ที่สำคัญบริสุทธิ์ตลอดสิบสองคืน (3)

พระจันทร์เปรียบเสมือนตะขอที่สะท้อนอยู่ในศาลา ใสราวคริสตัลระหว่างหินก้อนเล็กและน้ำไหล ในท้องฟ้ายามค่ำคืน โชคชะตาที่เกี่ยวพันกันเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ . . มีเสียงดังที่ประตู และเฟืองโลหะก็กัดและเกิดประกายไฟให้กับผ้าไหม กลางคืนกำลังจะมา! "คุณอยู่ที่นี่?" ยู่หยูรอมานานแล้ว โดยประสานมือของเขาเข้าด้วยกันและจับด้ามมีดไว้แน่น ลมแรงพัดออกมาจากรอยแตกที่ประตู เศร้า โกรธ และเหงา สภาพแวดล้อมโดยรอบเย็นจัดมาก และลมพัดเบาๆ พัดช้าๆ ยกชุดจั๊มสูทสีขาวขึ้น ทันใดนั้นแสงดาบและเงาก็ปรากฏขึ้น ใบมีดคมแทงทะลุด้านล่าง ประกายไฟปลิวว่อน ปลายมีดขนนกวางอยู่บนด้ามจับของเงาสีดำ ทำให้เกิดประกายไฟ ยืนคว่ำอยู่กลางอากาศ แสงขุ่นตรงกลางห้องโถงสะท้อนรูปร่างที่สวยงาม เงาดำหมุนใบมีด และมีดทั้งสองเล่มก็หมุนไปในอากาศ โลหะก็ส่งเสียงพึมพำ และประกายไฟก็พุ่งออกมา “ข้อความสีเข้ม - เปลวไฟสีดำ!” เปลวไฟแห่งความมืดหมุนวนบนมีด ทำให้ทุกสิ่งที่มันสัมผัสกลายเป็นดิน เปลวไฟที่แผดเผาทุกสิ่งกระจายไปทั่ว หญิงสาวสะบัดผมของเธอเบาๆ ทันใดนั้น เปลวไฟสีดำก็ถูกดูดเข้าไปในมีด การกัดเซาะ หนึ่งในมีดวิเศษที่กัดกินทุกสิ่งที่ขวางหน้า "ดาราศาสตร์ - ดอกไม้ไฟ!" ประกายไฟที่สวยงามหมุนวนอยู่ด้านบน และหิ่งห้อยห้อยอยู่ในอากาศ และเปลวไฟก็หมุนวน เผาทุกสิ่ง “ระเหิด!” เปลวไฟสะท้อนดอกไม้ที่อยู่อีกด้านหนึ่ง และเลือดก็บานสะพรั่งที่อีกด้านหนึ่งของ Styx สวยมาก. “อ่อนแอเกินไปแล้ว เทพพยากรณ์!” แสงวาบวับผ่านเงาสีดำและตกลงไป เลือดเปื้อนทั่วทั้งห้องโถง "ภายใต้ความโลภ หมอกเลือด" “หญิงสาวสับสน และเสื้อผ้าของเธอก็เต็มไปด้วยเลือดที่สดใสเป็นประกาย “วิกฤตแตก! “หยูหยูเปิดฉากการโจมตีเต็มกำลังอย่างรุนแรง อากาศวุ่นวาย ฝุ่นอยู่ทุกหนทุกแห่ง และห้องโถงพังทลายลง ไม่ได้รับบาดเจ็บ หมอกเลือดค่อย ๆ เดินไปหาหยูหยู มีดสองเล่มของ 'พอร์ซเลน' ตัดกัน และหยู่ยี่ยืนอยู่ข้างหน้า "ไปกันเถอะ หยูหยู คราวนี้ถึงคราวของฉันที่จะปกป้องคุณ “ปลายมีดหมุนอยู่ และเด็กชายก็รู้อยู่แล้วว่าเขาไม่สามารถต้านทานได้นานนัก ชายคนนี้แข็งแกร่งกว่าที่เคย เลือดกำลังฟุ้งกระจาย พื้นแตกร้าว และดาบนับไม่ถ้วนเข้าโจมตี จบลงแล้ว!” “เจ้าหนุ่ม! เกิดอะไรขึ้น? คุณกลัวไหม? “เมฆและหมอกหยดลงมา และคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันคือชายสวมชุดศักดิ์สิทธิ์สีดำ มีไม้กางเขนเรียบๆ ห้อยอยู่บนหน้าอก มือใหญ่นำความอบอุ่นมาให้ พระสงฆ์เข้ามาขอพรและประสานนิ้วทั้งสิบของเขา “ปีศาจมืด! ฟังคำพูดของฉันแล้วแสงศักดิ์สิทธิ์จะปกคลุมโลก สิ่งมีชีวิตทุกชนิดมีจุดหมายปลายทางของตัวเอง เปิดตาของคุณ! “ดวงตาที่ปิดลงช้าๆ เปิดขึ้น และปีศาจก็กรีดร้องอย่างน่าสมเพช ทั้งหมดนี้ยังไม่จบ หมอกดำหนาทึบบนท้องฟ้าที่ว่างเปล่า “มาเลย! “หมอกเลือดกลับมาและแทงทะลุด้วยดาบ! เลือดพ่นออกมาราวกับเลือดหยดหนึ่ง” เฮ้ ไอ้หนูไม่ได้บอกว่าฉันไม่ได้ช่วยคุณ! “ชายคนนั้นพูดพร้อมกับอ้าปากกว้าง “ทำไม? “เพราะคุณยังมีความหวัง จงใช้ชีวิตด้วยความหวังของผู้ใหญ่อย่างพวกเรา!” หมอกเลือด ฉันนี่แหละฮีโร่! “มีดเหมือนสามแต้มและมีเลือดหยดไม่หยุด” ไปกันเถอะ! “ขนนกกระพือปีกหายไปในตอนกลางคืน มันตื่นขึ้น ผนึกก็หัก เมื่อมองขึ้นไปบนฟ้า ม่านตาสีดำก็แสดงทุกสิ่งในโลก คืนที่ฝนตกมาถึง ทันใดนั้น เมืองทั้งเมืองก็กลายเป็นฝุ่นผงทุกสิ่งในฝุ่นก็กระจัดกระจาย “จบสิ้น! “มันบอกว่า PS: นักบวชในตอนแรกน่ารำคาญมากใช่ไหม! มันเป็นไปไม่ได้ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในนิยายของฉันไม่ได้! นิยายเรื่องนี้คงใช้เวลานานกว่าจะเสร็จ!