สิบห้าคืนของคนสำคัญ ดอกไม้ในกระจก พระจันทร์ในน้ำ (1)

แสงอาทิตย์อันเจิดจ้าส่องมายังพวกเขา กิ่งก้านที่อยู่เหนือศีรษะของพวกเขาแตกกระจายทั้งกลางวันและกลางคืน และแสงแวบวับก็ส่องผ่านใบหน้าของพวกเขา พวกเขาและมือของพวกเขายื่นออกไปสู่ขอบฟ้าอันเป็นนิรันดร์ วันที่ 7 กรกฎาคม ซึ่งเป็นวันที่ห้าของภารกิจ โตเกียวล่มสลายโดยสิ้นเชิง เลือดเต็มท้องฟ้าเบื้องบน ทันใดนั้นเลือดสีแดงก็ระเบิดออกมาในอากาศ เหมือนกับดอกไม้สีแดงขนาดใหญ่ที่ไม่มีตัวตน มีเสน่ห์ และเย็นชาจากอีกด้านหนึ่ง ทันทีที่มันเบ่งบานและเหี่ยวเฉา แผ่นดินก็สั่นสะเทือนท้องฟ้า หอคอยสีดำค่อยๆ โผล่ออกมาจากพื้นดินและตั้งตระหง่านอยู่บนถนนในโตเกียว ในระหว่างการแลกเปลี่ยนระหว่างขาวดำ เงาก็ถือมีดโซ่ของเดธและเฝ้าดูทุกคน เด็กชายและเด็กหญิงต่อสู้กันบนท้องถนนในโตเกียว! "ไปกันเถอะ!" เลือดหลายหยดกลิ้งบนใบมีด มีทั้งแรงโน้มถ่วงและแรงผลักระหว่างพวกเขา พวกมันค่อย ๆ เข้าใกล้ ผสาน ชนกัน และแยกออกจากดาบ ประกายไฟหมุนวนและอากาศก็เต็มไปด้วยกลิ่นไหม้อันรุนแรงวูบวาบออกมา ดาบของทั้งสี่คนถูกสลักไว้ที่นี่ และเงาสีดำก็พุ่งขึ้นมาเช่นกัน ฝุ่นฟุ้งไปมาในฝุ่นและสวยงามมาก “ความร้อนแผดเผาทางดาราศาสตร์” อุณหภูมิเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก ทุกสิ่งที่หลอมละลายกลายเป็นฝุ่น ท้องฟ้าพังทลาย และแผ่นดินก็แตกสลาย! "หยุด." ชายคนนั้นดึงมีดออกจากมุมแล้วกระแทกมีดเข้าไปในกระเบื้องปูพื้นควอตซ์ และตัดควอตซ์ด้วยใบมีดที่คม อากาศกรีดร้องและมีรอยมีดที่มีสีหรูหราไหลลงมา "ฉันอยู่นี่ หมอกเลือดที่เต็มไปด้วยความปรารถนา โปรดเคลื่อนไหวด้วย!" หญิงสาวลดมีดลงแล้วพูดว่า “คุณไปรอบโลก Wings, Al ปล่อยผู้ชายคนนี้ให้ฉัน!” ท่ามกลางเสียงคลื่น โลหะคำราม เขาชักดาบออกมา และดาบทั้งสองก็ปะทะกันในความมืด ท่ามกลางประกายไฟที่ลอยอยู่ อายแชโดว์สีแดงเข้มที่หนาพอๆ กับเลือดก็เปล่งประกายที่มุมดวงตาของเขา ปลายมีดหล่น หยูเฟยละทิ้งท่าป้องกันทั้งหมด และยืนอย่างเงียบ ๆ เธอไม่กลัวอีกต่อไป อาณาเขตของเธอขยายออกไป และดาบก็ปลิวไปในความว่างเปล่า จู่ๆ เขาก็ยกมือขึ้น มีดเล่มแรกถูกจับได้ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที มีดทั้งสองฟาดเข้าหากันและเลื่อนออกไปอย่างเงียบ ๆ ราวกับใบไม้ที่หัก “คุณทำให้ฉันประหลาดใจจริงๆ!” เสียงหัวเราะของ Xue Wu มีอยู่ทุกที่ มันเป็นเพียงจุดเริ่มต้น และหยู่หยูก็กลับมาสู่ท่ายืนเงียบ ๆ โดยมีศีรษะเป็นรูปกรวย สำหรับมีดเล่มที่สอง มีเสียงคำรามและเสียงมีดพร้อมกันกับด้านบนและด้านล่างของศีรษะ และปลายมีดหมุนด้านบนและด้านล่าง นิ้วเท้าของขนนกกระโจนไปข้างหน้าอย่างแรง และดาบที่ไล่ตามมาก็ผ่านไปไม่ถึงหนึ่งเซนติเมตร ไม่มีเสียงใดๆ และหมอกเลือดก็หายไปในความมืด “มีดเล่มสุดท้าย!” เสียงต่ำมา หยูเฟยสูดลมหายใจลึก ดูดทุกลมหายใจเข้าไปในส่วนลึกของปอด เมื่อยกปลายมีดขึ้น เขาต้องมีสมาธิและออกไปให้หมด “ปีกและขนสยายออก เมฆก็สว่าง ลมก็พัดเบา” ดาบเผยให้เห็นแสงสีฟ้าอ่อน และน้ำก็ไหลผ่านดาบอย่างใสราวคริสตัล ด้วยเสียงแตก Yu Yu ตระหนักในใจของเธอถึงเสียงสุดท้ายในโลกมืด หมอกเลือดนับไม่ถ้วนล้อมรอบเธอเป็นวงกลมที่ 360 องศา และเธอก็ค่อยๆ ยกมีดยาวในมือขึ้น สามารถเปิดใช้งานใบมีด 360 องศาได้ตลอดเวลา Yu Yu ยิ้มอย่างเงียบ ๆ และยอมแพ้การป้องกันของเขา ดาบสุดท้ายจิงเปรียบเสมือนการต่อสู้ระหว่างซามูไรญี่ปุ่น เจตนาฆ่าทำให้เวลาหยุดนิ่ง เพียงรอให้ใบไม้บินตัดผ่านหมิงจิง และแสงดาบก็ระเบิด ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เงาสองเงาทะลุผ่าน "คุณชนะ..." หมอกเลือดเต็มไปด้วยเลือด และลมที่หลงเหลือก็พัดผ่านฝุ่นที่กลายเป็นเปลวไฟและกลับกลายเป็นฝุ่น มีบาปมหันต์เจ็ดประการที่เหลืออยู่อีกห้าประการ! อีกาดำกรีดร้องขึ้นไปบนท้องฟ้าเหนือหอคอย สุนัขจิ้งจอกสวมชุดขนนกมองดูทุกสิ่งในโลกจากยอดหอคอย เมื่อเขาลอยอยู่ในชีวิต จุดจบก็มาถึง! ปล. ขอร้องล่ะเพื่อนรักดอกไม้ ไคลแม็กซ์ที่แท้จริงของบทนี้กำลังจะมาถึงแล้ว หนุ่มๆ ต่อสู้กันบนถนนในเกียวโต! ฉันยังแนะนำผลงานใหม่ของ Zan Nian "Seven Seconds"