สิบ - เฉิงหยิง
รุ่งอรุณในสมัยโบราณ เมื่อท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีดำและขาว มือคู่หนึ่งก็ค่อยๆ ยกขึ้น มีด้ามดาบอยู่ในมือ มีเพียงด้ามเท่านั้นที่หายไปจากตัวดาบ อย่างไรก็ตาม เงาของดาบที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ถูกทอดลงเล็กน้อยบนกำแพงด้านเหนือ เงาดาบคงอยู่ชั่วขณะหนึ่งแล้วหายไปพร้อมกับรุ่งเช้า จนกระทั่งค่ำ เมื่อท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง ในขณะที่กลางวันและกลางคืนตัดกัน เงาดาบที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง มือที่ยกขึ้นวาดส่วนโค้งอันงดงามและโบกมือไปทางต้นสนโบราณที่สูงใหญ่ในบริเวณใกล้เคียง มีเสียง "ชะอำ" แผ่วเบาในหู และร่างกายของต้นไม้ก็สั่นเล็กน้อย แต่ก็ไม่เห็นการเปลี่ยนแปลง อย่างไรก็ตาม ไม่นานหลังจากนั้น ต้นสนเขียวชอุ่มก็ร่วงหล่นลงมาตามสายลมทางใต้ที่พัดเบาๆ วงแหวนการเติบโตที่แบนและยื่นออกมาแสดงให้เห็นการผ่านของเวลา ท้องฟ้าเริ่มมืดลง ดาบยาวก็มองไม่เห็นอีกครั้ง พลบค่ำโบราณปิดลงอย่างเงียบ ๆ และมีความเงียบระหว่างสวรรค์และโลก ดาบยาวล่องหนนี้พบได้ใน Liezi ใน "Tang Wen" ดาบ Chengying อันโด่งดังถูกหล่อขึ้นในราชวงศ์ซางและได้รับการยกย่องอย่างสูงจาก Liezi ต่อมามันถูกซ่อนไว้โดย Kong Zhou ซึ่งเป็น Weiguo ในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง Chengying เป็นดาบที่ละเอียดอ่อนและสง่างาม ดัชนีดาบ Qi Laser: 7 ~~~~~~~~~~~~~~ เก้า - Chunjun
ในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง ในช่วงบ่ายที่มีอากาศแจ่มใส หลังจากทำงานหนักหลายปี ในที่สุดเขาก็เอาชนะ Yue King Gou Jian แห่งรัฐ Wu ได้ เขาตื่นจากการหลับสบายยามบ่ายและรู้สึกสบายตัวมาก หลังจากดื่มชาหลงจิ่งชนิดใหม่หนึ่งหม้อ Gou Jian ก็ส่งคนของเขาไปตามหาใครสักคนอย่างมีความสุข คนนี้คือ Xue Zhu Xue Zhu มาจากรัฐ Qin และกำลังเดินทางไปในรัฐ Yue ในเวลานี้ แม้ว่า Xue Zhu จะยังเด็ก แต่เขาก็มีชื่อเสียงไปทั่วโลกแล้ว และเป็นที่รู้จักในฐานะปรมาจารย์ที่เก่งที่สุดของ Xiangjian ในโลก หลังจากนั้นไม่นาน Xue Zhu ผู้น่ารักและสง่างามก็มาถึง หลังจากที่เจ้าภาพและแขกทักทายกันอย่างสุภาพแล้ว พวกเขาก็พาคณะผู้ติดตามไปที่ระเบียงกลางแจ้งอันกว้างขวาง Gou Jian กษัตริย์แห่ง Yue ชื่นชอบดาบ ระเบียงนี้สูงหลายฟุต มีแรงกระตุ้นที่ผ่อนคลายและมีแสงสว่างเพียงพอ ใช้เพื่อดูและชื่นชมดาบเป็นพิเศษ หลังจากนั่งลง Gou Jian ก็เหลือบมอง Xue Zhu ข้างๆ เขา โดยคิดว่าแม้ว่าชายหนุ่มคนนี้จะยังเด็ก แต่เขาได้อ่านดาบมามากมาย และดาบธรรมดาคงเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะแยกแยะได้อย่างแน่นอน ดังนั้นทันทีที่ Gou Jian เปิดปาก เขาก็ขอให้คนของเขาได้รับดาบที่น่าภาคภูมิใจที่สุดสองเล่ม: Haocao และ Juque โดยไม่คาดคิด Xue Zhu เหลือบมองมันแล้วพูดอย่างไม่เป็นทางการ: "ดาบทั้งสองมีข้อบกพร่อง ความฉลาดของดาบทั้งสองนั้นอ่อนแอ และพื้นผิวของดาบก็หนาขึ้น พวกมันไม่สามารถถือเป็นดาบได้" หลังจากพูดแบบนี้ เขาก็หาวอย่างเกียจคร้านท่ามกลางแสงแดดอันอบอุ่น Gou Jian รู้สึกประหลาดใจและรู้สึกเขินอายมาก เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขากัดฟันและให้คำแนะนำเล็กน้อยกับผู้ดูแลส่วนตัว หลังจากนั้นไม่นาน ผู้ดูแลก็นำนักรบหุ้มเกราะหลายร้อยคนคุ้มกันดาบให้กับผู้ชม Xue Zhu รู้สึกตลกและถามว่า "กษัตริย์นำดาบชนิดใดมาเมื่อเขาระดมกองทัพเช่นนี้" Gou Jian รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยกับทัศนคติของ Xue Zhu และเขาพูดสองคำด้วยความโกรธ: "ชุนจุน" เพียงได้ยินเสียง “แตก” Xue Zhu ก็ล้มลงจากที่นั่ง ปิ่นปักผมสีทองที่ผูกผมของเขาล้มลงกับพื้น ผมยาวของเขาร่วงหล่น และใบหน้าของเขาก็กลายเป็นแข็งและเฉื่อยชา ผ่านไปสักพักจู่ๆ เขาก็ตื่นขึ้นมาเห็นเขากระโดดเขย่งปลายเท้าเข้ามาหาดาบ โค้งคำนับ แล้วจัดเสื้อผ้าด้วยท่าทางเคร่งขรึม หยิบดาบออกจากมือพนักงานเสิร์ฟ เคาะอย่างระมัดระวังและชั่งน้ำหนักสองสามครั้ง แล้วค่อย ๆ ดึงดาบออกจากฝัก ฉันเห็นลูกบอลแห่งความสุกใสบานสะพรั่งเหมือนดอกชบาโผล่ขึ้นมาจากน้ำ สง่างามและใส การแกะสลักบนด้ามดาบนั้นเหมือนกับดวงดาวที่เคลื่อนไหวไปรอบๆ และส่องแสงอันลึกล้ำ ตัวดาบและดวงอาทิตย์ประสานกันราวกับน้ำใสที่ไหลผ่านบ่อน้ำอย่างสงบและผ่อนคลาย ดาบนั้นเปรียบเสมือนหน้าผาที่สูงหลายพันฟุตและสง่างาม... หลังจากนั้นไม่นาน Xue Zhucai ก็พูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทา หยินถามว่า: "นี่คือจุนจุนใช่ไหม!" Gou Jian พยักหน้า: "ใช่" เขาพูดต่ออย่างภาคภูมิใจ: "มีคนต้องการแลกม้าหนึ่งพันตัว เมืองที่ร่ำรวยสามเมือง และสองเมืองใหญ่สำหรับดาบเล่มนี้ คุณคิดว่ามันโอเคไหม?"บอกฉันความจริง Xue Zhu พูดเสียงดังและตื่นเต้น: "เพราะว่าดาบเล่มนี้เป็นดาบเล่มเดียวที่สร้างโดยสวรรค์และมนุษย์" เพื่อที่จะขว้างดาบนี้ เทือกเขา Red Pansy ได้ถูกทำลายลงเพื่อผลิตดีบุกเป็นเวลาหลายพันปี และน้ำในแม่น้ำ Ruoye ก็ถูกเหือดแห้งเป็นเวลาหลายพันปีเพื่อผลิตทองแดง เมื่อดาบถูกหลอม เทพเจ้าแห่งสายฟ้าก็หลอมเหล็ก เรนเลดี้เทน้ำลงบนดาบ เจียวหลงถือเตาหลอม และจักรพรรดิ์สวรรค์เติมถ่าน อู เยซี ปรมาจารย์นักดาบ ยอมรับคำสั่งแห่งสวรรค์และทำงานอย่างหนักกับเหล่าทวยเทพเป็นเวลาสิบปีเพื่อสร้างดาบเล่มนี้ให้สำเร็จ หลังจากที่ดาบเสร็จสิ้น เหล่าทวยเทพก็กลับสู่สวรรค์ ภูเขา Red Pansy ปิดตัวลงเช่นเดิม คลื่นของแม่น้ำ Ruoye ลุกขึ้นอีกครั้ง และ Ou Yezi ก็เสียชีวิตด้วยความเหนื่อยล้าเช่นกัน ดาบเล่มนี้กลายเป็นเพลงสุดท้าย และไม่มีอะไรมากไปกว่าเมืองแห่งม้า… " Gou Jian พยักหน้าบ่อยครั้งด้วยความพึงพอใจ: "นั่นก็สมเหตุสมผลดี เนื่องจากมันเป็นสมบัติล้ำค่า ฉันจะเก็บมันไว้ตลอดไป "เรื่องราวพบใน "Yue Jueshu" Chunjun เป็นดาบที่มีเกียรติและไม่มีใครเทียบได้ ดัชนีเลเซอร์ Qi ของดาบ: 7.5 ~~~~~~~~~~~~~~ ประการที่แปด - ลำไส้ของปลา
เมื่อนกอินทรีคล้ายเหล็กสีดำบินไปที่ห้องโถงใหญ่ Zhuanzhu ก็เดินขึ้นไปที่ห้องโถงโดยถือดอกบ๊วยและนกฟีนิกซ์ พระอาทิตย์กำลังล่าบนท้องฟ้าและนกอินทรีก็บินไปอย่างรวดเร็วเหมือนเดิม Zhuanzhu บินไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง นกอินทรีตกตะลึงและเริ่มเคลื่อนตัวออกไป Wang Liao ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นหอมของอาหารที่อยู่ในมือของ Zhuanzhu เขาเงยหน้าขึ้นและโค้งคำนับไปข้างหน้า เขาเห็นเพียงจานนั้น แต่ไม่เห็น Zhuanzhu ฤดูหนาว เป็นปลากะตักที่ปรากฏเฉพาะในฤดูร้อนในทะเลสาบไท่หู มันเป็นปลากะตักชนิดหนึ่งที่ใช้ในการย่างปลากะตักในทะเลสาบไท่หูในช่วงกลางฤดูร้อน จวนจู่ได้มาถึงแล้ว วางจานลงบนโต๊ะ แสงไฟในวังยังคงอยู่ที่นั่น และนกอินทรีก็พับปีกของมันลงไปแล้ว ด้วยเสียงฟ้าร้อง นกอินทรีบินลงไปในห้องโถง ทันใดนั้น Wang Liao ก็รู้สึกถึงรัศมีการสังหารอันแหลมคมที่พุ่งออกมาจากท้องของปลา เขาตกตะลึง ดาบในลำไส้ถูกปลดออกจากฝัก (ท้องของปลา) และมันเกาะอยู่ในมือของ Zhuan Zhu และเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วโดยมีดาบเหล็กสองเล่มที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีตัดขวางอยู่ตรงหน้าเขา ข้างหน้า มีเกราะของ Suan Ni อยู่สามชั้น ดาบในลำไส้ยังคงเคลื่อนตัวไปข้างหน้า เมื่อ Fei Ying ทำลายห้องโถง ดาบในลำไส้ก็ก้าวเข้าสู่หัวใจของ Wang Liao หักออกเป็นสองส่วนและผิวปากด้วยความพึงพอใจขณะที่หัวใจของ Wang Liao ค่อยๆ อ่อนแรงลง เพลงเงียบๆ Zhuan Zhu ที่ถูกกระแทกด้วยฝนดาบก็ใช้แรงเฮือกสุดท้ายเพื่อยิ้มอย่างโดดเดี่ยวที่พื้นใต้ใบหน้าของเขา... Wang Liao และนกอินทรีบินโจมตีพระราชวัง... เห็นได้ใน "บันทึกประวัติศาสตร์" ของ Sima Qian ดาบแห่งลำไส้เป็นดาบแห่งความกล้าหาญ ดัชนีดาบ Qi Laser: 8~~~~~~~~~ Ganjiang Moye (img) http://www.uasp.net/upload/photo/mj7a (img) http://www.uasp.net/upload/photo/mj7b swords, but no one can separate them. Ganjiang and Moye are two people, and no one can separate them. Ganjiang and Moye are two swords made by Ganjiang and Moye. Xie is the female sword. Ganjiang is the husband, and Moye is the wife. When Ganjiang made the sword for King Wu, Moye fanned the sword and wiped his sweat. After three months, Ganjiang also sighed. Tears. Mo Xie knows why Gan Jiang sighs, because the essence of gold and เหล็กที่เก็บจาก Wushan ไม่สามารถละลายได้ ถ้าเหล็กไม่ละลาย ก็ไม่สามารถสร้างดาบได้ Gan Jiang ก็รู้ว่าทำไม Mo Xie ถึงร้องไห้ เพราะดาบไม่สามารถร่ายได้ และเขายังคงถอนหายใจ แต่คืนหนึ่ง Mo Xie ก็หัวเราะ ทันใดนั้นเขาก็รู้ว่าทำไม Mo Xie ถึงหัวเราะ และ Gan Jiang ก็พูดกับ Mo Xie ว่า:มอยไม่ได้พูดอะไร แค่ยิ้ม เมื่อ Gan Jiang ตื่นขึ้นมา เขาพบว่า Mo Xie ไม่ได้อยู่ข้างๆ แม่ทัพที่มีความสามารถก็เหมือนกับลูกธนูนับพันที่แทงทะลุหัวใจ เขารู้ว่ามอยอยู่ที่ไหน มอยยืนอยู่บนผนังเตาหลอมดาบที่สูงตระหง่าน กระโปรงของเธอปลิวไสวราวกับนางฟ้า มอยมองเห็นร่างของนายพลที่วิ่งอย่างรวดเร็วจากระยะไกลท่ามกลางแสงสลัวยามเช้า เธอยิ้ม และได้ยินเสียงตะโกนแหบห้าวของนายพล: มอย... มอยยังคงยิ้มอยู่ แต่น้ำตาก็ไหลลงมาพร้อมๆ กัน กันเจียงก็หลั่งน้ำตาเช่นกัน เขาเห็นมอยล้มลงท่ามกลางน้ำตา ในที่สุดเขาก็ได้ยิน Moye พูดกับเขาว่า: Ganjiang ฉันยังไม่ตาย เราจะยังอยู่ด้วยกัน... เหล็กหลอมละลายและดาบก็ร่ายสำเร็จ ชายและหญิงหนึ่งคนชื่อ Ganjiang Moye และ Ganjiang จะอุทิศ "Ganjiang" ให้กับกษัตริย์แห่ง Wu เท่านั้น ข่าวที่ว่ากันเจียงแอบซ่อน "มอยเย่" ไว้อย่างลับๆ ไม่นานก็กลายเป็นที่รู้จักของราชาแห่งหวู่ นักรบล้อมรอบ Gan Jiang และจับตัวเขาไป เขาเปิดกล่องดาบแล้วถามข้างในอย่างสิ้นหวัง: "มอย เราจะอยู่ด้วยกันได้อย่างไร" ทันใดนั้นดาบก็กระโดดออกจากกล่องและกลายเป็นมังกรสีขาวที่สวยงามบินหนีไป ในเวลาเดียวกันนายพลก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเช่นกัน เมื่อ go-getters หายไป ดาบ "go-getters" ที่อยู่ข้างๆ King Wu ก็หายไปด้วย ห่างออกไปหลายพันไมล์ในเขต Pincheng อันรกร้าง ทันใดนั้น มังกรขาวตัวน้อยก็ปรากฏตัวขึ้นในทะเลสาบขนาดใหญ่ที่เรียกว่า Yanpingjin มังกรขาวตัวนี้มีความสวยงามและใจดีเรียกลมและฝนให้กับผู้คน เทศมณฑลพิเฉิงที่รกร้างค่อยๆ มีอากาศดีและการเก็บเกี่ยวที่ดี และชื่อของมณฑลก็เปลี่ยนจากพิเฉิงเป็นเฟิงเฉิงด้วย อย่างไรก็ตาม คนในท้องถิ่นมักพบว่ามังกรขาวตัวนี้กำลังมองดูทะเลสาบในหยานผิงจินเกือบทุกวัน ราวกับกำลังรออะไรบางอย่าง บางคนถึงกับเห็นน้ำตาในดวงตาของมัน หกร้อยปีผ่านไป โดยบังเอิญ เมื่อผู้พิพากษาเทศมณฑลเฟิ่งเฉิง Lei Huan กำลังสร้างกำแพงเมือง เขาได้ขุดกล่องหินออกมาจากพื้นดิน มีดาบอยู่ในนั้น โดยมีคำว่า "เฉียนเจียง" สลักอยู่บนนั้น เล่ยฮวนมีความสุขมากและนำดาบอันโด่งดังนี้ที่สืบทอดกันมายาวนานติดตัวไปด้วย วันหนึ่ง Lei Huan กำลังเดินผ่านทะเลสาบ Yanpingjin ทันใดนั้นดาบที่เอวของเขาก็กระโดดออกจากฝักและกระโดดลงไปในน้ำ เมื่อเล่ยฮวนตกใจ ผิวน้ำก็พุ่งสูงขึ้น และมังกรขาวดำสองตัวก็กระโดดออกมา มังกรทั้งสองพยักหน้าให้ Lei Huan บ่อยครั้งเพื่อแสดงความขอบคุณ จากนั้นมังกรทั้งสองก็พันคอกันอย่างสนิทสนม แล้วทั้งสองก็ดำลงไปในน้ำและหายตัวไป ผู้คนที่อาศัยอยู่ในเทศมณฑลเฟิงเฉิงมาหลายชั่วอายุคนค้นพบว่ามังกรขาวที่พวกเขาเฝ้าดูด้วยน้ำตาที่ทะเลสาบหยานผิงจินทุกวัน ซึ่งว่ากันว่ามีอยู่มานานกว่า 600 ปี ได้หายไปอย่างกะทันหัน แต่วันรุ่งขึ้น มีคู่รักหนุ่มสาวธรรมดาคู่หนึ่งย้ายเข้ามาอยู่ในเทศมณฑล สามีเป็นช่างตีเหล็กที่เก่งกาจและมีทักษะอันยอดเยี่ยม แต่เขาเพียงปลอมเครื่องมือฟาร์มธรรมดา ๆ ที่ทำเงินได้น้อย แต่ปฏิเสธที่จะปลอมอาวุธมูลค่าหนึ่งพันดอลลาร์ เมื่อเขาทำงาน ภรรยาตัวน้อยจะคอยพัดและเช็ดเหงื่ออยู่ข้างๆ เสมอ Ganjiang และ Moxie เป็นดาบแห่งความรัก ดัชนีดาบเลเซอร์ Qi: 8.5
เมื่อนกอินทรีคล้ายเหล็กสีดำบินไปที่ห้องโถงใหญ่ Zhuanzhu ก็เดินขึ้นไปที่ห้องโถงโดยถือดอกบ๊วยและนกฟีนิกซ์ พระอาทิตย์กำลังล่าบนท้องฟ้าและนกอินทรีก็บินไปอย่างรวดเร็วเหมือนเดิม Zhuanzhu บินไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง นกอินทรีตกตะลึงและเริ่มเคลื่อนตัวออกไป Wang Liao ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นหอมของอาหารที่อยู่ในมือของ Zhuanzhu เขาเงยหน้าขึ้นและโค้งคำนับไปข้างหน้า เขาเห็นเพียงจานนั้น แต่ไม่เห็น Zhuanzhu ฤดูหนาว เป็นปลากะตักที่ปรากฏเฉพาะในฤดูร้อนในทะเลสาบไท่หู มันเป็นปลากะตักชนิดหนึ่งที่ใช้ในการย่างปลากะตักในทะเลสาบไท่หูในช่วงกลางฤดูร้อน จวนจู่ได้มาถึงแล้ว วางจานลงบนโต๊ะ แสงไฟในวังยังคงอยู่ที่นั่น และนกอินทรีก็พับปีกของมันลงไปแล้ว ด้วยเสียงฟ้าร้อง นกอินทรีบินลงไปในห้องโถง ทันใดนั้น Wang Liao ก็รู้สึกถึงรัศมีการสังหารอันแหลมคมที่พุ่งออกมาจากท้องของปลา เขาตกตะลึง ดาบในลำไส้ถูกปลดออกจากฝัก (ท้องของปลา) และมันเกาะอยู่ในมือของ Zhuan Zhu และเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วโดยมีดาบเหล็กสองเล่มที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีตัดขวางอยู่ตรงหน้าเขา ข้างหน้า มีเกราะของ Suan Ni อยู่สามชั้น ดาบในลำไส้ยังคงเคลื่อนตัวไปข้างหน้า เมื่อ Fei Ying ทำลายห้องโถง ดาบในลำไส้ก็ก้าวเข้าสู่หัวใจของ Wang Liao หักออกเป็นสองส่วนและผิวปากด้วยความพึงพอใจขณะที่หัวใจของ Wang Liao ค่อยๆ อ่อนแรงลง เพลงเงียบๆ Zhuan Zhu ที่ถูกกระแทกด้วยฝนดาบก็ใช้แรงเฮือกสุดท้ายเพื่อยิ้มอย่างโดดเดี่ยวที่พื้นใต้ใบหน้าของเขา... Wang Liao และนกอินทรีบินโจมตีพระราชวัง... เห็นได้ใน "บันทึกประวัติศาสตร์" ของ Sima Qian ดาบแห่งลำไส้เป็นดาบแห่งความกล้าหาญ ดัชนีดาบ Qi Laser: 8~~~~~~~~~ Ganjiang Moye (img) http://www.uasp.net/upload/photo/mj7a (img) http://www.uasp.net/upload/photo/mj7b swords, but no one can separate them. Ganjiang and Moye are two people, and no one can separate them. Ganjiang and Moye are two swords made by Ganjiang and Moye. Xie is the female sword. Ganjiang is the husband, and Moye is the wife. When Ganjiang made the sword for King Wu, Moye fanned the sword and wiped his sweat. After three months, Ganjiang also sighed. Tears. Mo Xie knows why Gan Jiang sighs, because the essence of gold and เหล็กที่เก็บจาก Wushan ไม่สามารถละลายได้ ถ้าเหล็กไม่ละลาย ก็ไม่สามารถสร้างดาบได้ Gan Jiang ก็รู้ว่าทำไม Mo Xie ถึงร้องไห้ เพราะดาบไม่สามารถร่ายได้ และเขายังคงถอนหายใจ แต่คืนหนึ่ง Mo Xie ก็หัวเราะ ทันใดนั้นเขาก็รู้ว่าทำไม Mo Xie ถึงหัวเราะ และ Gan Jiang ก็พูดกับ Mo Xie ว่า:มอยไม่ได้พูดอะไร แค่ยิ้ม เมื่อ Gan Jiang ตื่นขึ้นมา เขาพบว่า Mo Xie ไม่ได้อยู่ข้างๆ แม่ทัพที่มีความสามารถก็เหมือนกับลูกธนูนับพันที่แทงทะลุหัวใจ เขารู้ว่ามอยอยู่ที่ไหน มอยยืนอยู่บนผนังเตาหลอมดาบที่สูงตระหง่าน กระโปรงของเธอปลิวไสวราวกับนางฟ้า มอยมองเห็นร่างของนายพลที่วิ่งอย่างรวดเร็วจากระยะไกลท่ามกลางแสงสลัวยามเช้า เธอยิ้ม และได้ยินเสียงตะโกนแหบห้าวของนายพล: มอย... มอยยังคงยิ้มอยู่ แต่น้ำตาก็ไหลลงมาพร้อมๆ กัน กันเจียงก็หลั่งน้ำตาเช่นกัน เขาเห็นมอยล้มลงท่ามกลางน้ำตา ในที่สุดเขาก็ได้ยิน Moye พูดกับเขาว่า: Ganjiang ฉันยังไม่ตาย เราจะยังอยู่ด้วยกัน... เหล็กหลอมละลายและดาบก็ร่ายสำเร็จ ชายและหญิงหนึ่งคนชื่อ Ganjiang Moye และ Ganjiang จะอุทิศ "Ganjiang" ให้กับกษัตริย์แห่ง Wu เท่านั้น ข่าวที่ว่ากันเจียงแอบซ่อน "มอยเย่" ไว้อย่างลับๆ ไม่นานก็กลายเป็นที่รู้จักของราชาแห่งหวู่ นักรบล้อมรอบ Gan Jiang และจับตัวเขาไป เขาเปิดกล่องดาบแล้วถามข้างในอย่างสิ้นหวัง: "มอย เราจะอยู่ด้วยกันได้อย่างไร" ทันใดนั้นดาบก็กระโดดออกจากกล่องและกลายเป็นมังกรสีขาวที่สวยงามบินหนีไป ในเวลาเดียวกันนายพลก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเช่นกัน เมื่อ go-getters หายไป ดาบ "go-getters" ที่อยู่ข้างๆ King Wu ก็หายไปด้วย ห่างออกไปหลายพันไมล์ในเขต Pincheng อันรกร้าง ทันใดนั้น มังกรขาวตัวน้อยก็ปรากฏตัวขึ้นในทะเลสาบขนาดใหญ่ที่เรียกว่า Yanpingjin มังกรขาวตัวนี้มีความสวยงามและใจดีเรียกลมและฝนให้กับผู้คน เทศมณฑลพิเฉิงที่รกร้างค่อยๆ มีอากาศดีและการเก็บเกี่ยวที่ดี และชื่อของมณฑลก็เปลี่ยนจากพิเฉิงเป็นเฟิงเฉิงด้วย อย่างไรก็ตาม คนในท้องถิ่นมักพบว่ามังกรขาวตัวนี้กำลังมองดูทะเลสาบในหยานผิงจินเกือบทุกวัน ราวกับกำลังรออะไรบางอย่าง บางคนถึงกับเห็นน้ำตาในดวงตาของมัน หกร้อยปีผ่านไป โดยบังเอิญ เมื่อผู้พิพากษาเทศมณฑลเฟิ่งเฉิง Lei Huan กำลังสร้างกำแพงเมือง เขาได้ขุดกล่องหินออกมาจากพื้นดิน มีดาบอยู่ในนั้น โดยมีคำว่า "เฉียนเจียง" สลักอยู่บนนั้น เล่ยฮวนมีความสุขมากและนำดาบอันโด่งดังนี้ที่สืบทอดกันมายาวนานติดตัวไปด้วย วันหนึ่ง Lei Huan กำลังเดินผ่านทะเลสาบ Yanpingjin ทันใดนั้นดาบที่เอวของเขาก็กระโดดออกจากฝักและกระโดดลงไปในน้ำ เมื่อเล่ยฮวนตกใจ ผิวน้ำก็พุ่งสูงขึ้น และมังกรขาวดำสองตัวก็กระโดดออกมา มังกรทั้งสองพยักหน้าให้ Lei Huan บ่อยครั้งเพื่อแสดงความขอบคุณ จากนั้นมังกรทั้งสองก็พันคอกันอย่างสนิทสนม แล้วทั้งสองก็ดำลงไปในน้ำและหายตัวไป ผู้คนที่อาศัยอยู่ในเทศมณฑลเฟิงเฉิงมาหลายชั่วอายุคนค้นพบว่ามังกรขาวที่พวกเขาเฝ้าดูด้วยน้ำตาที่ทะเลสาบหยานผิงจินทุกวัน ซึ่งว่ากันว่ามีอยู่มานานกว่า 600 ปี ได้หายไปอย่างกะทันหัน แต่วันรุ่งขึ้น มีคู่รักหนุ่มสาวธรรมดาคู่หนึ่งย้ายเข้ามาอยู่ในเทศมณฑล สามีเป็นช่างตีเหล็กที่เก่งกาจและมีทักษะอันยอดเยี่ยม แต่เขาเพียงปลอมเครื่องมือฟาร์มธรรมดา ๆ ที่ทำเงินได้น้อย แต่ปฏิเสธที่จะปลอมอาวุธมูลค่าหนึ่งพันดอลลาร์ เมื่อเขาทำงาน ภรรยาตัวน้อยจะคอยพัดและเช็ดเหงื่ออยู่ข้างๆ เสมอ Ganjiang และ Moxie เป็นดาบแห่งความรัก ดัชนีดาบเลเซอร์ Qi: 8.5 
