เมื่อคืนฟ้าใสวัยรุ่นก็เห็น! ส่วนที่เหลือของวันแขวนอยู่บนโครงกระดูกสีดำสนิท และปีกกระดูกแหลมคมก็หมุนวนไปในอากาศ . .
หยินยืนอยู่ที่จุดสูงสุดและเฝ้าดูทุกสิ่งที่เกิดขึ้น มันบินและตกลงมา สาดน้ำเป็นชั้นๆ ทันทีที่พวกเขาแยกย้ายกันไป พวกเขาก็ยกดาบขึ้น และเมื่อน้ำกระจายออกไป เด็กหญิงก็ออกมาจากปีกวัด มีดทั้งสองเล่มตัดกันและเปลวไฟก็กระจายไป
"เป็นมิสเวิลด์ที่รักของคุณอีกแล้ว ฉันคิดว่าคุณตายไปนานแล้วเหรอ?" มีดสีเงินหมุนไปในน้ำของมีดและพุ่งออกมาเพื่อสะท้อนน้ำ
"จริงเหรอ? คุณคือคนที่ตาย หนึ่งในบาปมหันต์เจ็ดประการคือปีศาจ!" เขาพบกับหัวดาบ และประกายไฟก็เปื้อนน้ำ เมื่อดอกซากุระผ่านปลายมีด ผิวน้ำก็เรียบลื่นราวกับน้ำ วินาทีต่อมา น้ำก็ไหลลงมา และมีดก็กวาดน้ำและแทงคอของหยิน สีเงินวาบผ่านในช่วงเวลาสำคัญ และมีดก็ตัดเส้นผมออกแล้ววางไว้ในอากาศ
"เอาน่า! ข้อความลับ - ผี" อักษรรูนหมุนรอบหยินลอยขึ้นมาตามสายลม ความเร็วเพิ่มขึ้นและมาเหมือนผี ขั้นบันไดเปลี่ยนแปลงได้มาก น้ำจะออกทันที และการโจมตีจะกลับไปกลับมา มีประกายไฟคงที่ในอากาศ น้ำกระเซ็น ประกายไฟกะพริบทุก ๆ 360 องศา และมีดหมุนอยู่ในอวกาศ ก้าวของโลกเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาเพื่อพบกับคมดาบ
"เร่งความเร็ว!" ความเร็วมีดของหยินราบรื่นและแม่นยำยิ่งขึ้น และมีดก็อันตรายถึงชีวิต
"อ๊ากกก" โลกก็ทนไม่ไหว เลือดสีแดงสดเปื้อนน้ำ และดอกซากุระก็หยดเลือด "
"ว่าไง? นางสาว! "หยินแสดงรอยยิ้มอันโหดร้าย
"นี่คือจุดแข็งของคุณเหรอ? อ่อนแอเกินไป! ฉันได้เห็นทักษะดาบของคุณอย่างสมบูรณ์แล้ว! “ปลายมีดหย่อนและเขายืนอยู่กลางสายน้ำด้วยท่าทางที่ดี “เทียนเหวินชิซุย” ลมพัดเข้ามาและน้ำก็พัดขึ้น น้ำก็กระเซ็นลงมาอย่างเงียบ ๆ วินาทีต่อมามันก็หยุดกลางอากาศพร้อม ๆ กัน มีดเจาะเข้าไปในร่างกายของหยินและเลือดก็พุ่งออกมา
" ฮ่า ๆ ๆ ๆ . . . . “รอยยิ้มเศร้า ๆ ออกมาจากปากของหยิน” น้ำไหลเป็นครั้งคราว ความอิจฉาริษยาถูกทำลาย และบรรลุความหลุดพ้น "โรยร่างกายที่ถูกแทงด้วยมีดกลายเป็นน้ำและกระจายไป หยดน้ำจำนวนนับไม่ถ้วนลอยอยู่ในความว่างเปล่าและหยดน้ำก็ทะลุทะลวงไปทุกทิศทาง ใต้น้ำมีดก็เข้ามาที่ใบหน้า ตรงไปที่คอโลกก็เปิดกว้าง "แตก" แสงของมีดไหลผ่านแสงสีทองและละอองน้ำก็กระจายออกไป โลหะส่งเสียงพึมพำดาบก็กระพริบและเป็นเงา การไหลของน้ำไม่เปลี่ยนแปลง
"มันไม่มีประโยชน์" มีเสียงต่ำดังมาจากก้นน้ำ
"ไม่มีทาง! ฉันไม่ได้ใช้มือซ้ายมานานแล้ว "มีดในมือขวาซ้ายมือแล้วหันไปทางซ้ายเพื่อ "แฟลช" และระเบิด น้ำทั้งหมดก็กระเด็นออกมา
"เป็นไปไม่ได้ ฉันยังหนีได้ ใช่ ใช่" เสียงนั้นดังขึ้นอย่างเร่งด่วน
"แฟลช" ดาบพุ่งไปในอากาศ เลือดทะลัก น้ำพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าและหยดลงมาเหมือนฝนละออง "ตกลงมา" "หญิงสาวเก็บดาบกลับเข้าไปในฝัก
"โลกเหรอ? ฉันจะบอกคุณ. ฉันไม่ได้มาคนเดียว ฉันคิดว่าคนที่เหลือมาถึงศูนย์แล้ว! “เลือดไหลไม่หยุด” เศร้า! ฉันคงอิจฉาคนแบบคุณจริงๆ คุณมีเพื่อนแต่ฉันไม่มี ทุกอย่างคือโชคชะตา! "ฝุ่นจางลง และเงินก็กลายเป็นฝุ่นและกระจัดกระจายไปในอากาศ
ยังมีคนจากบาปทั้งเจ็ดที่เหลืออยู่อีกห้าคน!
PS: ใช่แล้ว โลกได้แสดงพลังของมันแล้ว ฉันชอบที่จะเห็นพี่หยูแสดงพลังของเธอมากที่สุด! ฉันมีความสุขมากตอนที่เขียนบทนี้ ดังนั้นในบทต่อไปขอแสดงพลังของเธอหน่อย! หมูตัวผู้วางทิ้งไว้ (Yiyi: ฉันมีอะไรจะพูดทีหลัง!) เจอกันในบทต่อไป 88!
