ท้องฟ้ามืดครึ้มเช่นเคย เมฆดำๆ ที่ถูกลมพัดตลอดเวลาดูดุร้ายเล็กน้อย ทำให้อาคารเก่าๆ ทั้งสองข้างถนนดูแก่กว่าวัย ฝนตกต่อเนื่องทำให้อารมณ์ไม่ดี คนเดินถนนบนท้องถนนแค่อยากจะละทิ้งอ้อมกอดอันมืดมิดนี้ทันทีเพราะมันอึดอัดมาก พวกเขาเหลือบมองขอทานข้างถนนเป็นครั้งคราวเท่านั้น...
บนท้องถนน การจูบระหว่างส้นเท้ากับน้ำโคลนนั้นแรงมากจนฉันไม่อยากปล่อยมือ ก้าวที่ช้าๆ พร้อมกับร่างกายที่สั่นเทาทำให้ใบหน้าของคนที่เดินผ่านไปมาแสดงสีหน้าน่าสงสาร ทุกขั้นตอนดูเหมือนจะยากมาก เขากระชับเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งให้แน่นด้วยมือซ้าย แม้ในตอนเที่ยงของฤดูร้อนก็ยังหนาวจัดมาก ฝนตกลงมาบนใบหน้าของเขาราวกับก้อนน้ำแข็ง ชะล้างฝุ่นบนใบหน้าของเขาออกไป ผิวคล้ำถูกเผยออก ปลายนิ้วของมือขวาถูกรัดคอจนกลายเป็นสีขาว และเขาถือถุงที่ดูเหมือนหนัก เขามีผมสั้นสีดำยุ่งๆ เสื้อคลุมขาดรุ่งริ่งส่งกลิ่นแปลกๆ และรองเท้าหนังสีดำใต้กางเกงสีดำเข้ากันได้ดีกับท้องฟ้าที่มืดมน หัวเราะให้กับโลกนี้ หัวเราะให้กับเมืองนอกเส้นทางแห่งนี้...
ไฟจราจรที่อยู่ไม่ไกลมีปฏิสัมพันธ์กัน และด้วยรถไม่กี่คันบนถนน พวกเขาเป็นเหมือนคนเดินถนนมากกว่า หุ่นแต่ละตัวเคลื่อนไหวซ้ำแล้วซ้ำอีก...
"วู้ วู้ วู... วู้..."
เสียงแตรรถดังอย่างบ้าคลั่ง ดูเย่อหยิ่งและหยาบคายเหมือนกับเจ้าของรถ คนขับกลิ้งลงมาที่หน้าต่างแล้วตะโกนบอกเด็กชายที่กำลังคลานมาแต่ไกลว่า "เฮ้ ไอ้หนู ออกไปจากถนนเวรนั่น ไม่งั้นฉันจะจูบก้นเธอด้วยรถของฉัน" หลังจากที่คนขับพูดแบบนี้ ก็มีเสียงหัวเราะอยู่ในรถ... เด็กชายเงยหน้าขึ้นมองไฟถนนสีแดงม่วงเหนือศีรษะ แล้วมองย้อนกลับไปเห็นว่ามีรถคันหนึ่งจ้องมองตูดของเขาที่สี่แยกรัวดาและมีใบหน้าที่ยิ้มแย้มเจ้าเล่ห์บนรถแล้วหันกลับมาและก้าวไปข้างหน้าทีละก้าวดูเหมือนไม่สนใจรถที่พ่นไอน้ำสีขาวออกมาและสามารถโจมตีเขาได้ตลอดเวลา อย่างน้อยเสียงแตรรถที่น่ารำคาญยังคงส่งเสียงดังอยู่
คนขับเปิดประตูรถ ถอดเสื้อแดงเลือด เผยกล้ามกล้าม โยนเสื้อผ้าลงบนเบาะรถแล้วพูดกับชายผมเหลืองที่นั่งผู้โดยสารว่า
"เฮ้ ไปจัดการกับตำรวจตรงนั้นแล้วหยิบบุหรี่มาให้ฉันในขณะที่ฉันไปพักผ่อน" หลังจากนั้น รอยยิ้มอันมีเสน่ห์ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา
ชายหนุ่มผมเหลืองรีบหยิบกล่องบุหรี่ไม่ทราบยี่ห้อออกมาจากช่องเก็บของในรถ เปิดประตูรถแล้วเดินไปหาตำรวจที่ดูเหมือนจะกำลังจะลงมือในระยะไกล หมอกน้ำที่พ่นออกมาจากเครื่องยนต์สะท้อนใบหน้าที่น่าสงสาร ขณะที่ขยับกล้ามเนื้อและกระดูก เขาก็เดินไปหาชายหนุ่ม
เมื่อไฟถนนค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเขียว ดูเหมือนว่าพวกเขาจะยอมรับการแสดงนี้แล้ว...
"ที่รัก ขยับก้นให้ดี นี่จะช่วยให้คุณผ่อนคลายกระดูกได้" รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาจริงใจมากจนตำรวจในระยะไกลทนไม่ได้ที่จะปล่อยกลิ่นลึกลับของบุหรี่ออกไป แต่เพียงเหลือบมองการแสดงเป็นครั้งคราว
ดวงตาของชายหนุ่มดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความกลัว เปลือกตาของเขาอดไม่ได้ที่จะกระตุก และร่างกายที่สั่นเทาของเขาก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อปกปิดการไหวที่เกิดจากความกลัว
"ใช่แล้ว มองฉันด้วยสายตาน่าสงสาร มองตาเธอสิ 555 โอ้ที่รัก อย่าแกล้งทำเป็นน่าสงสารสิ ฉันจะทนไม่ไหว"
การเข้าใกล้ทีละขั้นตอนของอีกฝ่ายทำให้ชายหนุ่มตื่นตระหนกมากยิ่งขึ้น เขาไม่รู้ถึงพลังที่ซ่อนอยู่ในกลุ่มกล้ามเนื้อใหญ่เหล่านั้น
