“Fire Demon Hunter FD” ตอนที่ 14 : เมฆดำบนท้องฟ้า ค่ายประหลาด

ตอนที่ 14: เมฆดำบนท้องฟ้า ค่ายประหลาด!

Li และ Wei Liya ยังคงรีบเร่งไปยังทางออกของป่า "ฮ่าฮ่า... ลุงคนนั้นน่าสนใจมากจริงๆ... ใช่แล้ว วิเลีย!" หลี่พิงเบาะรถและถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้
"อืม... ไม่เลวเลย! พูดไปแล้ว เราเกือบจะถึงทางออกแล้ว..." วิเลียพูดด้วยรอยยิ้ม
แต่พวกเขาไม่ได้สังเกตเห็นว่าท้องฟ้าบนท้องฟ้าที่อยู่ไม่ไกลจากทางออกเริ่มค่อยๆเปลี่ยนไป ขณะที่หลี่และวิลล่ายังคงเข้าใกล้ทางออก ใบไม้ที่อยู่รอบๆ ก็กระสับกระส่าย และลมก็ค่อยๆ แรงขึ้น จนในที่สุดพวกเขาก็ค้นพบท้องฟ้าที่อยู่ไม่ไกล... "หลี่! ดูนั่นสิ!" ลมกระโชกแรงพัดผ่านไป วิลล่าก็มองดูท้องฟ้าที่อยู่ไม่ไกล "ฮะ?!" หลี่จัดผมของเขาที่ถูกลมพัดเละเทะ “งง...ที่ลุงพูดจริงเหรอ?” รถหยุด “ทำยังไงดี กลับทางเดิม!” หลี่ยืนขึ้นและมองดูเมฆที่ทางออกของป่า แม้จะเป็นเวลาเที่ยงวันแต่ที่นั่นก็มืดและน่ากลัว "ไม่จำเป็น! อิอิ! ไปดูกันเถอะ~วิเลีย!" หลี่หันศีรษะแล้วมองไปที่วิลล่า
ทางออกของป่าอีกด้านหนึ่ง...
มีคนสวมชุดเกราะและหมวกเหล็กจำนวนหนึ่งถือมีดอยู่ในมือ พวกเขามองดูป่าที่อยู่ตรงหน้าด้วยมีดที่อยู่บนพื้น คนที่อยู่ข้างหน้าเงยหน้ามองเมฆดำเหนือศีรษะ “เอ่อ... ฉันถูกเปิดเผยเร็วเกินไป...” หลังจากนั้น หลังจากโบกดาบยักษ์ในอากาศไปสองสามครั้ง เมฆดำมืดบนท้องฟ้าก็ค่อยๆ หายไป… “รอเหยื่ออยู่… ทุกคนกลับค่าย…” หลายคนที่อยู่ข้างหลังเขาก็ตะโกนว่า “ใช่!”
"เอ่อ... เมฆดำกระจายไปแล้ว..." หลี่มองท้องฟ้าตรงทางออกป่า ถนนที่นำไปสู่ทางออกป่าเป็นทางขึ้นเนิน เมื่อทั้งสองมาถึงสุดป่า Vilia ก็ตกตะลึงกับทิวทัศน์ที่อยู่ตรงหน้าเขา “เอ่อ… นี่เหรอ?” หลี่กระโดดลงจากรถ นั่งยองๆ และแสดงอาการจริงจังมาก "...ค่าย!" วิลล่ามองไปที่หลี่ที่กระโดดลงจากรถ และมองเขาอย่างช่วยไม่ได้ "ที่ตั้งแคมป์ก็เป็นแค่ที่ตั้งแคมป์! ทำไมคุณถึงกระโดดลงจากรถ?" หลี่ยิ้มและแตะหัวของเขาแล้วลุกขึ้นยืน "เฮ้... ฉันแค่คิดว่าที่ตั้งแคมป์นี้มันแปลกๆ~ ไปกันเถอะ~ ลงไปดูสิ" หลี่กระโดดขึ้นไปบนรถ
ค่อยๆ หลี่และวิลล่าเข้าใกล้สิ่งที่เรียกว่า "แคมป์" "นี่คือ... แคมป์ใช่ไหม" วิลล่าจอดรถไว้ไม่ไกลจาก "แคมป์" หลี่กระโดดลงจากรถ "ไปดูกันเถอะ!" วิเลียก็กระโดดลงจากรถด้วย และทั้งสองก็เดินไปที่ค่าย ทั้งสองคนมาถึงสถานที่คล้ายกับประตูค่าย มีเสาหินสองต้นตั้งตระหง่านอยู่สองข้างถนน กลายเป็นประตูหินขนาดใหญ่ ทั้งสองด้านของประตูหินมีผนังไม้ที่ทำจากต้นไม้ที่มีประโยชน์ทำให้เกิดเป็นเขตโดดเดี่ยว
หลี่เดินเข้าไปในประตูหิน "เอ่อ... มันเป็นค่ายร้างเหรอ?" หลี่มองไปที่ค่ายทหารที่พังทลายรอบตัวเขา ลมพัดทรายและฝุ่นรอบตัวเขาเป็นครั้งคราว และเต็มไปด้วยบรรยากาศที่แปลกประหลาด วิลล่ามองไปรอบๆ ข้างนอกมากมาย มองไปรอบๆ แคมป์ คิดกับตัวเองว่า "พวกนี้... คงมีอายุหลายปีแล้ว!" หลี่เดินผ่านค่ายทหารร้าง มองไปทางซ้ายและขวา “อา...” จู่ๆ วิเลียก็กรีดร้องออกไปข้างนอก “วิเลีย!” หลี่หันกลับมาอย่างดุเดือดและมองออกไปนอกประตู! "บ้าเอ๊ย!" เขาพูดแล้ววิ่งไปที่ประตู
"ซั่ว..."
ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าหลี่ "?!!" หลี่ตกใจมาก “คุณ...คุณลุงโจรเหรอ?” เมื่อกี้มันเป็นโจร “ฮ่าฮ่า เจ้ามีความทรงจำที่ดีนะ! เจ้าสารเลวตัวน้อย...” ขณะที่เขาพูดนั้น ลุงโจรก็คว้าคอของหลี่ด้วยมือข้างเดียวแล้วผลักเขากลับไป จากนั้น ร่างของเขาก็ถูกล้อมรอบด้วยชุดเกราะอย่างช้าๆ และเขาก็ชักดาบยาวออกมาจากด้านหลังและเตรียมฟันใส่หลี่!
"คุณลุง...คุณเปลี่ยนเสื้อผ้าเร็วแค่ไหน..." หลี่เหงื่อแตกและยิ้มอย่างเย็นชา
บทที่ 14: สิ้นสุด