ทบทวนบทที่แล้ว: Wei Liya เล่าให้ Li ฟังว่ายายของเขาถูกฆ่าอย่างไร และบอกว่า Li กลายเป็นเป้าหมายของคนอื่น หลี่เริ่มสนใจความลับของหยินมากขึ้นเรื่อยๆ...
บทที่ 10: การเผชิญหน้า! มนุษย์และปีศาจกลายเป็นสัตว์ร้าย!
วิเลียเริ่มร้องไห้อีกครั้ง Li ออกจากที่นั่งและนั่งข้าง Viglia ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงอารมณ์ปัจจุบันของ Viglia “เว่ย...เวเลีย หยุดร้องไห้ได้แล้ว...” หลี่มองเธอด้วยใบหน้าเศร้าสร้อย Weilia หันกลับมาและกอด Li แล้วร้องไห้ "อ่า...จากนี้ไป...ฉันก็จะเป็น...เด็กกำพร้าด้วย...โอ้..." Li สะดุ้งกับการกระทำของ Weilia และสูญเสียไปชั่วขณะหนึ่ง ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดง และหลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง Li Ye ก็หยิบ Vilia ขึ้นมา... ท้องฟ้าในระยะไกลยังคงปลอดโปร่ง และมีสายลมพัดผ่าน Li และ Vilia เป็นครั้งคราว... ด้วยวิธีนี้ Li ได้ปลอบใจ Vilia ก่อนที่พวกเขาจะออกจากตลาดและกลับไปที่คฤหาสน์ของ Demon Hunter
เวลา: 18.00 น.
สถานที่: หน้าคฤหาสน์นักล่าปีศาจในอาณาจักรเฟยหลัว
"นี่คือที่ที่คุณอาศัยอยู่เหรอ?" Vilia วางกระเป๋าเดินทางของเธอลงแล้วมองไปที่คฤหาสน์ของนักล่าปีศาจที่อยู่ตรงหน้าเธอ
"หืม..." หลี่ยืนอยู่ข้างวิเลียโดยเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงและมองไปที่คฤหาสน์ของนักล่าปีศาจ
"ฮ่าฮ่า อย่างน้อยคุณก็ไม่ต้องทนทุกข์ทรมานในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาใช่ไหม?" วิเลียรู้สึกโล่งใจมากและหันกลับมาและยิ้มให้หลี่
"เอ่อ...ครับ อิอิ" หลี่ยื่นมือออกมาเกาหัวแล้วยิ้ม
คนสองคนเดินเคียงข้างกันในทางเดินยาวของคฤหาสน์นักล่าปีศาจ ทางเดินเงียบมาก มีเพียงสองคนนี้เท่านั้น วิเลียกำลังถือแพ็คเกจท่องเที่ยวและมองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง เมื่อมองออกไปจากทางเดิน ต้นไม้และต้นไม้ทุกต้นที่อยู่ด้านนอกก็สะท้อนถึงคฤหาสน์ของวิชเชอร์ เมื่ออยู่กับพวกเขา ความสง่างามและความศักดิ์สิทธิ์ของคฤหาสน์ Witcher ก็ถูกแสดงออกมาอย่างเต็มที่ ขณะที่พวกเขาเดิน Vilia ก็หัวเราะ หลี่มองไปที่เธอและกลอกตาไปที่เธอ "เกิดอะไรขึ้น? คุณมองขึ้น ๆ ลง ๆ ตั้งแต่คุณเข้ามา คุณเป็นขโมย เกิดอะไรขึ้นตอนนี้?" Vilia หยุดและตะโกนใส่ Li "คุณเป็นขโมย!" จากนั้นเขาก็มีอารมณ์อ่อนโยนอีกครั้งและเขายังคงติดตามหลี่ต่อไป “ฉันแค่อยากรู้ว่านักล่าปีศาจอาศัยอยู่ที่ไหน ไม่คิดว่าจะดีขนาดนี้?” วิเลียเต้นรำอย่างมีความสุขขณะที่เธอพูดแบบนั้น เมื่อเห็นท่าทางที่มีความสุขของ Vilia Li ก็หัวเราะอย่างมีความสุขเช่นกัน จนกระทั่งวิเลียพูดอย่างมีความสุข "ฉันสงสัยว่าห้องของคุณจะเป็นอย่างไร อิอิ..." รอยยิ้มของหลี่หยุดลงทันที เขารู้สึกถึงอีกาที่บินอยู่เหนือหัว และคิดกับตัวเอง: "สาวน้อย เจ้าอยากเห็นเรื่องตลกของฉันไหม"
ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็มาที่ห้องของหลี่และพูดว่า "อืม~ นักล่าปีศาจแห่งไฟ หลี่หงเยว่" วิเลียมองไปที่ป้ายที่ประตู
"เฮ้ คุณอ่านออกได้ไหม มัน..."
"เร็วเข้า ขอฉันดูห้องของคุณหน่อย อิอิ~" วิเลียมองดูเลขที่บ้านของหลี่ด้วยเจตนาชั่วร้าย
"..."
Squeak---
Villa รีบเข้ามาอย่างตื่นเต้น หลี่ยืนอยู่ที่ประตู สีหน้าไม่สบตา ดวงตาขุ่นเคือง "ชิ...มันแค่ห้องไม่ใช่เหรอ?"
"อ่า.........."
"วิลล่า!?" Li ได้ยิน Vilia อยู่ในห้องตรงประตู เขากรีดร้องแล้วรีบเข้าไปทันที "วิเลีย..." หลี่มาที่ห้องนั่งเล่น "วิลล่า!!" เขาเห็นสัตว์ประหลาดที่มีหัวหมาป่าและร่างกายมนุษย์ผลักวิลล่าเข้ากับกำแพงด้วยกรงเล็บของมัน วิลล่าดูเหมือนจะหายใจลำบากและมองดูหลี่ด้วยความยากลำบาก ภาพตรงหน้าเขาทำให้หลี่ตกใจ “คุณเป็นใคร ทำไมคุณถึงอยู่ในห้องของฉัน” สัตว์ประหลาดที่มีหัวเป็นหมาป่าและมีร่างเป็นมนุษย์หันหน้าไปทาง "เฮ้... หลี่ หงเยว่?" หลี่เห็นด้านหน้าของเขา มันเป็นหัวหมาป่าจริงๆ ดวงตามีสีแดงเลือดและไม่มีรูม่านตา ฟันแหลมคมยังคงส่องแสงแวววาวเป็นครั้งคราวภายใต้แสงแดดของดวงอาทิตย์ที่กำลังตก “คุณ... เป็นสัตว์ประหลาดเหรอ? คุณกล้ามากเหรอที่มาคฤหาสน์นักล่าปีศาจเพียงลำพัง?” ขณะที่เขาพูด Li โบกมือและมีลูกบอลเพลิงปรากฏขึ้นในมือของเขา
"เฮ้ ระวังหน่อย! คุณไม่สนใจเธอเหรอ?" เมื่อพูดอย่างนั้น สัตว์ประหลาดก็คว้าคอของ Vilia แล้วชูมันขึ้นไปในอากาศ และหันกลับมาเผชิญหน้ากับ Li "ฉันไม่ใช่สัตว์ประหลาด... สัตว์ร้ายที่สร้างโดยมนุษย์หมาป่า: DEATH-001"
"สัตว์ร้ายที่สร้างขึ้นมา คุณกำลังทำอะไรอยู่ที่นี่?" เปลวไฟในมือของ Li ช่วยเสริมแสงระเรื่อของดวงอาทิตย์ที่กำลังตกดิน
"อิอิ...จุดประสงค์อะไร!ก็แค่...วู้" ก่อนที่สัตว์ร้ายผู้บริสุทธิ์จะพูดจบ วิเลียก็ถูกยกขึ้นและเตะเข้าที่หน้าของเขา สัตว์ร้ายผู้บริสุทธิ์ปล่อยมือและสัมผัสใบหน้าของเขา "เจ้าแม่เวร..." มันยังคงเหมือนเดิม ก่อนที่จะพูดจบ วิเลียก็ล้มลงบนพื้น แม้ว่าความสูงของเธอจะแตะหน้าอกของสัตว์ร้ายที่บริสุทธิ์เท่านั้น
"ดื่ม...! ! "
วิเลียชกมันเข้าที่ท้องอย่างแรง สัตว์ร้ายผู้ประณีตใช้อุ้งเท้าปิดท้องของมันโดยสัญชาตญาณและล้มลงกับพื้น "เจ้า... สาวน้อย! "
"สาวน้อยคนไหน? ผู้หญิงของฉันคนนี้เป็นสิ่งที่น่าขยะแขยงที่คุณต้องการย้ายทุกครั้งที่คุณต้องการหรือไม่? “วิลล่ามองดูมันด้วยความโกรธ โมโห และเตะสัตว์ร้ายที่ประณีตอย่างแรง… “ฉันบอกให้จับฉัน! ให้คุณจับฉัน! "
Li อีกฝั่งตกตะลึงและก้มหน้าอย่างช่วยไม่ได้ "จริงๆ...มันไม่เปลี่ยนไปเลย...(┬_┬) ฉันจะใช้ชีวิตอย่างไรในอนาคต~"
บทที่ 10: จบ
บทที่แล้ว○บทถัดไป
