อปีที่แล้ว อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่สามารถหาต้นไม้ผลไม้เล็กๆ ที่มีกิ่งก้านสีเขียวและใบสีเขียวได้!