“แม่มดแห่งไฟ” บทที่ 6

ทบทวนบทที่แล้ว: หลี่ถูกปลุกให้ตื่นด้วยความฝันเดียวกัน... ภายใต้แสงจันทร์ เขาหวนนึกถึงเหตุการณ์ในอดีตในวัยเยาว์ มีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้นกับการก่อตัวของร่างกายมนุษย์เพื่อฟื้นคืนชีพแม่ของฉันเหรอ? ! ! โปรดติดตามบทนี้ "Fire Devil"

บทที่ 6: ฉันคือคุณ ฉันก็คือความจริงเช่นกัน!

มือสีขาวเปล่งแสงสีขาวพร่างพราวแม้ในเวลากลางวัน ทำให้ผู้คนไม่สามารถมองตรงไปยังสัตว์ร้ายตัวนี้ได้ หลี่หยุดท่องคาถาอย่างเงียบ ๆ และมองดูฝ่ามือสีขาวที่เข้ามาอย่างช้าๆ จู่ๆ ร่างกายของ Li ก็ควบคุมไม่ได้ เขาขยับตัวไม่ได้ "อย่า..."
Li ตะโกน จากนั้นแสงสีขาวก็พา Li วิญญาณของ Li ในจิตสำนึกของเขา ไปยังเวลาและอวกาศอื่น
"เอ่อ... ที่นี่ที่ไหนคะ?" หลี่มาถึงพื้นที่ที่ล้อมรอบด้วยหิมะสีขาว ซึ่งเป็นสีขาวพราว "คุณเป็นใคร?" หลี่เห็นร่างกายมนุษย์ที่เปล่งประกายสีขาวและไม่มีใบหน้าอยู่ตรงหน้าเขา
"หลี่ ●หงเยว่"
"คุณรู้จักชื่อฉันได้ยังไง?" ตอนนั้นหลี่ยังเด็กมาก ดังนั้นบางทีเขาอาจจะถามคำถามที่ไร้เดียงสาได้เท่านั้น
"ฮ่าฮ่า~ คุณไม่เข้าใจเหรอ? ฉันหมายถึง ฉันคือคุณ หลี่หงเยว่! อิอิ" ขณะที่เขาพูดนั้น รอยยิ้มแปลก ๆ ก็ปรากฏบนใบหน้าที่ไม่มีอวัยวะ...
"ไม่มีทาง~~คุณเป็นฉันได้ยังไง?"
"ฮิฮิ~ คุณอยากชุบชีวิตแม่คุณไหม ไอ้หนู?" เขายื่นมือออกแล้วชี้ไปที่หลี่ ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นข้างๆ ลี่...
"แม่ แม่!" หลี่มองดูแม่ที่อยู่ตรงหน้าเขากางแขนเข้าหาเขา หลี่ร้องไห้และรีบวิ่งไปหาเขา แต่ร่างของเขาทะลุแม่ของเขาไปได้ และหลี่ก็ล้มลงกับพื้น “ให้ตายเถอะ...เกิดอะไรขึ้นเหรอแม่?” หลี่ใช้แขนของเขาพยุงร่างที่คุกเข่าและมองย้อนกลับไปที่หลังแม่ของเขาโดยที่ยังคงเหยียดแขนอยู่..."เฮ้...นั่นเป็นเพียงภาพลวงตา...ฮิฮิ ถ้าอยากให้แม่ฟื้นคืนชีพ คุณต้องเข้าใจฉัน คุณค่าของการดำรงอยู่...ฮิฮิ..." "คุณเหรอ คุณไม่ได้บอกว่าคุณคือฉันเหรอ" “เฮ้ พูดตรงๆ นั่นแหละ...แต่ในจิตสำนึกของคุณ...ฉันคือความจริงในใจเธอเหรอ! อิอิ” ยิ้มแปลกๆ อีกครั้ง...
"ความจริงภายในเหรอ?! หลี่เงยหน้าขึ้นแล้วมองดูเขา "นั่นคืออะไร!"
"เฮ้ ไอ้หนู ในเมื่อแกไม่เข้าใจ แกยังฝึกร่างมนุษย์ให้ฉันอีกเหรอ?! โง่!! อิอิ~" ขณะที่เขาพูด บนใบหน้าของเขา มีดวงตาปรากฏขึ้นบนพื้นผิว ดูลึกล้ำและกลับชาติมาเกิด... "ถ้าอย่างนั้น... วิญญาณของคุณก็เป็นของฉัน... 555"
ในขณะที่เขาพูด ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้น และรูม่านตาก็เล็กลงมาก หากมีการแสดงออกก็ต้องเป็นการแสดงออกที่ดุร้ายมาก
"ไม่ อย่า!" หลี่เอนหลังด้วยความกลัวและนั่งลงบนพื้น ดวงตาที่หวาดกลัวของเขาเพียงพอที่จะสะท้อนถึงกิจกรรมภายในของหลี่ในปัจจุบัน...
"ฮ่าฮ่า ถ้าคุณไม่ต้องการมัน ไม่เป็นไร..." ร่างสีขาวลุกขึ้นยืน "ขอครึ่งหนึ่งของร่างกายคุณมาให้ฉันหน่อย อิอิ ให้ฉันเถอะ... "
"เป็นไปได้ยังไง? !"
"ถ้าอย่างนั้นก็มอบวิญญาณของคุณให้ฉันสิ! เสียชีวิตซะ...เลือกเอง..." เขาเหยียดคอแล้วแสดงรอยยิ้มอันน่าสยดสยอง..."ไม่ ไม่~ แล้วครึ่งตัวหมายความว่าอย่างไร" หลี่ยืนขึ้นและมองดูเขา
"นั่นคือจิตวิญญาณของฉันถูกฝังอยู่ในร่างของคุณ อิอิอิ คุณจะไม่ทรมาน...เพราะฉันก็เป็นคุณเช่นกัน!...ฉันจะให้พลังที่คุณต้องการแก่คุณ...คุณคิดอย่างไร อิอิอิ"
หลี่เงียบไปสักพัก...มองดูอิทธิพลของแม่ของเขา “อย่างน้อย หลังจากที่แม่ของฉันเสียชีวิต...ตอนนี้ฉันก็เห็นเธอแล้ว...โอเค ฉันตอบตกลง!”
"หึหึ จัดการ!" ร่างสีขาวดีดนิ้วของเขา และแสงสีขาวรอบตัวเขาก็แข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง ชั่วพริบตา หลี่ก็กลับสู่โลกแห่งความเป็นจริง...ฝ่ามือสีขาวไม่ได้หายไป...เขายื่นมันออกมา...
หลี่มองที่มือแล้วตื่นตระหนก: "ฉันไม่ได้สัญญาว่าจะมอบร่างกายของฉันให้คุณครึ่งหนึ่งหรอกเหรอ?"
"มือนี้คือฉันเอง... ฉันที่เป็นปรสิตในร่างกายของคุณ... อิอิอิ" ฉันไม่รู้ว่าเสียงของร่างกายนั้นมาจากไหน...
ก่อนที่หลี่จะทันได้โต้ตอบ ฝ่ามือสีขาวก็ทะลุเข้าไปในร่างของหลี่ หลี่ดิ้นรน... และกรีดร้องอย่างอกหัก... วะฮ่าฮ่า... แต่หลังจากนั้นไม่นาน ฝ่ามือสีขาวทั้งหมดก็เข้ามาในร่างของหลี่ และบริเวณโดยรอบก็กลับสู่ความสงบ... หลี่ตกตะลึง ดวงตาของเขาหม่นหมอง และเขาก็คุกเข่าลงบนพื้น “มันจบแล้ว มันจบแล้วเหรอ? ? ! "
"จริงๆแล้ว..."
หลี่คุกเข่าลงบนพื้น หอบหนักและเหงื่อออกอย่างเย็นชา และได้ยินเสียงเหมือนเดิม "จริงเหรอ? ! "
"ฉันเป็นสัตว์ประหลาด...อิอิอิอิอิอิ..."
Chapter 6: End
ก่อนหน้า หนึ่งตอน ○ ตอนต่อไป