[ต้นฉบับ] บทที่ 18 ของ "ผู้ถือวิญญาณ"

บทที่ 18 ตื่นจากความฝัน จากนั้นเริ่มต้น ฮะ? นี่คือที่ไหน? จิ๊กมองดูความมืดรอบตัวเขาและสงสัยว่าทำไมเขาถึงมาที่นี่ “คุณไม่ควรอยู่ที่นี่” เสียงหนึ่งพูดมาจากด้านหลัง "WHO!" จิ๊กหันกลับมาอย่างตื่นตัวและเห็นร่างหนึ่งยืนอยู่ในความมืดซึ่งอยู่ไม่ไกล "คุณเป็นใคร?" จิ๊กถามอย่างระมัดระวัง ผู้ชายเข้ามาอย่างช้าๆ “คุณไม่ควรอยู่ที่นี่” ชายหนุ่มรูปงามผมสีบลอนด์ยาวเดินออกมาจากความมืด รอยแผลเป็นขนาดใหญ่บนใบหน้าของเขาเผยให้เห็นเรื่องราวของชายคนนั้น เขาจ้องมองจิ๊กอย่างใกล้ชิดด้วยดวงตาสีแดงเข้มของเขา “คุณไม่ใช่คนที่นี่” จิ๊กรู้สึกว่าคนๆ นี้ดูคุ้นเคยมาก ราวกับว่าเขาเคยเห็นเขาที่ไหนสักแห่ง “คุณเป็นใคร เราเคยเจอกันหรือเปล่า” ชายคนนั้นเพิกเฉยต่อเขาและหันหลังกลับและเดินเข้าไปในความมืด “เฮ้ อย่าไป! ตอบฉันมา!” จิ๊กวิ่งตามเขาไป จิ๊กไล่ตามเขาไปอย่างสิ้นหวัง แต่ระยะห่างระหว่างเขากลับกว้างขึ้นเรื่อยๆ มองเห็นเพียงภาพด้านหลังที่พร่ามัวเท่านั้น “ฮะ...ฮะ...” จิ๊กหยุดและตะโกนอย่างสุดกำลัง “อย่าไป!” ชายคนนั้นหันกลับมามองเขา เมื่อจิ๊กเห็นมันเป็นครั้งที่สอง ในที่สุดเขาก็จำได้ว่าเขาเคยเห็นใบหน้านี้ที่ไหน ชายคนนั้นหันหลังกลับและเดินต่อไป ร่างของเขาค่อยๆ หายไปในความมืด "ว้าว!" จิ๊กลุกขึ้นนั่งทันที แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องลงมาบนใบหน้าของเขา “ชิ...” จิ๊กลูบหัว “กลายเป็นความฝันไปเลย” “แต่...” เขานั่งนิ่ง “คนๆ นั้น... คือตัวฉันเองจริงๆ” ใช่ จิ๊กเองก็ไม่อยากจะเชื่อว่าชายในฝันนั้นหน้าเหมือนเขาทุกประการ “ฉันคงหลงตัวเองมากเกินไป” จิ๊กยิ้มและพูดกับตัวเองว่า "ฉันฝันถึงตัวเองจริงๆ นะ... ว่าแต่ คาซานอยู่ที่ไหนล่ะ?" "ฉันอยู่ที่นี่" เสียงของคาซานดังมาจากด้านหลัง จิ๊กหันกลับมาและเห็นเครื่องจักรที่สูงเท่ากับคน "ว้าว!" ไกเกอร์อุทาน “มันใหญ่มาก! นี่คือตัวย่อยสลายเหรอ?” "ฮ่าฮ่า ใช่แล้ว" คาซานเดินออกมาจากด้านหลังผู้ย่อยสลายและยิ้มอย่างเหนื่อยล้าเล็กน้อย "ฮะ?" จิ๊กสังเกตเห็นบางสิ่งแปลกๆ เกี่ยวกับคาซาน “คุณเป็นอะไรไป?” “ไม่มีอะไรหรอก… เมื่อวานฉันทำงานหนักทั้งคืนแล้วก็ง่วงนอน” คาซานตอบอย่างคลุมเครือว่า "ฉันจะกลับไปนอนแล้ว" ก่อนที่จิ๊กจะพูดอะไร คาซานก็กลายเป็นไฟสีแดงและบินไปที่แขนของจิ๊ก “ผีและเทพก็ง่วงได้เช่นกัน?” จิ๊กพบว่าเรื่องนี้ตลกนิดหน่อย “ขอฉันดูวิธีใช้เครื่องนี้ก่อน” จิ๊กรู้ได้อย่างไรว่าคาซานจะต้องมีพลังวิญญาณมากเพียงใดในการดึงเครื่องจักรขนาดใหญ่ดังกล่าวออกจากระยะไกลโดยไม่ถูกแยกออกจากร่างกายของเขา? ตอนนี้คาซานต้องเข้าสู่สภาวะหลับลึกเพื่อฟื้นฟูจิตสำนึกทางจิตวิญญาณของเขา ไม่เช่นนั้นความแข็งแกร่งของเขาจะลดลง "ฮะ?" จิ๊กศึกษาเครื่องจักรประหลาดนี้แล้วถามว่า “ใช้งานยังไง?” เขาพบว่ามีช่องเปิดขนาดกล่องอยู่บนตัวเครื่อง “นี่คือทางเข้าใส่ของ แต่จะใส่อะไรดี” “ถูกต้อง ฉันจะใส่ยมฑูตเข้าไปข้างในแล้วลองดู” จิ๊กโยนยมฑูตเข้าไปและเห็นปุ่มบนตัวเครื่องจึงกดลงไป “บัซ...” เครื่องจักรสลายตัวเริ่มทำงานอย่างสั่นเทา ผ่านไปสักพักก็มีเสียง "ป๊อป" และเครื่องสลายตัวก็หยุดทำงาน จอแสดงผลบนเครื่องแสดงให้เห็นว่า: ได้รับบล็อกคริสตัลขนาดเล็กไม่มีสี*34 บล็อกคริสตัลขนาดเล็กสีขาว*10 ผลึกองค์ประกอบด้านล่าง*2 ความทนทาน: 97 ทันใดนั้น บล็อกโปร่งใสสี่เหลี่ยมกองหนึ่งก็ไหลออกมาจากปลายล่างสุดของตัวย่อยสลาย "โอ้?" จิ๊กหยิบบล็อกคริสตัลอันเล็กขึ้นมา จิ๊กสัมผัสได้ถึงพลังธาตุบริสุทธิ์ที่อยู่ภายใน จึงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง "ฉันไม่คิดว่าเทคโนโลยีโบราณจะก้าวหน้าขนาดนี้!" ขณะที่จิเกอกำลังมีความสุข ร่างหนึ่งก็เข้ามาใกล้อย่างเงียบๆ “หือ? มีอะไรบางอย่างเคลื่อนไหว!” จิ๊กสัมผัสได้ถึงอันตรายจึงหยิบมีดอากิบะออกมาเพื่อเฝ้าระวัง "คำราม!" เงาสีน้ำเงินกระโดดออกมา มันคือเสือสีน้ำเงิน “โอ้? คุณรู้สึกถึงพลังธาตุบริสุทธิ์และต้องการคว้ามันมาหรือเปล่า?” การรับรู้ถึงองค์ประกอบของ Warcraft นั้นไม่ธรรมดา และพลังงานบริสุทธิ์เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับ Warcraft ในการเพิ่มความแข็งแกร่ง เสือจึงคว้าคริสตัลอันเล็กไปโดยไม่คำนึงถึงอันตราย“นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันต่อสู้ด้วยตัวเองตั้งแต่ฉันมาเป็นนักดาบ” จิ๊กพูดกับเสืออย่างเคร่งขรึมว่า "คุณจะเป็นสัตว์ประหลาดตัวแรกที่ตายภายใต้ดาบของฉัน นี่เป็นเกียรติของคุณ" ดูเหมือนว่าเสือจะโกรธและรีบวิ่งไปหาจิ๊ก "ทำได้ดี!" จิ๊กหัวเราะ “สัมผัสรสชาติแห่งความตาย!”