[โลกแห่งแฟนตาซีและความทุกข์ยากจากสวรรค์] บทที่ 8

ในถ้ำมีสัตว์ประหลาดทุกชนิด และปีศาจและสัตว์ประหลาดก็รวมตัวกัน ในถ้ำมีเสียงกรีดร้องและเสียงร้อง และมีกับดักมากมาย เมื่อฟุ้งซ่านแล้วก็สามารถจินตนาการถึงผลที่ตามมาได้ ชายชุดดำจับมือของเซียวหยูเฉินแล้วเดินลึกลงไป ใบหน้าของเสี่ยวหยูเฉินเปลี่ยนเป็นสีแดง และหัวใจของเขาเต้นเร็ว เขาจับมือเรียวยาว ผิวของเขาเรียบเนียนและขาว และเขาคิดว่า: ถ้าอยู่แบบนี้ได้ ความตายก็คุ้มค่า ชายในชุดดำ "ให้รางวัล" เซียวหยูเฉินด้วยการตบหน้าแล้วพูดว่า: เซียวโรคจิต คุณจะจับเขาไปอีกนานแค่ไหน? เซียวหยูเฉินแตะลายนิ้วมือบนใบหน้าของเขา ถอดชายสวมหน้ากากดำออกด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายแล้วพูดว่า: ฮิฮิ เชื่อฟังฉันเถอะ ฉันจะปฏิบัติต่อคุณอย่างดี ชายชุดดำตบเขาอีกครั้ง คราวนี้หนักขึ้น เซียวหยู่เฉินรู้สึกสังเวช ดังนั้นเขาจึงต้องปล่อยวางและไม่กล้าก่อปัญหาอีกเลย พวกเขาสองคนไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหน และไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน เมื่อพวกเขามาถึงมุมหนึ่ง เซียวหยูเฉินรู้สึกว่าเท้าของเขาจมลง ราวกับว่าเขาเหยียบอะไรบางอย่าง และไม่สนใจ ตำรวจชุดดำจับมือของเซียวหยูเฉินแล้วหลบไปข้างหลังก้อนหินที่อยู่ใกล้ๆ เซียวยู่เฉินถอนหายใจด้วยความโล่งอกและดีใจที่เขาซ่อนตัวอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าไม่มีลูกธนูแหลมคมเข้ามา ชายชุดดำจึงก้าวข้ามไปเล็กน้อย ตามที่คาดไว้ ลูกธนูอันแหลมคมก็โจมตีอีกครั้ง ชายชุดดำถอดชุดราตรีออกเพื่อต่อต้าน เซียวหยูเฉินแอบดูและกลืนน้ำลงไปหนึ่งแก้ว รูปร่างของเขาสง่างามราวกับยักษ์ สง่างามราวกับมังกรว่ายน้ำ ไหล่ราวกับถูกตัดเป็นชิ้น ๆ และเอวก็เรียบเหมือนเดิม หยุนบุนเอ้ แต่งคิ้วเหลียนจวน ปากแดงสด ฟันขาว และตาสว่าง ดูเหมือนดวงจันทร์ถูกปกคลุมไปด้วยเมฆแสง และหิมะที่พลิ้วไหวก็เหมือนกับลมที่พัด! ฉันคิดว่า: เธออายุพอๆ กับฉัน แต่เธอสวยมาก โอ้ ฉันจะยอมรับเธออย่างไม่เต็มใจ เซียวหยู่เฉินหัวเราะคิกคักและกำลังฝันกลางวัน ชายชุดดำรีบถอยกลับไปหลังก้อนหิน ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่เขาก็ยังมีจำนวนมากกว่า ชายชุดดำถอดผ้าพันคอหน้าออกแล้วโยนชุดนอนไปด้านข้าง Xiao Yuchen กล่าวว่า: ฉันบอกว่า Xiaolin อย่าสวมเสื้อผ้าสีดำเสมอไป ผิวคล้ำไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือ หัวใจก็คล้ำด้วย! ฮวน ลินยังคงเงียบและพูดเบา ๆ หลังจากลูกศรลับถูกปล่อยออกมา: ฉันจะพิจารณามัน ในตระกูลเซียว แม้ว่าทั้งสองจะอยู่ใต้หลังคาเดียวกัน แต่พวกเขาก็ไม่เคยคุยกันเลย ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองไม่ดี แต่พฤติกรรมในถ้ำแสดงให้เห็นว่าพวกเขาเปลี่ยนความเฉยเมยและค่อยๆพัฒนาความประทับใจที่ดี พวกเขาทั้งสองยังคงเดินอยู่ จู่ๆ ก็มีงูยักษ์ว่ายออกมา เมื่อเผชิญกับอันตรายอย่างกะทันหัน ฮวนหลินยิ้มอย่างสงบ เซียวหยู่เฉินแสร้งทำเป็นสงบ ในความเป็นจริงขาของเธอสั่นแรงจนแทบจะทนไม่ไหว เพื่อที่จะแสดงตัวเธอยังคงอดกลั้น ฮวน หลิน: ฮะ อย่ารอช้า ถ้าคุณทนไม่ไหว ถ้ากลัวก็ซ่อนไว้ข้างหลังฉันสิ เสียงสั่นเทาของเซียวหยู่เฉิน: ใครกลัว? ฉัน...ก็แค่กลัวนิดหน่อย “ฉันยังกลัวอยู่ ที่นี่คุณเป็นแค่ภาระ หาที่ซ่อน” งูเหลือมยักษ์เปิดปากที่เปื้อนเลือดและรีบวิ่งไปหาฮวนหลินด้วยเสียงฟู่ “ลินเอ๋อ! ระวัง!” เซียวหยูเฉินกอดฮวนหลินและหลบเพื่อให้งูเหลือมยักษ์กระโจนหลายครั้ง ใบหน้าของ Huan Lin แดงก่ำ หัวใจของเธออบอุ่น และความประทับใจที่ดีของเธอที่มีต่อ Xiao Yuchen ก็เพิ่มขึ้น เซียวหยูเฉินก้าวเดินอย่างมั่นคงและถามอย่างกระตือรือร้น: หลิน คุณโอเคไหม? ฮวน หลินก้มศีรษะลงอย่างเขินอายและนิ่งเงียบ งูเหลือมยักษ์คำรามด้วยความโกรธ หงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด มันเปิดปากอันใหญ่โตของมัน และหยดพิษก็ไหลออกมาจากฟันแหลมคมทั้งสี่ของมัน มันตกลงบนดอกไม้ ไม่มีแม้แต่ขยะ งูหลามยักษ์เข้ามาทางด้านหลังของเสี่ยวหยูเฉิน เมื่อฮวน ลินสังเกตเห็น มันก็สายเกินไปและเกือบจะติดต่อกันแล้ว Huan Lin มองไปที่ Xiao Yuchen แล้วมองไปที่งูหลามยักษ์ และทำการตัดสินใจที่ยากลำบาก Huan Lin บังคับกลับตำแหน่งของเธอและ Xiao Yuchen และงูหลามยักษ์ก็กำลังจะแตะต้องเธอ เซียวหยูเฉินฟื้นตัวและผลักฮวนหลินไปด้านข้างโดยสัญชาตญาณ งูหลามยักษ์บินผ่านมาโดยไม่แตะต้องทั้งสองคน แต่เนื่องจากความเฉื่อย พิษจึงกระเด็นไปที่แขนซ้ายของฮวนหลิน ทันใดนั้น แขนของฮวนหลินก็เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน จากนั้นจึงขยายไปทั่วร่างกายของเธอ สารพิษเข้าสู่อวัยวะภายในของเธอ และเธอกลัวว่าเธอจะตายในไม่ช้า เซียวหยู่เฉินหลั่งน้ำตา เขาไม่รู้ว่าทำไมพวกมันถึงถูกหลั่งออกมาหรือเพื่อใคร เขาแค่รู้สึกว่าเธอไม่สมควรตาย ร่างกายของ Xiao Yuchen ถูกห่อหุ้มด้วยพลังงานสีดำ และพลังงานอันทรงพลังระเบิดออกมาจากร่างกายของเขา เซียวหยู่เฉินเข้าสู่สภาวะปีศาจ งูหลามยักษ์ตกใจกับพลังงานที่ระเบิดออกมา จึงสะดุ้งและวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว “อยากวิ่งไหม มันไม่ง่ายขนาดนั้น!” เซียวหยูเฉินโกรธมากจนเขาใช้ท่าพิเศษ วิญญาณมังกรฟ้า!งูเหลือมยักษ์ตกลงไปในขบวน และมีมังกรที่หมุนวนและหมอบอยู่สลักอยู่ในขบวนนั้นบนพื้น ทันใดนั้น มังกรยักษ์ก็โผล่ออกมาจากพื้นดินและตกลงมาจากท้องฟ้า มังกรตัวน้อยนับพันนับร้อยมาจากทุกทิศทุกทาง "แตกหัก!" เซียวหยู่เฉินตะโกน มังกรทุกตัวก็ล้อมงูหลามยักษ์ไว้ด้วยกัน เมื่อพวกเขากำลังจะตาย พวกเขาก็รวมตัวกันเป็นมังกรยักษ์ พ่นเปลวไฟสีน้ำเงินออกจากปากของมัน และบินไปหางูเหลือมยักษ์ ระดับพลังยุทธ์ของงูหลามยักษ์ยังตื้นอยู่ และเขาก็ถูกมังกรยักษ์ฆ่าทันที เซียวหยูเฉินกลับสู่สภาพเดิม และน้ำอมฤตภายในก็ตกลงมาจากท้องฟ้า ทันใดนั้น ลมแรงก็พัดมา และชางหลงก็ปรากฏตัวขึ้น “หนุ่มน้อย คุณโชคดีหรือเปล่า? คุณได้พบกับสัตว์ประหลาดที่เพิ่งเข้าสู่ระดับซงฉีและได้รับน้ำอมฤตภายใน” “ฉันจะไม่พูดไร้สาระกับคุณ ฉันยังต้องการช่วยชีวิตผู้คน ดังนั้นอย่ารบกวนฉันเลย” หลังจากนั้นเขาก็หันหลังและจากไป “น้ำอมฤตภายในชนิดนี้ไม่ใช่น้ำอมฤตภายในของสัตว์ประหลาดธรรมดา น้ำอมฤตภายในของสัตว์ประหลาดยังไม่ได้รับการอัพเกรดอย่างเต็มที่เมื่อมันเพิ่งผ่านความยากลำบากไปสู่ระดับใหม่ หากคุณกินมัน คุณสามารถพึ่งพามันเพื่ออัพเกรดได้” "ดังนั้น ฉันแค่ต้องกินมันเพื่ออัพเกรด" ร่องรอยของความสุขตามมาด้วยความโศกเศร้าไม่รู้จบ "จะมีประโยชน์อะไร ฮวนหลินกำลังจะตาย" “ยาทำลายหายนะในมือของคุณเหมาะสำหรับผู้ที่ต่ำกว่าระดับชิงฉี มันบังเอิญว่าเด็กผู้หญิงคนนี้อยู่ที่ระดับเก้าของซงฉี ดูเหมือนว่าเธอไม่ควรตาย หลังจากกินมันแล้ว เธอจะได้รับพลังแห่งการขึ้นสู่สวรรค์และกลับสู่สภาพเดิม” เซียวหยูเฉินดูเหมือนจะคว้าฟางช่วยชีวิตและป้อนยาทำลายล้างภัยพิบัติให้เธอ ทันใดนั้น ถ้ำก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ฮวนหลินลอยขึ้นไปในอากาศ พิษก็ถูกบังคับกลับ และทั้งร่างกายก็เปล่งแสงที่สุกใสออกมา นี่คือการเสด็จขึ้นสู่สวรรค์? ฮวนหลินค่อย ๆ ร่อนลงบนพื้นและลืมตาขึ้น เธออ่อนแอและไม่สามารถพูดอะไรได้ “ยินดีด้วย ชีวิตของฉันจบลงแล้ว ฉันแค่ต้องพักผ่อนสักพัก” หลังจากพูดเช่นนั้น ชางหลงก็หายตัวไป เซียวหยู่เฉินถอนหายใจด้วยความโล่งอก ฮวน ลินนอนอยู่ในอ้อมแขนของเขา ดวงตาของเธอเป็นสีแดง เธอไม่สามารถยกมือขึ้นพูดได้ เซียวหยู่เฉินไม่กล้ามองตรงไป จะต้องไม่มีแบบอย่าง ดูเหมือนว่ามีเพียงสองคนในถ้ำ