[ต้นฉบับ] บทที่ 19 ของ "ผู้ถือวิญญาณ"

บทที่ 19: First Battle Jig หลบการโจมตีของเสือได้อย่างคล่องแคล่ว เสือกระโจนอย่างไร้สาระและโกรธมากจึงหันกลับมาตะครุบอีกครั้ง “ฮึ่ม...” จิเกอสูดจมูกอย่างเย็นชาและสับพลังของผีและเทพเจ้าที่รวบรวมไว้ออกไป “ผีสแลช!” เสือกระโจนแรงเกินไปและไม่สามารถหลบได้ ดังนั้นมันจึงถูกฟันเข้าที่ตัวมันโดยตรง "อุ๊ย!" ทันใดนั้นบาดแผลที่สะดุดตาขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้น บาดแผลถูกกัดกร่อนด้วยพลังของผีและเทพเจ้า และก๊าซสีดำก็ปล่อยออกมาด้านนอก เสือร้องด้วยความเจ็บปวดและหันหน้าไปมองจิ๊กอย่างดุเดือด ตอนนี้มีเพียงความคิดเดียว: ฆ่ามนุษย์ที่น่ารังเกียจนี้ เสือเกาใบหน้าของเขาอย่างเมามันสองครั้ง และทั้งใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยเลือด “จะบ้าเหรอ!?” จิ๊กกำลังจะหัวเราะว่าทำไมเสือถึงอ่อนแอขนาดนี้ แต่จู่ๆ เขาก็รู้สึกแปลกๆ เกี่ยวกับมัน กล้ามเนื้อของเสือขยายตัวอย่างต่อเนื่อง ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดงเลือด และเสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวยังคงดังออกมาจากลำคอ “มันรุนแรงจริงๆ!” จู่ๆ จิ๊กก็ตื่นตัว “ตอนนี้มันไม่ง่ายเลยที่จะรับมือ... ฉันไม่สามารถใช้ระเบิดธาตุได้จริงๆ แต่โดยพื้นฐานแล้วมันเป็นกลอุบายที่จะฆ่าพวกเขาทั้งสองคน มันจะดีกว่าถ้าไม่ใช้มันเว้นแต่จะจำเป็นจริงๆ” "การต่อสู้ครั้งนี้เริ่มน่าสนใจมากขึ้นเรื่อยๆ!" จิ๊กชอบการต่อสู้ที่ท้าทาย เขายื่นมือผีออกมา “ผีหมายเลขหนึ่ง: คาซานแห่งวิญญาณดาบ!” สนามสีแดงจางๆ ปรากฏขึ้น และเงาของคาซานมองดูเสือที่อยู่ตรงกลางกลุ่มอย่างเย็นชา คราวนี้จิ๊กเรียกเพียงเงาของคาซานออกมา และเขาต้องการต่อสู้ด้วยตัวเขาเอง เนื่องจากจิ๊กเซ็นสัญญากับคาซาน เมื่อเรียกเงาของคาซานออกมา ผลของเงาที่มีต่อความแข็งแกร่งและสติปัญญาจะส่งผลต่อปาร์ตี้ที่เป็นมิตรเท่านั้น กล่าวอีกนัยหนึ่งเสือจะไม่ได้รับพร "ฮา!" จิ๊กคำรามด้วยความโกรธและรีบพุ่งไปข้างหน้าพร้อมกับมีดอากิบะของเขา "คำราม!" เสืออ้าปากกว้างแล้วกระโจนเข้าใส่ ตอนที่เสือกำลังจะกัดเขา จิ๊กก็ควบคุมพลังเลือดในร่างกายของเขา “อัตราแลกเปลี่ยนอยู่ในมือ และมันถูกปล่อยออกมาผ่านอาวุธ…” จิ๊กนึกถึงวิธีใช้พลังเลือดที่สอนโดยคาซาน “สแลชโลหิต!” กากบาทสีแดงโดนหน้าเสือทิ้งร่องรอยไว้ลึก "ฮะ?" จิเกอร์พบว่ากากบาทที่เขาปล่อยออกมานั้นไม่ใหญ่เท่ากับของคาซาน และเอฟเฟกต์เลือดออกก็หายไปอย่างรวดเร็ว ฉันคงยังไม่เข้มแข็งพอ จิ๊กมองไปที่เสือที่เจ็บปวดแล้วคิด แต่พอจัดการกับสัตว์ร้ายตัวนี้แล้ว ทันใดนั้น ความคิดที่ยอดเยี่ยมก็เข้ามาในใจของเขา "ถ้าเรารวม Ghost Slash และ Blood Cross Slash..." เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ Jigur ก็รีบพุ่งไปข้างหน้าพร้อมกับดาบ Akiba “Ghost Slashing เป็นทักษะที่รวบรวมพลังของผีและเทพเจ้าไว้ที่แขนแล้วปล่อยผ่านอาวุธ” “ถ้าฉันเปลี่ยนพลังของผีและเทพด้วยพลังของเลือด…” “แต่พลังของเลือดนั้นหนักเกินไปและไม่สามารถคงอยู่ได้เมื่อถูกชาร์จบนพื้น มันไม่สามารถใช้พลังของมันได้” Jige คิดถึงค้อนลมที่ร่วงหล่นของนักบุญ “ด้วยความช่วยเหลือของแรงโน้มถ่วงของตัวเองและอาวุธ พลังจะยิ่งใหญ่ขึ้นใช่ไหม?” จิ๊กก็อดหัวเราะไม่ได้ เขาเร่งไปทางเสือ ลอยสูงขึ้นไปในอากาศ "ใช่! แค่นั้นแหละ!" ในอากาศ จิ๊กรวบรวมเลือดและพลังงานของเขาอย่างบ้าคลั่ง แล้วกดลงด้วยพลังนี้ เสือลืมหลบและจ้องมองการเคลื่อนไหวที่เรียบง่ายแต่ทรงพลังนี้อย่างว่างเปล่า นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่มันเห็น เพราะวินาทีต่อมา . . "ปัง!" พลังแห่งเลือดถูกกดอย่างแรงเข้าสู่ร่างกายและระเบิด "ฮ่าฮ่า! ไม่เลว! เยี่ยมมาก!" จิ๊กเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าแล้วหัวเราะ "ท่านี้เรียกว่า 'การล่มสลายของการโจมตีภูเขา'!"