พระอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้าอีกฟากหนึ่ง ด้านหลังควัน ขอบฟ้าอันขรุขระทะลุท้องฟ้าด้วยหอคอยสูง ประตูเหล็กสีเทาเปิดออก และเกียร์บิดเป็นโลหะเพื่อจุดประกายประกายไฟเป็นชั้นๆ การต่อสู้ที่เด็ดขาดกำลังมา
ค่อยๆก้าวเข้าไปในหอคอย ดอกไม้สีแดงที่ห้อยอยู่เหนือหัวของคุณจะกลายเป็นสีหมึกและร่วงหล่นลงสู่พื้น มีกลิ่นที่น่าสะอิดสะเอียนอยู่ในห้อง กระจกทุกด้านเปื้อนเลือดสีดำ และลมแรงก็พัดมา ม่านราตรีเปิดแล้ว!
ใช้โครงกระดูกเป็นที่นั่งของราชวงศ์ กลุ่มเงาดำเดินออกมาจากด้านหลัง Yuyi Arc ใบหน้าของพวกเขาซีดเซียวแต่สง่างาม และขนสีขาวของพวกมันก็ส่องประกายด้วยแสงที่ใสดุจคริสตัล
"คุณพร้อมหรือยัง?" พวกเขาทั้งสามยกมีดขึ้น ปลายของพวกเขาลดลง เงาสีดำกระโดดขึ้นมาอย่างเงียบ ๆ เมื่อหันหลังกลับและถือดาบ เขาเริ่มขยับขึ้น ฝุ่นค่อยๆ กระจายอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา และเลือดสีดำที่อุดมไปด้วยเงาก็ค่อยๆ ล้นออกมา และลอยอยู่ในอากาศชั่วคราว ราวกับว่าหมึกหนาลอยอยู่ในน้ำ มีดในแว่นกันแดดนั้นคมราวกับนกนางแอ่น เมฆที่ไหลเหมือนน้ำ และเมฆก็ม้วนตัวและผ่อนคลาย แรงผลักดันนับไม่ถ้วนในทันที แต่ละอันนำพาความมั่นใจของวัยรุ่น
ทุกการโจมตีของสุนัขจิ้งจอกฮาโกโรโมะจะวนเวียนอยู่กับการฟาดฟันที่ร้ายแรงไปยังจุดสำคัญที่แตกต่างกัน เช่น ฝนดาวตกหนาทึบ โดยไม่สนใจพวกเขา คนทั้งสามก็วูบวาบอยู่ในอุกกาบาต หมุนดาบของพวกเขา กระโดดขึ้น แตกออกจากกัน และหลังคาที่อยู่เหนือหัวของพวกเขาก็ถูกเปิดออก ร่างนั้นบินขึ้นไปบนยอดหอคอย ประกายไฟพุ่งออกมา และประกายไฟก็ระเบิด พายุแห่งใบมีดตัดครั้งแล้วครั้งเล่า ใบมีดคมๆ เลื่อนไปในอากาศ และเลือดก็กระเซ็นไปทุกที่
ดวงอาทิตย์ส่องแสงบนยอดหอคอย และร่มเงามืดของต้นไม้ปกคลุมทุกสิ่ง ผ่านถนนที่ไม่มีที่สิ้นสุด เมฆใส และน้ำไหล
"วิกฤต" ดาบเปล่งแสง เสียงของโลหะดังเข้ามาอย่างต่อเนื่อง คลิก คลิก และสีทองไหลผ่านใบมีด เมื่อตัดผ่านหมอกหนา เราไม่สับสนอีกต่อไป ทิ้งดอกไม้ไฟที่มองไม่เห็นไว้ในอากาศ ในเวลานี้ ปลายมีดถูกแกะสลักอยู่ในความว่างเปล่า โต้กลับ! แค่ตัดเปิดสิ่งที่ศัตรูเป็น! เงามีดจำนวนนับไม่ถ้วนทะลุผ่าน และมันก็จบลง ดาบเล่มหนึ่งผ่านไปและกลายเป็นฝุ่นผงและตกลงไปในฝุ่น ภารกิจจบลงแล้ว! ในเวลานี้ ฝนเริ่มตกลงมาจากท้องฟ้า และมันก็เย็นราวกับกระดูก และฝนก็ตกสู่ท้องฟ้า ม่านหล่นลงมาสู่ท้องฟ้าที่ไร้สีสัน เรายังเด็กและการอยู่รอดคือทุกสิ่ง แต่เราจะอยู่รอดจนถึงวันพรุ่งนี้ได้หรือไม่
ps: สุดท้ายนี้เรามาจบบทนี้อย่างมีความสุขกันเถอะ! ตกลง! กรุณาให้ดอกไม้แก่ฉัน! บทต่อไป สวนสนุก ผลประโยชน์กำลังจะมาบทต่อไป
