[ต้นฉบับ] บทที่ 15 ของ "ผู้ถือวิญญาณ"

บทที่ 15 ฉันยิ้มอย่างขมขื่นและรู้สึกโล่งใจ “วันนั้น เมื่อความหวาดกลัวและการบังคับขู่เข็ญปกคลุมไปทั่วทั้งเมือง คุณก็วิ่งออกจากบ้านและไปยังพื้นที่ต้องห้ามเป็นการส่วนตัว คุณไม่สามารถรับมือกับสถานการณ์ในพื้นที่ต้องห้ามเพียงลำพังได้ และชีวิตของคุณก็ตกอยู่ในอันตราย ดังนั้นหลังจากที่ฉันจัดการ Xin Yao และ Xin Xi ที่บ้านแล้ว ฉันก็วิ่งไปที่ห้องโถงของรัฐบาลเพื่อค้นหาองครักษ์ของจักรพรรดิ ตามคำขอที่แข็งแกร่งของฉัน พวกเขาตกลงที่จะให้ฉันไปยังพื้นที่ต้องห้ามเพื่อตรวจสอบสถานการณ์ เมื่อฉันมาถึง ป่าต้องห้าม ฉันพบร่องรอยของการต่อสู้ในป่า ฉันพบว่า ทหารและนักบวชที่ปรึกษาในดินแดนต้องห้ามทั้งหมดตายไปแล้ว... สิ่งสุดท้ายที่ฉันเห็นคือเงาสีแดงเลือดที่บินเข้าสู่ร่างกายของคุณ ตกอยู่ในอาการโคม่าลึก ๆ เป็นเวลาหกปี ในช่วงหกปีที่ผ่านมา คำสาปได้แพร่กระจายจากขนาดเมล็ดถั่วไปจนถึงแขนซ้ายทั้งหมด แล้วหยุดการแพร่กระจาย และมือซ้ายของคุณกลายเป็นมือผี รวมทั้งมหาปุโรหิตคนใหม่ก็คิดว่าคุณเป็นปีศาจและอยากจะฆ่าคุณเนื่องจากการต่อต้านของครอบครัวเขาจึงรอมาหกปีและไม่ทำอะไรเลย แต่จู่ๆ คุณก็ตื่นขึ้นมาเมื่อเขามาพบคุณเมื่อวานนี้ผีและพระเจ้าที่คุณปล่อยออกมาช่วยยุติความสงสัยตลอดหกปีของทุกคน: สิ่งที่อยู่ในร่างกายของคุณคือแก่นแท้ของคาซาน เทพเจ้าแห่งการทำลายล้าง หลักฐานได้ข้อสรุปแล้ว ผู้อาวุโสในครอบครัวไม่สามารถปกป้องคุณได้อีกต่อไป มหาปุโรหิตได้รับบาดเจ็บจากศิลปะการต่อสู้แปลกๆ ของคุณ และเขาก็เลือดออกไม่รู้จบ ในที่สุดเขาก็เสียชีวิตจากการเสียเลือดมากเกินไป ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตเขาได้ออกคำสั่งให้ขับไล่คุณออกจาก Xuzu Xinshi และมอบรางวัลให้กับคุณในฐานะอาชญากรที่ต้องการตัวมากที่สุดในเมืองหลวง ฉันฝากเวทย์มนตร์ไว้กับคุณก่อนหน้านี้ ดังนั้นฉันจึงพบสิ่งนี้ตามลมหายใจของคุณ โดยไม่คาดคิด ลมหายใจของคุณก็หายไปทันที คุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นต่อไป . . “นักร้องผิดหวังเพราะซินหยานไม่ได้พูดอะไรที่เขาอยากรู้ “พ่ออยู่ไหน? หลุมศพของเขาอยู่ที่ไหน? ฉันอยากไปดู..." "ใช่แล้ว.. ซินหยานจำอะไรบางอย่างได้ "ไม่มีศพของพ่ออยู่ในพื้นที่ต้องห้าม" “อะไรนะ คุณพูดอะไร?” นักร้องแทบไม่เชื่อหูของเขา “ไม่มีศพ เป็นไปได้ยังไง?” "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน" "ซินหยานมองไปที่ซิงเกอร์ซึ่งเป็นน้องชายบุญธรรมของเธออย่างไม่เต็มใจ "นักร้อง... ใจเย็นๆ ตอนนี้คุณเป็นอาชญากรที่ต้องการแล้ว ไม่มีทางที่จะเข้าเมืองได้ . . “โอ้...” ซิงเกอร์ยิ้มอย่างขมขื่น “แล้วฉันจะเป็นคนไร้บ้านเหรอ? ไม่เป็นไร ไม่มีใครอยากให้ฉันเป็นปีศาจอยู่แล้ว” …” ซินหยานไม่พูดอะไร ลดศีรษะลง และหายใจเบา ๆ “ ฉัน... มาเพื่อบอกลาคุณ"ซินหยานพูดด้วยเสียงต่ำ" ตามข้อบังคับของครอบครัว คนที่ถูกไล่ออกจากครอบครัวจะต้องเปลี่ยนนามสกุลเป็น 'จี' . และชนเผ่าไม่ได้รับอนุญาตให้ติดต่อกับพวกเขา . . “เปลี่ยนนามสกุลเหรอ? โอเค 555” ฉันยังไม่อยากมีนามสกุลนี้! “นักร้องหัวเราะเยาะ” ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปฉันจะเปลี่ยนชื่อเป็นจิ๊ก! มันไม่เกี่ยวอะไรกับตระกูล Xuzu Xin ของคุณ! "สิงห์" . . “น้ำตาสองหยดไหลออกมาจากหน้าของ Xin Yan “อย่าเป็นแบบนี้…” “ฉันไม่ใช่นักร้อง “นักร้องพูดอย่างเย็นชา” นักร้องตายแล้ว ถูก…ปีศาจกิ๊กฆ่า…. "..." ซินหยานก้มศีรษะลงอย่างแรง และคริสตัลหยดสองหยดก็ตกลงมาจากใบหน้าของเธอ “ฉันขอโทษ… ฉันจำคนผิดแล้ว…” ซินหยานกล่าวอย่างสั่นเทา “เราไม่ต้องการซิงนี้” แล้วฉันจะโยนมันทิ้งไป . . “เธอโบกมืออย่างแรง และสร้อยคอเส้นหนึ่งก็หลุดออกจากมือและตกลงไปบนพื้นหญ้าที่อยู่ไกลๆ” ลาก่อน “ซินหยานจากไปโดยไม่หันกลับมามอง ซิงเกอร์มองดูเธอที่จากไปและเปิดปากของเขา แต่เขาไม่สามารถพูดอะไรได้ “ฮ่าฮ่า...” ซิงเกอร์คิดด้วยรอยยิ้มเบี้ยว “ปล่อยให้รอยยิ้มเบี้ยวบรรเทาทุกสิ่งกันเถอะ “เขาเดินไปหยิบสร้อยคอมาคล้องคอ ฉัน จิ๊ก จะยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกและกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างแน่นอน! ชายหนุ่มเดินจากไป หันหน้าไปทางพระอาทิตย์ขึ้น จางหายไป