—ประสบการณ์การกินมาลาทังเมื่อกี้นี้—

บะหมี่อ๊อกซ์ฟอร์ดหนึ่งชาม... ไม่มีบะหมี่... ＾_＾|| รอ...รอ...ในที่สุดก็พร้อม...กิน...กลิ่นหอมจัง...กิน...กิน...เอ๊ะ...? ไอ้ดำนั่นมันอะไรน่ะ...? ดูสิ...ดู...โอ้...กลายเป็นแมลงวัน...ไม่สำคัญ...บีบแล้วกินต่อ...กิน...กิน...เอ๊ะ...? นั่นคืออะไร...? เสี่ยวเฉียง... ยังคงเคลื่อนไหวอยู่... ไม่สำคัญหรอก... เป็นแค่เสี่ยวเฉียงเหรอ? ส่งผลต่อความอยากอาหารได้ยังไง...! ฉันหยิบมันออกมากินต่อ... หลังจากดิ้นรนมามาก... ในที่สุดฉันก็กินเสร็จ... ฉันคิดว่า... คิด... อืม... ตัดสินใจ... แล้วเอาแมลงวันและเสี่ยวเฉียงกลับเข้าไปในชาม... ╰_╯ เจ้านาย... ดูหม้อไฟรสเผ็ดที่คุณทำไว้สิ... เจ้านายมองชามด้วยใบหน้ามั่นใจ... แล้วมองมาที่ฉัน... _ * ฉันยืนขึ้นอย่างภาคภูมิใจมาก... และเดินจากไปอย่างใหญ่หลวง... เมื่อฉันหันกลับมา... ฉันเห็นสีหน้าลังเลของเจ้านาย... 5555... ^_^) Y End~ มั่นใจ... ผู้หญิงคนนี้บ้าไปแล้ว... [