มันเป็นนาฬิกาครั้งที่สามแล้ว และแสงจันทร์ก็ส่องบนใบหน้าที่สกปรกของ Hua Jianying ไม่มีใครคาดคิดได้ว่า Hua Daxia ซึ่งโด่งดังมากในตอนนั้น จะจบลงในสถานการณ์เช่นนี้ ทันใดนั้นแขกในโรงแรมก็ถูกลมกระโชกพัดปลิวไปและได้ยินเสียงผู้หญิงร้องไห้แผ่วเบา
"WHO?" หลี่เทียนเหิงตะโกน
ทันทีที่เขาพูดจบ ผู้หญิงสองคนในชุดขาวก็ลอยเข้ามาจากประตู ผมยาวของพวกเธอคลุมหน้า จากนั้นอีกสี่คนก็ถือโลงศพมา เช่นเดียวกับนั้น ผู้หญิงหกคนในชุดขาวและโลงศพก็ลอยเข้าไปในโรงแรมท่ามกลางสายตาของทุกคน
"คุณเป็นมนุษย์หรือผี?" Li Tianba ถามสิ่งที่ทุกคนอยากถาม แต่คำตอบของเขากลับเป็นเสียงหัวเราะที่น่าขนลุกจริงๆ
"อยากเป็นผีมั้ย ฉันจะช่วย!" หลี่เทียนป้าตะโกน และเขากับหลี่เทียนเหิงก็รีบไปข้างหน้า ผู้หญิงสองคนที่อยู่ข้างหน้าวางโลงศพลงแล้วลอยไปขวางพวกเขา ทักษะการชกมวยของพี่น้องหลี่นั้นเหนือกว่าอย่างมาก แต่ผู้หญิงในชุดขาวนั้นไม่มีตัวตนและแปลกประหลาด หลังจากผ่านไปหลายรอบ พี่น้อง Li ไม่ได้แตะแขนเสื้อของหญิงสาวทั้งสองเลยด้วยซ้ำ ในเวลานี้ หลี่เทียนเหิงดีใจมากเมื่อเห็นคู่ต่อสู้ของเขาแสดงข้อบกพร่องบางอย่าง เขากระตือรือร้นที่จะชนะและต่อยอย่างรวดเร็ว แต่หญิงสาวกลับไม่ยอมหลบและถูกต่อยที่แขนขวา ในเวลาเดียวกัน เล็บของเธอก็ขูดไปที่แขนขวาของหลี่เทียนเหิงด้วย หลี่เทียนเหิงกรีดร้องและกระโดดออกจากวงการต่อสู้ หลี่เทียนป้าก็รีบล่าถอยหลังจากได้ยินเสียงร้อง ผู้หญิงชุดขาวสองคนไม่ได้ติดตามเขา แต่กลับไปที่เดิมเพื่อแบกโลงศพ
ทันใดนั้น หลี่เทียนเหิงรู้สึกหนาวสั่นที่แขนขวา ตามมาด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส เมื่อมองที่แขนขวาของเขา เนื้อชิ้นหนึ่งก็ถูกตัดออก และฮัว เจียนหยิง ที่อยู่ข้างๆ เขาค่อยๆ เช็ดดาบยาวที่เขาไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน "คุณ-" หลี่เทียนเหิงกำลังจะโกรธเมื่อเขาได้ยินเสียงที่ร้อนผ่าว และมองไปที่ชิ้นเนื้อบนพื้นดินที่กลายเป็นสระเลือด
"พิษคอร์ริออน!" Ruhai และ Huiming ต่างอุทานออกมา
ในเวลานี้ เงาดาบดอกไม้ขยับตัวและดูเหมือนผีในหมู่ผู้หญิงทั้งหกในชุดขาว ผู้หญิงชุดขาวทั้งหกคนนี้ไม่ได้รีบร้อนจริงๆ ราวกับว่าพวกเขาคาดหวังว่าเขาจะลงมือ ดาบดอกไม้และดาบเงาขยับไปตามหัวใจ และคนทั้งเจ็ดก็ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีขาว "แตกหัก!" ฮวา เจียนหยิงตะโกน และด้วยเสียง "บูม" ฮวา เจียนหยิงและผู้หญิงทั้งหกในชุดขาวก็แยกจากกัน Hua Jianying ยังคงนิ่งเฉยและจ้องมองตรงไปที่โลงศพ เขารู้ว่าหญิงสาวในชุดขาวทั้งหกคนนี้ไม่ได้คุกคามอีกต่อไป เพราะในการต่อสู้เมื่อครู่นี้ เขาได้ใช้พลังภายในลึกเพื่อทำลายเส้นลมปราณของพวกเธอ
มีเสียง "คลิก" และฝาโลงศพก็เปิดออกโดยอัตโนมัติ ผู้หญิงในชุดขาวผมยุ่งเหยิงยืนตรงจากโลงศพ เนื่องจากผมของเธอยาวเกินไปและปิดหน้าของเธอ จึงไม่มีใครสามารถมองเห็นใบหน้าที่แท้จริงของเธอได้ เธอยังมีดาบยาวเหมือนของฉันอยู่ในมือ และปลายดาบชี้ตรงไปที่เงาดาบดอกไม้ Hua Jianying มองเธออย่างระมัดระวัง และทันใดนั้นดวงตาของเขาก็สว่างไสวด้วยแสงแปลก ๆ ซึ่งดูเหมือนมีความสุขและตกใจ เมื่อเขาจมอยู่กับความคิด ผู้หญิงในชุดขาวก็บินมาหาเขาราวกับผีเสื้อ แต่ดาบของเธอไม่สามารถขยับห่างจากลำคอของ Hua Jianying ได้ห้านิ้ว
"ลุกขึ้น!" Hua Jianying โบกฝ่ามือไปทางศีรษะของเธอ และผมยาวของเธอก็ปลิวไปรอบ ๆ ทันที และใบหน้าซีดเซียวก็ปรากฏขึ้นในสายตาของผู้คน ในเวลานี้ เสียงระฆังเงินอันไพเราะก็ดังขึ้น ราวกับถูกกระตุ้น ผู้หญิงในชุดขาวก็หันหลังกลับและบินออกไปนอกหน้าต่าง Hua Jianying รีบไล่ตามเธอ เหลือเพียง Ruhai, Huiming และพี่น้อง Li ที่อยู่เบื้องหลัง
"เขาเชี่ยวชาญเทียนกัง เจิ้งฉีแล้ว!?" ฮุ่ยหมิงกล่าวด้วยความประหลาดใจ
"ผู้หญิงคนนั้นคือ-" รูไห่มองเขาแล้วพูด
"หยูคังเอ๋อ!?" ฮุ่ยหมิงรู้สึกประหลาดใจมากยิ่งขึ้น
ฮวา เจียนหยิงติดตามร่างนั้นขณะที่เขาเดินกระสับกระส่ายไปทั่วป่า เขาแอบประหลาดใจกับทักษะความเบาของชายคนนั้น เขามาถึงห้องโถงทรุดโทรมโดยไม่รู้ตัว เขามองที่นี่อย่างระมัดระวังและพบว่าสถานที่ตรงหน้าเขาค่อนข้างคุ้นเคย ทันใดนั้น สถานที่หนึ่งก็แวบขึ้นมาในใจของเขาซึ่งเขาไม่อาจลืมได้แม้ว่าเขาจะต้องการก็ตาม - แท่นบูชาหลักของนิกายปีศาจสวรรค์: วิหารปีศาจสวรรค์
