★★★★บทที่ 1 ★★★★
มันเป็นช่วงเช้าของฤดูร้อน ผู้คนต่างเข้าคิวในซุปเปอร์มาร์เก็ตเพื่อจ่ายเงินเพื่อซื้อของ...
"เฮ้!" เด็กชายรูปหล่อยืนอยู่ข้างหลัง Xia Weier ที่กำลังเข้าคิวจ่ายเงิน
Xia Weier หันหัวของเธอ ทันใดนั้นเธอก็ถูกพิชิตโดยหนุ่มหล่อคนนี้ เมื่อมองดูส่วนสูงของเขา 1.8 เมตร ใบหน้าของเธอก็แดงก่ำ “มีอะไรเหรอ?!” “เอ่อ... กระเป๋าเงินของคุณถูกขโมย...” เด็กชายเอามือล้วงกระเป๋า มองไปทางอื่น แล้วพูดอย่างเหม่อลอย
"อะไรนะ?"
เด็กชายหันศีรษะแล้วพูดเบา ๆ “ฉันบอกว่ากระเป๋าสตางค์ของคุณถูกขโมย! คุณหูหนวกเหรอ?” หลังจากได้ยินสิ่งนี้ Xia Weier ก็วางของที่เธอซื้อทันทีและค้นในกระเป๋าของเธอ "อะไรนะ อะไรนะ มันหายไปจริงๆเหรอ?" Xia Weier คลำดูกระเป๋าของเธออย่างกังวลใจและเงยหน้าขึ้น “ให้ตายเถอะ! ฉันเห็นคนขโมยเงินของฉัน เป่า ทำไมคุณไม่บอกฉัน "
"ชิ...มันไม่ใช่ของฉัน..."
"คุณ..."
เด็กชายชี้ไปที่ทางออกของซุปเปอร์มาร์เก็ต "คนโง่... รีบวิ่งไล่กระเป๋าสตางค์!"
Xia Weier ตระหนักได้ทันทีว่า "ญาญ่า! ใช่แล้ว...กระเป๋าเงินของฉัน..." หลังจากพูดอย่างนั้น เธอก็ไม่ต้องการของที่ซื้อมาด้วยซ้ำ และวิ่งไปที่ทางออกของซุปเปอร์มาร์เก็ต
หลังจากที่แคชเชียร์เห็น เขาก็ตะโกนบอก Xia Weier "เฮ้ คุณคะ ถึงตาคุณแล้ว ของของคุณ..." Xia Weier ออกจากซุปเปอร์มาร์เก็ตไปแล้วก่อนที่เธอจะพูดจบ "ฉันจะทำมัน..." เด็กชายเดินเข้ามาและมองไปที่ทางออกที่ Xia Weier ออกไป "เท่าไร?" “รวมสามร้อยหยวนครับท่าน!” เด็กชายมองดูสิ่งที่ Xia Weier ซื้อ หยิบกระเป๋าสตางค์ออกมาแล้วพึมพำ “หมู? กินขนมสามร้อยหยวนในคราวเดียว…” “อ่า คุณพูดอะไรครับท่าน” แคชเชียร์มองไปที่เด็กชาย
"ฉันไม่ได้พูดถึงคุณ!" หลังจากพูดอย่างนั้น เด็กชายก็โยนเงินสามร้อยหยวนลงแล้วออกไปพร้อมกับสิ่งของต่างๆ...
สาวแคชเชียร์มองไปที่ร่างที่กำลังจะจากไปของเด็กชาย และถูกพิชิตด้วยรูปลักษณ์ที่หล่อเหลาของเด็กชาย โดยเฉพาะน้ำเสียงที่เย็นชาของเขา เธอถอนหายใจ "หล่อจังเลย~~"
"เฮ้! เท่าไหร่!"
"..." มึนเมา...
"เฮ้! คิดถึง! เท่าไหร่?"
พนักงานแคชเชียร์กลับมารู้สึกตัว ไม่สิ เธอพูดอย่างอดทน "โอ้~ ฉันรู้ ฉันรู้! คุณหนูชื่ออะไร จริงๆ แล้ว..."
อีกด้านหนึ่ง เซี่ย เหว่ย กำลังเดินอย่างสิ้นหวังบนถนน มองดูผู้คนเดินไปมาบนถนน "มันจบแล้ว~ ฉันลืมถามคนเมื่อกี้เกี่ยวกับหัวขโมย... ฉันจะหามันได้อย่างไร... บัตรประจำตัวของฉัน... บัตรเงินเดือน... ล้วนอยู่ในกระเป๋าเงินของฉัน... ฮึ..." ขณะที่เธอพูดอย่างนั้น เซี่ย เหว่ยก็นั่งยองๆ บนถนนและเริ่มร้องไห้
"เฮ้...เป็นไงบ้างสาวสวยคนนี้?" เสียงแปลก ๆ ดังขึ้นในหูของเธอ
Xia Weier เงยหน้าขึ้นและรู้สึกตื่นเต้น: ว้าว ญาญ่า...วันนี้คุณโชคดีไหม? หนุ่มหล่ออีกคน? “เอ่อ...กระเป๋าเงินถูกขโมย...” เด็กชายขี่จักรยานแบบปรับความเร็วได้และหยุดข้างเซี่ย เหว่ย เขาสวมเสื้อยืดและกางเกงวอร์ม ผมยาวปานกลาง ใบหน้าหล่อเหลา เป็นนักกีฬาทั่วไป “ถูกขโมยเหรอ? มีบัตรธนาคารอยู่ในนั้นใช่ไหม?” “หือ? คุณรู้ได้ยังไง?” Xia Weier ยืนขึ้นราวกับว่าเธอเห็นแสงจ้า Xia Weier มีผมผ้าคลุมไหล่ สวมเสื้อแขนสั้นเปิดไหล่สีชมพู กางเกงขาสั้นผ้ายีนส์ที่ลำตัวส่วนล่าง ผสมกับรองเท้าผ้าใบสีการ์ตูน ดูราวกับสาวบริสุทธิ์
"เอ่อ... ผมเพิ่งผ่านสำนักงานความมั่นคงสาธารณะมาเห็นว่าตำรวจจับโจรได้บอกว่าถูกจับได้ในธนาคาร เหตุผล..." เด็กชายยิ้มแย้มแจ่มใส ยิ้มสดใส รอยยิ้มมีเสน่ห์จนไม่ยอมจ่ายค่าชีวิต "เขาคือคนที่แอบไปถอนเงินจากตู้ ATM... และ..." Xia Weier วิ่งหนีก่อนที่เด็กชายจะพูดจบ หันศีรษะและยิ้มให้เขา "ขอบคุณนะ... หนุ่มหล่อ!" "ฮ่าฮ่า...เฮ้ รู้ไหมว่าสำนักงานรักษาความปลอดภัยอยู่ไกลจากที่นี่แค่ไหน จริงเหรอ..." ขณะที่เขาพูด เด็กชายก็วางรถแล้วหันไปตามเซี่ย เหว่ย "มาเลย ฉันจะพาเธอไป..." เซี่ย เหว่ยขึ้นรถโดยไม่ทำพิธี "ใช่ ขอบคุณมาก... ฮ่าๆ เจ๋งมาก!"
○○○ บทถัดไป กระท่อมไม้ซุง กระท่อมไม้ซุง กระท่อมไม้ซุง กระท่อมฤดูร้อน
[นิยายของเด็กผู้หญิง] "กุหลาบฤดูร้อน" (นวนิยายโรแมนติก) บทที่ 1
ตอบกลับ (16)
จริง ๆ แล้วไม่ได้หมายความว่าผู้หญิงเป็นตัวเอกแล้วจะต้องให้ผู้หญิงดู ฉันมักจะอ่านนิยายแบบนี้ บวกกับความเศร้าเล็กน้อย ทำให้คนรู้สึกสงสารนิยายพวกนี้ เช่น 'สามชาติสามภพ ป่าท้อสิบลี้' หรือซีรีส์ 'ยอดหญิงไร้เทียมทาน' ฉันอ่านหมดแล้ว แฮ่
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —