[โลกแห่งแฟนตาซีและความทุกข์ยากจากสวรรค์] บทที่ 5

ในที่สุด Xiao Yuchen และคนอื่นๆ ก็มาถึงอาณาจักร Qinglong แต่ Xiao Wen และทหารของเขาไม่มีใครพบเห็นเลย ออร่าสีดำได้ปกคลุมโลก และกรงเล็บแห่งนรกก็ทะลุเข้าไปในหัวใจของเขา เซียวหยูเฉินไม่สนใจว่าจะมีกำลังเสริมเข้ามาอีกหรือไม่ และหัวใจของเขาก็เต็มไปด้วยความเกลียดชังต่อโลกปีศาจ “นายน้อย คุณต้องระวังให้มากขึ้น ฉันมี Power Pill ที่หมดอายุแล้วที่นี่ ซึ่งสามารถช่วยคุณปรับปรุงประสิทธิภาพการต่อสู้ของคุณได้ภายในครึ่งชั่วโมง” หลังจากพูดอย่างนั้นแล้วทั้งสองก็วิ่งหนีไปในพริบตา เซียวหยูเฉินพาเสี่ยวจงและเดินไปที่พระราชวังชิงหลง ในเวลานี้ ถูกรายล้อมไปด้วยสัตว์ประหลาด และมีเพียงไม่กี่คนที่ต่อสู้อย่างสิ้นหวัง ลมและควันไม่มีที่สิ้นสุด สงครามกำลังดุเดือด และการสังหารของปีศาจก็ค่อยๆ กลืนกินทั่วทั้งทวีป เขาจะนั่งเฉยๆ ในฐานะตำนานได้อย่างไร? กวัดแกว่งดาบแห่งปัญญา ตัดชะตากรรมแห่งยุคสมัย ในพระราชวังชิงหลง ผู้คนจำนวนมากถูกล้อมรอบไปด้วยโลกปีศาจ ???: ฉันแนะนำให้คุณบอกฉันว่าผนึกชิงหลงอยู่ไหนอย่างรวดเร็ว ไม่เช่นนั้นคุณจะต้องรับผิดชอบต่อผลที่ตามมา Keck: จงภักดีต่อ Qinglong! ยอมตายดีกว่ายอมจำนน! ทหารหลายคนติดตามและส่งเสียงเชียร์: ฉันจะสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อชิงหลงจนตาย! สิ่งนี้ทำให้ Mo Yan ผู้ปกครองโลกปีศาจโกรธ โม่หยาน: ในเมื่อเจ้าอยากตาย ข้าจะช่วยเจ้า โมหยานแสดงพลังงานสีดำ และลูกบอลพลังงานสีดำรวมตัวกันอยู่ในฝ่ามือของเขา เขาคำรามทำให้แผ่นดินแตก โมหยานคว้าตัวเค็ก และในไม่ช้าพลังงานสีดำก็เข้าครอบงำร่างกายของเขา เช่นเดียวกับทหารคนอื่นๆ ???: ถ้าฉันบอกคุณว่าตราประทับอยู่ที่ไหน คุณต้องล่าถอยและปล่อยให้ทหารของอาณาจักรชิงหลงไป โม่หยานยิ้มและยิ้มเบา ๆ: แน่นอนมันเป็นไปได้ ฉันสาบานในฐานะผู้ปกครองโลกปีศาจ (คิดว่า: ฮืม มีคนไม่มากที่กล้าเจรจาข้อตกลงกับฉัน คนหนึ่งคือพ่อของฉันและอีกคนคือแม่ของฉัน) "เอาล่ะ ฉันจะบอกคุณว่ามันอยู่ที่ไหน มันคือ..." เซียวหยูเฉินมาถึงทันเวลาและพบกับความยากลำบากมากมายระหว่างทาง ตอนนี้เสื้อผ้าของเขาไม่เรียบร้อย ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยฝุ่น ขาของเขาถูกกรีดลึก และมีเลือดสีดำสองสามหยดตกลงมาจากมุมปากของเขาเป็นครั้งคราว โมหยาน: มีกำลังเสริมอยู่ แต่กำลังเสริมเหล่านี้อ่อนแอเกินไป พวกเขาเอาชนะคนของฉันไม่ได้ด้วยซ้ำ และพวกเขากล้าแสดงตนเป็นวีรบุรุษ ???ฉันจำเขาได้อย่างรวดเร็วในฐานะลูกชายคนที่สามของตระกูล Xiao (คิดว่า: หากเขาตกอยู่ในมือของ Mo Yan เขาจะใช้สิ่งนี้เป็นภัยคุกคามอย่างแน่นอนที่จะทำให้ Xiao Yang เปิดเผยตำแหน่งของตราประทับ Qilin ซึ่งเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน) ???: เขาคือใคร! ยังมีผู้คนที่ยังมีชีวิตอยู่ในอาณาจักรชิงหลงของเราหรือไม่? “คุณไม่รู้จริงๆว่าเขาเป็นใคร?” โม่เหยียนหันกลับมาให้??? ดูดุร้าย "ฉันไม่รู้จริงๆ" ??? รู้ว่าโม่หยานหมายถึงอะไรและพร้อมสำหรับทุกสิ่ง “ ในกรณีนี้ ฉันจะบอกคุณว่าเขาเป็นใคร! เขาคือขยะตัวที่สามของตระกูลเซียว!” "อะไร!" ??? รู้สึกประหลาดใจ ไม่ใช่เพราะเขารู้ตัวตนของเขา แต่เพราะโมหยานรู้ตัวตนของเขา นั่นเป็นเพราะเสี่ยวหยูเฉินไม่ได้ก้าวออกไปนอกบ้านด้วยซ้ำ และมีเพียงไม่กี่คนที่รู้เกี่ยวกับเขา ยกเว้นเรื่องนี้ เซียวหยูเฉินบังคับตัวเองให้ลุกขึ้นยืน: ใช่ ทำทุกอย่างที่คุณต้องการ คุณสามารถฆ่าหรือสับตามที่คุณต้องการ แต่ก่อนหน้านั้นฉันต้องต่อสู้อย่างดื้อรั้น เมื่อพูดเช่นนั้น เซียวหยูเฉินหยิบยาออกมาสองเม็ด: เม็ดยา Wei Ling ที่หมดอายุและเม็ดยา Huan Chen เซียวหยูเฉินรีบกลืนมัน และระเบิดด้วยพลังที่แม้แต่โม่หยานก็กลัว แมลงถูกกระแทกออกไป เคล็ดลับ: เซียวหยูเฉินเข้าสู่ระดับแฟนตาซี การโจมตีเพิ่มขึ้น 200% วิญญาณของมังกรสีน้ำเงินระดับ 2 → ระดับ 3! ???อดไม่ได้ที่จะสูดอากาศเย็น ๆ (ชายหนุ่มคนนี้มีความสามารถและงุ่มง่าม แต่เขาไม่คาดคิดว่าจะมีศักยภาพที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ ชีวิตของคุณไม่ควรถูกตัดขาดเช่นนี้) เซียวหยูเฉินตะโกนอย่างบ้าคลั่ง: พลังแห่งสวรรค์และโลก วิญญาณของมังกรสีน้ำเงิน พังทลาย! เซียวหยู่เฉินใช้ทักษะ และมังกรเขียวตัวใหญ่ก็ปรากฏตัวขึ้นเหนือเขา ด้วยคำสั่ง มังกรเขียวก็รีบตรงไปหาโม่หยาน โมหยานหลบและหลีกเลี่ยงการโจมตี แต่มันก็ยังโดนแขนของเขา โมหยานใช้ท่าดูดซับวิญญาณตามต้องการ แต่เซียวหยูเฉินไม่สามารถหลบได้และได้รับอันตราย ??? คว้าโอกาสแอบโจมตีโม่หยาน พาหยูเฉินแล้วจากไปอย่างรวดเร็ว โม่เหยียนถ่มน้ำลายออกมา แต่เขาเป็นราชาผู้ยิ่งใหญ่แห่งโลกปีศาจ ดังนั้นเขาจึงไม่ตายง่ายๆ เขาเพียงต้องใช้พลังของเขาเท่านั้น “ให้ตายเถอะ! ล้อมรอบอาณาจักรชิงหลง! หากคุณพบคนสองคนนี้ คุณต้องแจ้งให้ฉันทราบโดยเร็วที่สุด!” โมหยานคำรามขึ้นไปบนฟ้า ระบายความโกรธในใจ ???เขาพาเสี่ยวหยูเฉินไปที่ถ้ำ เซียวหยู่เฉินนอนอยู่บนพื้นและไอต่อไป อากาศสีดำไหลผ่านร่างกายของเขา และเลือดของเขาก็กลับรายการ เขาถอนหายใจและพาเสี่ยวหยูเฉินลึกเข้าไปในถ้ำ ในเวลานี้ เงาดำแวบวับตามพวกเขาไป เสี่ยวชงยืนขึ้นด้วยความงุนงงและพบว่าไม่มีใครหรือสิ่งของรอบตัวเขา เขากลายร่างเป็นมนุษย์ เสี่ยวชงพูดอย่างภาคภูมิใจ: "อย่าคิดว่าฉันรู้แค่เวทมนตร์เท่านั้น ฉันยังหยิกนิ้วได้อีกด้วย" เสี่ยวจงเหยียดมือขวาออก บีบที่นี่และที่นั่น แล้วบ่นว่า: ดังนั้นมังกรสีน้ำเงินจึงถูกผนึกไว้ที่นี่ เยี่ยมมาก ทุกอย่างขึ้นอยู่กับคุณ เสี่ยวชงเรียกห้องลับของเกมออกมา และรออยู่ที่นั่นอย่างเงียบๆ