[ต้นฉบับภาษามังกร] บทที่ 1 ของ "เกมออนไลน์ ฉันมีความสุข" ช่วยสาวสวยเหยียบไก่

ฮวาเซี่ย "วันนี้อากาศดี ออกไปซื้อหมวกกันน็อคกันดีกว่า" ชายหนุ่มส่ายหัวและฮัมเพลงไปพร้อมกัน เมื่อพิจารณาจากสีหน้าอันโหดร้ายบนใบหน้าของเขา เขาอาจเป็นพวกอันธพาลหรือคนตายก็ได้ วันนี้เป็นวันที่หมวกกันน็อคเกม "Myth" ที่พัฒนาโดย Feiyang Games Company เปิดตัวอย่างเป็นทางการ เนื่องจากผู้เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรมเสมือนจริงที่มีชื่อเสียงระดับโลก "ซากุระ" ได้พัฒนาเกมเสมือนจริงจำลองเต็มรูปแบบและเผยแพร่วิธีการผลิตสู่สาธารณะเมื่อ 30 ปีที่แล้ว โลกจึงได้เข้าสู่การปฏิวัติเกม หลังจากผู้เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรมเสมือนจริงหลายรุ่นเช่น Prologis เกมเสมือนจริงได้พัฒนาไปทั่วทุกมุมโลก และราคาของหมวกกันน็อคสำหรับเกมก็ได้รับความนิยมพอ ๆ กับ GAMEBOY และ PSP แน่นอนว่าสองอย่างหลังนั้นถูกกำจัดออกไปตั้งแต่เริ่มพัฒนาเกมเสมือนจริง เมื่อชายหนุ่มมาที่ร้านเกมและเห็น "คิวยาว" หลายครั้ง เขาก็ต้องถอนหายใจอย่างจริงใจ: "จีนขาดทุกอย่าง แต่ก็ไม่ได้ขาดแคลนคน! ดูท่าทางนี้สิ ทุกคนเป็น 'ผู้สืบเชื้อสายของมังกร'!" อย่างไรก็ตามมันเป็นเรื่องร้องเรียน แต่ก็มีคิวอยู่เสมอเว้นแต่จะมีใครอยากเป็น "นักรบสังหารมังกร" “คุณหนู กรุณาไปซื้อหมวกกันน็อคสำหรับเล่นเกม” เมื่อถึงคราวของชายหนุ่มที่จะซื้อ ในที่สุด มือสีขาวบริสุทธิ์คู่หนึ่งก็ตบไหล่ของชายหนุ่ม: "หล่อมาก ฉันขอไปก่อนได้ไหม" ชายหนุ่มมองย้อนกลับไป “ว้าว คนสวย!” “เอ่อ นี่…” ชายหนุ่มมองไปที่ทีมใหญ่ที่อยู่ข้างหลังเขาและคิดอยู่ครู่หนึ่ง: “นั่น... คนสวย ฉันขอถามนามสกุลของคุณได้ไหม” "กษัตริย์." สาวสวยหยุดชะงัก แทบจะทนไม่ไหวที่จะฟังเทศน์ของชายหนุ่ม "เอาล่ะ ฉันต้องการคุณ..." "ป๊ะ!" ก่อนที่ชายหนุ่มจะพูดจบ เขาก็เห็นความงามตบเธอ และใบหน้าของชายหนุ่มก็มีรอยของ "เด็กหญิงคนที่ห้า" ทันที "คนโกง!" สาวงามพูดอย่างโกรธเคือง ชายหนุ่มแตะหน้าบวมเล็กน้อยแล้วพูดอย่างช่วยไม่ได้ “นิมา ฉันแค่อยากจะบอกว่าอยากให้คุณถามคนอื่นว่าพวกเขาเห็นด้วยไหม แต่คุณตบฉัน... โอ้ ช่วยสาวสวยเหยียบลูกไก่ด้วย” "..." "เจี๊ยบเหยียบอะไร?" สาวงามถามอย่างสงสัย “ก็คุณนั่นแหละที่เป็นคนฆ่าคนมาก...แล้วให้คุณสงบสติอารมณ์ซะ...” ขณะที่ชายหนุ่มกำลังพูด เขาก็โยนเงินบนเคาน์เตอร์แล้วคว้าหมวกกันน็อคของเกมด้วยมือเดียว ในทางกลับกัน เขาใช้ "X-Dragon Claw Grabber" ในตำนาน ร่างที่น่ากลัวหลุดออกไปใต้ฝ่าเท้าของเขา "อา!" เสียงกรีดร้องไม่น้อยกว่า 200 เดซิเบลดังมาจากด้านหลังชายหนุ่ม หญิงสาวสวยเอามือข้างหนึ่งปิดหน้าอก ชี้อีกข้างไปทางที่ชายหนุ่มหลบไปและพูดด้วยความโกรธ: "แก! อย่าให้ฉันเห็นเธออีกนะ เฮ้ นี่..." หญิงสาวสวยหยิบบัตรประจำตัวขึ้นมาจากพื้นดิน และคนในภาพคือชายหนุ่มอย่างชัดเจนเมื่อสักครู่นี้ “หลินเซียว…” สาวสวยอ่านชื่อเบา ๆ “หลินเซียว ให้ฉันเถอะ หวังหยู่เจีย คราวหน้าเจอกัน…” หลินเซียวอ้าปากค้างในระยะไกล: “ฮ่าฮ่า ซื้อหมวกกันน็อคแถมเต้าหู้ฟรี ของพรีเมี่ยมมาก คุณโชคดีมาก คุณไม่ควรซื้อลอตเตอรีหรือ?” หลินเซียวไม่รู้ว่าชื่อของเขาอยู่ในบัญชีดำของใครบางคนแล้วตลอดไป...