Critical One Seventeen Nights สายเลือดวิกฤต (3)

ใต้ร่มไม้สีเขียว ใบไม้ก็กลับคืนสู่ราก แสงอาทิตย์ส่องผ่านเมฆสู่ดินแดนไร้เมฆ ล้อยังคงกลิ้งไปบนทางหลวงทำให้เกิดประกายไฟ มีคนสองคนในรถพูดคุยและหัวเราะ ใช่แล้ว วิงส์และอาร์ ซึ่งเป็นพันธมิตรที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ ลมพัดเบาๆ และดวงอาทิตย์ก็ส่องแสงเจิดจ้า ทั้งสองมองหน้ากันและหัวเราะ “เฮ้ ผู้เฒ่า คุณน่าสนใจทีเดียวหรือ?” เฟยยี่พูดด้วยรอยยิ้มกว้างที่อาร์ "นั่นคือชายชรา ฉันมีชีวิตอยู่มาหลายปีแล้ว ฉันมีประสบการณ์มากมาย!" R มีรอยยิ้มปลอมบนใบหน้าของเขา “แล้ววันนี้เราจะไปไหนกันล่ะ?” ยูยี่ถาม “นี่เหรอ? ฟังฉันนะ” อาร์หยิบบุหรี่ออกจากแขนของเขาแล้วโยนไฟแช็คออกมา เปลวไฟปลิวไสวไปในความว่างเปล่า และอบอวลไปด้วยควันหวาน “ก่อนอื่น ฟังฉันเกี่ยวกับภารกิจนี้ก่อน” R หยิบกระดาษที่ขาดรุ่งริ่งชิ้นเล็กๆ ออกมาจากกระเป๋าของเขา กระดาษเล็กๆ ที่ขาดรุ่งริ่งก็เหลืองและขาดรุ่งริ่งแล้ว "นั่นสินะ! Tsk!" ยู่ยี่อยากจะวิ่งหัวไปบนถนนแล้วตายจริงๆ “อาจารย์ล้อเล่นเหรอ?” “ไม่ใช่เพื่อนร่วมชั้นแน่นอน ดูสิ่งที่เขียนไว้ในบทความนี้สิ” ยู่ยี่หยิบกระดาษขึ้นมาและเห็นคำเล็กๆ เบลอๆ สองสามคำบนนั้น - "LU*R" "คุณเห็นไหม?" ชื่อของฉัน มีข่าวลือชวนมากินข้าวฟรี! "อาจารย์ใหญ่!" คุณเป็นอย่างนั้นจริงๆ . “หยูยี่เข้าใจเจตนาชั่วร้ายของอาร์” ไปกันเลย “ ล้อรถวิ่งอย่างดุเดือดบนถนนความเร็วสูง ทั้งคนแก่และเด็กก็ดูอ่อนเยาว์ไร้ที่ติ “ เฮ้ พี่หยูอี้ไม่โทรมาหาฉันด้วยซ้ำตอนที่ไปกินข้าวเย็นมื้อใหญ่! ฉันก็อยากไปเหมือนกัน! “ร่างเล็กที่อยู่ไกลๆ กำลังมองดูสิ่งนี้ทั้งหมด ~~~~~~~ ฉันคือเฟิงเฉิงเซียน รถยังคงบินต่อไปภายใต้แสงแดดอันสดใส และปีกของมันก็หลุดออกจากดวงตาที่ง่วงนอน "ลุกขึ้น! “ประตูรถเปิดออก ครูใหญ่ก้าวออกไป เขาสวมรองเท้าหนังอิตาลีแวววาว ชุดทักซิโด้สีดำ และมีดอกกุหลาบสีแดงสดบนหน้าอก ถ้าผู้ชายคนนี้อายุน้อยกว่า 50 ปี เขาคงจะสามารถดึงดูดสาวๆ มากมายได้อย่างแน่นอน ตอนนี้ R เป็นเหมือนสิงโตผู้กล้าหาญ” อาจารย์ใหญ่..." เฟยยี่พูดตะกุกตะกัก "สวัสดี เพื่อนร่วมชั้น! เข้าไปกันเลย! “อาคารที่อยู่ตรงหน้าฉันดูเหมือนโบสถ์ที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 18 แต่ก็ยังเต็มไปด้วยบรรยากาศของชนชั้นสูง ร่างของแม่ชีสะท้อนผ่านหน้าต่าง นี่คือสถานที่จัดงาน” Mr`R. “พนักงานเสิร์ฟหน้าประตูอ่านชื่อเสียงดัง” ครับ “อาร์หยิบคำเชิญออกมา พนักงานเสิร์ฟมองดูและโค้งคำนับให้อาร์ “ได้โปรด” โถงทางเข้าเปิดกว้างและแสงไฟอันงดงามในห้องโถงสะท้อนวอลล์เปเปอร์อันงดงามและโอ่อ่า โคมระย้าแบบหน้าแปลนแขวนอยู่บนหลังคาโดม พรมสไตล์มันดาลาสีเขียวปูอยู่บนพื้น และที่นั่งสีแดงก็ถูกจัดวางตามนั้น บรรยากาศอันสูงส่งมาราวกับความฝัน งานเลี้ยงได้เริ่มขึ้นแล้ว! ช่วยวิจารณ์หน่อยเถอะครับ ขอให้ผมอยู่ใน 7723 นานๆ นะครับ ขอร้องล่ะ มันไม่ใช่บทบาทแบบนั้นนะ มันเป็นบทบาทที่กำหนด เช่น ตัวละครจะมีได้มากกว่าหนึ่งโลลิหรือเปล่า ผมเลยเขียนถึงเรื่องนี้ใน "Critical Bloodline" (2) ครับ!