เปิดภาพความทรงจำที่ปกคลุมไปด้วยฝุ่น
ใบหน้าที่ยิ้มแย้มสดใสของคุณในภาพ
ยังคงดูเหมือนวันนั้น
เด็กโง่และสาวไร้เดียงสา
เดินจูงมือกันไปตามถนนที่วุ่นวาย
ฉันอยากย้อนกลับไปในช่วงหลายปีที่ผ่านมาจริงๆ
ฉันอยากจับมือเล็กๆ ของคุณอีกครั้ง
ฉันอยากจะอยู่ในความทรงจำของฉันอีกครั้ง
แต่คุณและฉันจะเติบโตขึ้น
เมื่อมือเล็ก ๆ สองมือที่เกาะแน่นตอนนี้กลายเป็นความเงียบงันอย่างเขินอาย ฉันอยากกลับไปวันนั้นจริงๆ ฉันอยากเห็นหน้ายิ้มของคุณอีกครั้ง ฉันอยากจะแดงต่อไปในความทรงจำของฉัน แต่คุณและฉันเติบโตขึ้นแล้ว ความใกล้ชิดระหว่างเราสองคนตอนนี้กลายเป็นการละเลยอย่างเย็นชา ฉันอยากกลับไปสู่วัยเด็กที่โง่เขลานั้นจริงๆ ฉันต้องการจริงๆ
ฉันคิดอย่างนั้น.
เอสเซ้นส์ แต่งบทกวีของคุณเองเหรอ? ทำตัวไม่รู้เรื่องต่อไป
ตอบกลับ (9)
จะมีอยู่ไม่กี่คนตลอดเวลา, 3 คนจากสาขาเดียวกันแย่งที่นั่งหน้า, 1 คนโพสรูปไม่ดี, 1 คนโม้, 1 คนดูถูกคนโม้, 1 คนมาเฉย ๆ, 1 คนพยายามรักษาหน้า, 1 คนโพสแต่สัญลักษณ์อารมณ์, 1 คนที่ดูถูกคนโพส, 1 คนที่เห็นด้วยกับการดูถูกคนโพส, 1 คนที่มักจะพูดว่าชั้นกี่, 1 คนโพสโฆษณา, 1 คนบอกว่าแต่ก่อนตัวเองยังเด็กไม่รู้ แต่ไม่ตอบกระทู้, 1 คนบอกว่าลู่นั้นสุขภาพดีกว่า, 1 คนโพสเพื่อพยายามสร้างหัวข้อถกเถียงของจีน, 2 คนขออีเมลของคนโพส, แล้วมีตัวแทนจังหวัดบางจังหวัดขอให้ผู้ด้านล่างรักษาระเบียบ, และคนที่ยืนยันว่ากระทู้นี้ต้องดัง, 1 คนบอกว่าคนโพสรู้มากเกินไป, 1 คนบอกว่าชอบกระทู้ที่คนมาน้อยแต่ตัวเองไม่เสียเปรียบ, 1 คนบอกว่าผู้หญิงคนนั้นสวยขอประเมินหน่อย, สุดท้ายก็มี 1 คนเหมือนฉันที่คัดลอกวางข้อความ.
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —