[ต้นฉบับ] บทที่ 25 ของ "ผู้ถือวิญญาณ"
(กลาง)บทที่ 25 ฉันยินดี (ซ้าย)แสงแดดสาดส่องลงมา เด็กผู้หญิงยืนอยู่ในแสงแดด มีปีกใส ๆ อยู่บนหลังของเธอกำลังพัดเบา ๆ “สวยจัง……” เมื่อคิดว่าหญิงสาวที่บริสุทธิ์เช่นนี้กลับมีพลังพอที่จะทำลายโลกได้ มือของจิกเกอร์ตสั่นอย่างไม่อาจหยุดได้ “เฮ้” จิกเกอร์ร้องเรียกเด็กผู้หญิงด้วยความตื่นเต้น “คุณชื่ออะไร?” “อืม?” เด็กผู้หญิงค่อย ๆ หันกลับมา ดวงตาใส ๆ ของเธอส่องแสงระยิบระยับในแสงแดด “ฉันชื่อลีบี้” เด็กผู้หญิงยิ้มหวานให้จิกเกอร์ “พี่ชาย ชื่ออะไรคะ?” จิกเกอร์กลืนน้ำลาย “ฉันชื่อจิกเกอร์... ลีบี้… ชื่อน่าฟังมาก ฉันเรียกเธอว่าลิลี่ได้ไหม?” “ได้แน่นอน ชื่อก็แค่รหัสตัวตน” ลิลี่ยิ้มอย่างอ่อนโยน ราวกับยิ้มให้กับครอบครัวของตัวเอง “ที่พี่จิกเกอร์มีกลิ่นอายอบอุ่นจัง” จิกเกอร์ยิ้ม แต่ยิ้มของเขาก็เริ่มค่อย ๆ หายไป เขาหดมือตัวเองลงและพูดเบา ๆ “แต่ฉัน... เป็นปีศาจ” “อ้อ?” ลิลี่เบิกตาโต “พี่จิกเกอร์ใจดีขนาดนี้ ทำไมถึงเป็นปีศาจล่ะ?” “……” จิกเกอร์ถอนหายใจกับความบริสุทธิ์ของเด็กหญิง “ฉันมีมือปีศาจที่ถูกสาป… ทุกคนเกลียดฉัน… ไหน ๆ ลิลี่ก็กลับบ้านเถอะ ครอบครัวคงเป็นห่วงเธอ” “ไม่เป็นไรค่ะ พี่จิกเกอร์” ลิลี่ดึงมือของจิกเกอร์ไว้ “ฉันไม่เกลียดพี่นะ ลิลี่ชอบพี่!” …… นั่นเป็นมือเล็ก ๆ ที่อบอุ่นมาก… “กลับบ้านเถอะ ลิลี่ พี่ต้องไปแล้ว” จิกเกอร์ค่อย ๆ ปล่อยมือเล็ก ๆ ของเธอ ลิลี่เริ่มดูเศร้าลง ดวงตาของเธอส่องประกายบางอย่าง “ลิลี่ไม่มีบ้าน… ลิลี่เป็นเด็กกำพร้า…” เสียงของลิลี่เริ่มเบาลง และกลายเป็นเสียงสะอื้นอยู่ในที่สุด ในระยะไกล ควันจากการหุงต้มลอยขึ้นมา มองเห็นปราสาทสีแดงอย่างเลือนราง …… “แส้หยก วิญญาณหลุดทางหมอก คำพูดของอิงอิง มองฝนภูเขาวูซาน” จิกเกอร์ท่องเบา ๆ …… “ฝุ่นหอมซ่อนเร้น มองไกลระเบียงเขียว บ้านแดง คิ้วเคร่งเครียด” ลิลี่ตอบอย่างจริงจัง ทั้งสองสบตากันและยิ้มให้กัน ราวกับรู้จักกันมานานแล้วเช่นเพื่อนเก่า “ลิลี่” จิกเกอร์เอ่ยเรียกเบา ๆ “อื้ม!” สาวน้อยตอบด้วยความสุข ในไม่ช้า มือใหญ่ที่อบอุ่นก็ยื่นออกมา “อยากเล่าเรื่องราวของเธอให้ฉันฟังไหม?” ลิลี่ชะงักไป จากนั้นยิ้มแย้มบนใบหน้า มือเล็ก ๆ วางลงบนมือใหญ่ “ฉันยินดี”…บนทางเดินเล็ก ๆ กลางป่าที่เงียบสงัด มือใหญ่และมื้อน้อย จับกันแน่น…
ตอบกลับ (20)
ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ มีกลิ่นอายของตัว Douluo Xiaowu และ Tang San แหะ ผู้แต่งเก่งมาก ดูเหมือนว่าฉันก็ต้องเขียนฉากโรแมนติกบ้างแล้ว..
พูดตามตรงครั้งแรกที่อ่านนิยายนี้ผมก็ถูกดึงดูด ผมชอบนิยาย DNF มากกว่า อ่านเนื้อหาแล้วก็รู้สึกดี เลยพูดคำให้กำลังใจไปก็ไม่คิดว่าผู้เขียนจะจำได้ตลอด จริงๆ แล้วซาบซึ้งใจมาก!
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —