[ต้นฉบับ] บทที่ 26 ของ "ผู้ถือวิญญาณ"

(กลาง) บทที่ 26 Demonization (ซ้าย) "เอาล่ะ ลิลลี่ เล่าเรื่องของคุณให้ฉันฟังหน่อยสิ" ไกเกอร์ค่อยๆ ปล่อยมือของลิลลี่แล้วพูดเบาๆ "ใช่." ลิลลี่ตอบเบาๆ หลังจากพูดแล้ว เธอก็หายใจเข้าลึก ๆ ราวกับจะสงบความกลัวของเธอ เธอพูดช้าๆ อย่างสั่นเทา "มันเป็นสภาพอากาศที่มืดมนมาก ... " เสียงนั้นเย็นชาและโหดเหี้ยม ปราศจากความบริสุทธิ์และความมีชีวิตชีวาในตอนนี้โดยสิ้นเชิง ราวกับออกมาจากปากของคนอื่น “แต่ 555 สำหรับฉันทุกวันมีแต่สีเทาหม่นหมอง ฉันเป็นเด็กกำพร้า ตั้งแต่จำความได้ คนรอบข้างก็เรียกฉันว่า ปีศาจ” จิ๊กสังเกตเห็นว่าลิลลี่เริ่มคิดผิดมากขึ้นเรื่อยๆ และสภาพแวดล้อมรอบตัวเธอก็เริ่มมืดลง และแม้แต่หมอกสีดำจางๆ ก็ปรากฏขึ้น จิ๊กรู้สึกได้ชัดเจนว่าเกิดจากธาตุมืดหนาเกินไปและระเหยไปในอากาศ อย่างไรก็ตาม ใบหน้าของเธอก็มืดลงเล็กน้อยเช่นกัน “ฉันเดินเตร่อยู่บนถนน วันหนึ่งมีชายคนหนึ่งบอกว่าอยากให้ฉันทำงานให้เขาและจะให้เงินฉันมากมาย ฉันตกลงกับเขา เขาพาฉันไปที่ห้องมืดซึ่งมีเครื่องจักรมากมายอยู่ในนั้น เครื่องจักรเหล่านั้นเรียกว่า “คอมพิวเตอร์” เขาขอให้ฉันเล่นเกมและเล่นมันให้หนัก เขาหยาบคายกับฉันมาก ฉันพยายามที่จะหลบหนีหลายครั้งแต่เขาก็จับฉันมาทุบตีฉัน” ในเวลานี้ เสียงของลิลลี่เริ่มกลายเป็นปีศาจ และแหบแห้งและน่ากลัว จิ๊กอดไม่ได้ที่จะเหงื่อแตกพลั่ก “ลิลลี่...คุณโอเคไหม?” จิ๊กคว้าข้อมือของลิลลี่แล้วพูดอย่างกังวล ในเวลานี้ มือของลิลี่สูญเสียความอบอุ่นและความนุ่มนวลก่อนหน้านี้ไปนานแล้ว และทั้งเย็นและแข็งมาก “อย่าแตะต้องฉัน!” ลิลลี่สะบัดมือของจิ๊กออกอย่างเกร็งๆ “มนุษย์สกปรก...” ลิลลี่จ้องมองจิ๊กด้วยสายตาที่น่าหวาดกลัว จิ๊กรู้สึกเหมือนตกลงไปในถ้ำน้ำแข็งทันที "ตาย!" ลิลี่ยกมือขึ้น และลูกบอลธาตุสีดำขนาดใหญ่ก็ขยายออกไปในอากาศ ทันใดนั้น ลิลลี่ก็หมดสติและล้มลงในอ้อมแขนของจิ๊ก “พี่จิเกอร์...” ลิลลี่พูดเสียงสั่น “ลิลี่รู้สึกอึดอัดมาก... ลิลลี่รู้สึกเหมือนกำลังจะแย่...” “ลิลลี่!” เมื่อรู้สึกถึงพลังงานธาตุมืดที่เพิ่มขึ้นรอบๆ ลิลลี่ Jiger ก็ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติร้ายแรง “คาซาน!” จิ๊กขอความช่วยเหลือจากคาซานในจิตสำนึก ช่วยฉันด้วย! “อย่างไรก็ตาม ข่าวขอความช่วยเหลือก็หายไปราวกับก้อนกรวดที่ถูกโยนลงไปในมหาสมุทร “ให้ตายเถอะ...” จิ๊กแอบสาปแช่ง “ในช่วงเวลาวิกฤติเช่นนี้… จริงๆ แล้ว…” ลวดลายสีดำปรากฏจาง ๆ บนร่างของลิลี่ และพลังชั่วร้ายก็สะสมอยู่ตลอดเวลา “ดูเหมือนว่าฉันจะพึ่งตัวเองได้เท่านั้น!” “จิ๊กยื่นมือผีออกมาแล้วคว้าข้อมือของลิลี่” “พลังชั่วร้ายปะทุออกมาจากที่นี่... มาดูกันว่าเราจะปราบปรามมันด้วยพลังของผีและเทพเจ้าได้หรือไม่!” พลังของผีและเทพเจ้าในร่างกายเริ่มไหลออกมา ค่อย ๆ ฉีดเข้าไปในแขน จากนั้นเข้าสู่ร่างกายของลิลลี่ ทันใดนั้น กองกำลังควบคุมที่แข็งแกร่งได้ระงับพลังของผีและเทพเจ้าที่กำลังจะเข้าสู่ร่างของลิลลี่และพลังที่ไหลไปทั่วร่างกาย พลังของผีและเทพเจ้าเริ่มย้อนกลับไปยังตันเถียน มือผีค่อยๆ หดตัวลงและกลายเป็นสีขาว ในที่สุดมันก็กลายเป็นมือปกติที่เรียบเนียนและขาว มีเพียงคาซานเท่านั้นที่ทำได้ “ให้ตายเถอะ... คาซาน ทำไมคุณถึงทำเช่นนี้!” สิ่งเปรี้ยว ๆ ไหลเข้าตาของเขา และจิ๊กก็ตะโกนเสียงดังด้วยความโกรธอย่างยิ่ง “ลืมมันไปซะถ้าคุณไม่ช่วย แล้วทำไมคุณถึงห้ามไม่ให้ฉันช่วยลิลลี่ด้วย!” น้ำตาแทบไหล จิ๊กเกลียดความรู้สึกขมขื่นนี้ “ทำไม...เห็นชัดๆ...เป็นแค่ผู้หญิงที่ฉันเจอโดยบังเอิญ...ทำไมฉันถึงตื่นเต้นขนาดนี้” "เธอทนพลังของคุณไม่ไหว คาซานพูดอย่างเย็นชา "และ - มีคนกำลังมา" "อะไรนะ!" จิ๊กดึงมีดอากิบะออกมาอย่างรวดเร็วแล้วมองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง เสียงผู้หญิงดังขึ้นช้าๆ “เอลฟ์ธาตุแสงที่สวยงามและศักดิ์สิทธิ์~~” เสียงนี้เต็มไปด้วยพลังแม่เหล็ก "ได้โปรดฟังคำขอเล็กๆ น้อยๆ ของฉัน~~หยุดเต้นชั่วคราว~" "ล้อมรอบและรักษาชีวิตที่เต็มไปด้วยสีสันตรงหน้าคุณด้วยแสงอันนุ่มนวล~~" "ผู้พิทักษ์แห่งแสงศักดิ์สิทธิ์!" ลูกบอลแสงขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้นเพื่อตอบรับ โดยมีลิลลี่อยู่ข้างในควันดำลอยออกมาจากร่างของเธอ และใบหน้าของลิลี่ก็ค่อยๆ กลับมาเป็นสีดอกกุหลาบ “ตอนนี้เธอสบายดีแล้ว” เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง จิ๊กหันกลับมาด้วยความประหลาดใจ ผู้หญิงผมยาวสีดำสวมชุดพิธีกรรมหลากสีสันเดินออกจากป่า ดวงตาสีดำและมีน้ำมองตรงไปที่จิ๊ก “สวัสดีครับ หนุ่มน้อยสุดหล่อ” ===================== พี่สาวในตำนาน . .