[ต้นฉบับนิยายแฟนตาซี] "เส้นทางปีศาจ" บทที่ 1 การกลับชาติมาเกิด 1 มือใหม่ขอคำแนะนำดู...

บทนำ: สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในสามอาณาจักรเป็นศัตรูกัน พวกเขาจะอยู่ที่ไหนได้? กายติดอยู่ในมรรค ๖ ชาติ เมื่อไหร่จะพัง? เพื่อฆ่าเทพเจ้าและปีศาจ ฆ่าอมตะและพระพุทธเจ้า และปูทางทางมารของคุณเองด้วยเลือด! ท่ามกลางทวีปที่กระจัดกระจายและไร้ชีวิตชีวา ภายใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยเลือด มียอดเขาสูงตระหง่านแปดลูกก่อตัวเป็นวงกลม การจัดเรียงนี้ดูเหมือนจะสอดคล้องกับรูปแบบโบราณบางอย่าง แต่มันดูเป็นธรรมชาติมาก ยอดแปดยอดตั้งตรงสู่ท้องฟ้าเหมือนเสาทะลุท้องฟ้า ยอดเขานั้นเต็มไปด้วยหินขรุขระและยอดเขานั้นตั้งอยู่เหนือทะเลเมฆ พวกเขาดูสง่างามและสง่างาม แต่พวกเขาเผยให้เห็นถึงความตายที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัว บนยอดเขาแต่ละยอดมีเสาหินประหลาดมีคนสิบคนกอดกัน เสาหินมีสีขาวนวลและมีอักษรรูนเวทย์มนตร์สลักอยู่ อักษรรูนขนาดเท่าฝ่ามือเหล่านั้นเรืองแสงด้วยเลือดใต้ท้องฟ้า ดูดุร้ายและน่ากลัว บนเสาหินมีสายเหล็กหนาเท่ากับมังกรยักษ์ เคเบิลเหล็กสีเข้มปกคลุมไปด้วยเลือด แต่สิ่งที่แปลกก็คือเลือดสีแดงเข้มที่ไหลบนเคเบิลเหล็กไม่เคยลดลงเลยหลังจากผ่านไปหลายพันปี และไม่เคยแข็งตัวเลย มันยังคงไหลลื่นเหมือนชีวิตใหม่ ตำนานเล่าว่ามันคือเลือดของเทพเจ้า... มีแท่นต่อสู้ท่ามกลางยอดเขาทั้งแปด และมีโซ่เหล็กทั้งหมดอยู่บนนั้น ค้ำจุนมัน และทำให้มันตั้งตระหง่านเหนือเมฆดำมืดที่กลิ้งไปมา มีรอยดาบนับไม่ถ้วนที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ในสนามรบ ซึ่งสามารถพบได้ในทุกมุม ให้ความรู้สึกถึงความชรา “หมอกเลือดกำลังจะมา มีเวลาไม่พอเหรอ?” มีใครบางคนบนเวทีการต่อสู้ Xuanyue! ฉันเห็นระฆังทองสัมฤทธิ์ขนาดใหญ่นั่งอยู่บนแถวตรงกลางของแท่นรบ Xuanyue ระฆังนี้เรียบง่ายและสง่างาม มีชายชราผมขาวสี่คนนั่งขัดสมาธิอยู่รอบกริ่ง มีอีกคนอยู่บนกริ่งสวมชุดสีม่วง แม้ว่าเขาจะมีผมสีซีด แต่ใบหน้าของเขาก็อบอุ่นราวกับหยก และเขาสามารถอธิบายได้ว่าเป็นเด็กที่มีผมสีขาว มันเป็นเสียงกระซิบที่เขาทำเมื่อกี้ ชายชราสี่คนในชุดคลุมสีขาวนั่งขัดสมาธิขณะทำการผนึกอยู่ตลอดเวลา และแต่ละคนก็เปล่งแสงออกมา เช่น สีเขียว สีขาว สีแดง และสีดำ สิ่งที่น่าประหลาดใจก็คือเบื้องหลังของแต่ละคน วิญญาณที่แท้จริงของสัตว์ร้ายทั้งสี่ก็ปรากฏตัวขึ้นจริงๆ! มังกรฟ้าร่วงหล่น เสือขาวคำราม นกสีแดงเต้นรำเบาๆ และหินบะซอลต์นอนราบ แม้ว่ามันจะพร่ามัวเล็กน้อย แต่มันคือวิญญาณที่แท้จริงของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่! แต่ชายชราในชุดสีม่วงบนนาฬิกาไม่มีพลังงานไหลเวียนเลย เขาเป็นเหมือนคุณปู่ข้างบ้าน ใจดีและสงบสุข แต่มีความรู้สึกที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้มากกว่า เหมือนเผชิญกับเหวลึก ชายชราสี่คนในชุดคลุมสีขาวกำลังถ่ายทอดพลังของสัตว์ในตำนานไปยังระฆังใบใหญ่ พลังแห่งสีทั้งสี่รวมตัวกันและส่งเสียง "ปิ๊ง ปิ๊ง" นี่เป็นเพราะว่าพลังงานที่รวมกันมีขนาดใหญ่เกินไป แต่ระฆังทองสัมฤทธิ์ก็เพิกเฉยและดูดซับพวกมันทั้งหมด นาฬิกาเรือนใหญ่เริ่มโปร่งใสอย่างช้าๆ และด้านในของนาฬิกาก็เต็มไปด้วยแสงสี มองเห็นชายหนุ่มนั่งขัดสมาธิอยู่ข้างในอย่างคลุมเครือ ขณะที่หลายคนกำลังส่งพลังงาน เมฆมืดรอบแท่นต่อสู้ก็ม้วนตัว ตามมาด้วยเสียงฟ้าร้อง และฟ้าร้องและสายฟ้าที่นองเลือดหลายลูกก็ฉีกเมฆมืดออกจากกัน "วู้ฮู้ฮู้!" ร่างแปดร่างผ่านเมฆมืดหนาทึบและยิงตรงไปยังแท่นต่อสู้เหมือนลูกศรแหลมคม ล้อมรอบคนหลายคนบนแท่น ทั้งแปดคนเต็มไปด้วยหมอกสีดำหนาทึบ และรัศมีแห่งความชั่วร้ายก็ม้วนตัวไปรอบๆ ทำให้ยากต่อการมองเห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของพวกเขา อย่างไรก็ตาม ชายชราในชุดสีม่วงไม่ได้สนใจคนแปดคนนี้ เขาแค่มองขึ้นไปบนฟ้า แต่ยังไม่มีลมหายใจไหลอยู่ในร่างกายของเขา ชายชราสี่คนในชุดคลุมสีขาวไม่ได้ถูกกระตุ้นด้วยสิ่งนี้ แต่เพียงเร่งความเร็วในการส่งข้อมูลเท่านั้น หลังจากที่ทั้งแปดคนเดินเข้ามา พวกเขาก็ยืนเงียบๆ ราวกับกำลังรออะไรบางอย่าง... เลือดในอากาศก็ข้นขึ้นเรื่อยๆ และชายชราในชุดสีเขียวขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูเคร่งขรึม ในขณะนี้ เงาดำปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าที่เปื้อนเลือด และสิ่งที่ตามมาคือ "พลัง" เหมือนภูเขาไท่ที่ขึ้นไปถึงยอดเขา "อำนาจ" กวาดไปราวกับคลื่นลูกใหญ่และกักขังคนทั้งห้าคนบนเวที "ฮึ!" ชายชราในชุดขาวถูกปราบปรามด้วยพลังอันทรงพลังและอาเจียนออกมาเป็นเลือดจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เลือดที่อาเจียนออกมาจะกระแทกพื้น มันก็ระเหยไปกลางอากาศและละลายเป็นเลือดที่อยู่รอบๆ ทำให้กลิ่นเลือดในอากาศรุนแรงยิ่งขึ้น เมื่อเห็นสิ่งนี้ ชายชราชุดเขียวก็ใช้มือขวาจับกระดิ่งใหญ่ไว้ใต้ตัว "แดง!" ระฆังใหญ่สั่นเบา ๆ และคลื่นเสียงก็กลายเป็นคลื่นเสียงขนาดใหญ่ที่สะท้อนระหว่างสวรรค์และโลก ระงับ "พลัง" ส่วนใหญ่ ทำให้ชายชราสี่คนในชุดคลุมสีขาวได้รับการปลดปล่อยแต่ทั้งสี่คนยังคงหวาดกลัวกับพลังของเงาดำ มันส่งแรงผลักดันมหาศาลออกมาก่อนที่มันจะปรากฏเต็มที่ ถ้ามันเต็มกำลัง ทั้งสี่คนคงถูกบดขยี้โดยไม่ต้องทำอะไรเลย "ฮะ?" ในที่สุดร่างบนท้องฟ้าก็พูดออกมา เสียงของเขาเต็มไปด้วยโคลนและเปลี่ยนแปลงได้ และเขาไม่สามารถบอกได้ว่าเขาเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง “นี่คือกระดิ่งเล็กๆ ที่ฮันหยุนสวมอยู่บนหน้าอกของเขาเหรอ? ฉันไม่ได้คาดหวังว่ามันจะวิเศษขนาดนี้ ฮ่าๆ ขอฉันดูหน่อยว่ามันจะต้านฉันได้มากแค่ไหน” พลังงานเลือดรอบ ๆ แท่นต่อสู้ Xuanyue นั้นหนาขึ้นเรื่อย ๆ ภายใต้อิทธิพลของ "พลังเลือด" ของเงาดำ ซึ่งแสดงปรากฏการณ์การทำให้เป็นของเหลว ทำให้แท่นต่อสู้สีดำเดิมถูกปกคลุมไปด้วยฟิล์มสีเลือด เชือกเหล็กขนาดใหญ่แปดเส้นส่งเสียงดังกึกก้องอย่างร่าเริง พวกมันดูดซับเลือดที่อยู่รอบตัวพวกเขาเหมือนวาฬกลืนวัว เลือดไหลเร็วขึ้นและเร็วขึ้นบนเชือกเหล็ก ทำให้เกิดเสียงกึกก้องเหมือนน้ำ จากระยะไกล พวกมันดูเหมือนมังกรเลือดยักษ์แปดตัวที่กำลังเต้นระบำอยู่ เมื่อพลังงานเลือดรอบตัวเขาแข็งแกร่งขึ้น "พลัง" ที่ปล่อยออกมาจากเงาดำก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ และเสียงระฆังก็ถูกระงับจนไม่ได้ยิน ในไม่ช้า เสื้อคลุมลัทธิเต๋าบนชายชราทั้งสี่ก็ถูกย้อมเป็นสีเลือด ขับวิญญาณชั่วร้ายออกมา ซึ่งรบกวนความสามารถในการสงบสติอารมณ์ของพวกเขา เมื่อมองดูชายชราใน Tsing Yi อย่างใกล้ชิด ก็ไม่มีร่องรอยเลือดอยู่ในร่างกายของเขา ชายชราใน Tsing Yi ยังคงสดและเป็นธรรมชาติ แต่การแสดงออกของชายชราใน Tsing Yi นั้นเคร่งขรึมมากในเวลานี้ “เราล้มเหลวในความพ่ายแพ้หรือเปล่า?” ชายชราในชุดสีเขียวกระซิบ "ดูเหมือนว่าจะเป็นวิธีเดียวที่จะทำได้" ราวกับว่าเขาได้ตัดสินใจบางอย่างแล้ว ชายชราในชุดสีเขียวมองดูระฆังขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านล่าง และทันใดนั้นแสงสีเขียวสองดวงก็ระเบิดออกมาในดวงตาของเขา ผ่าหมอกสีเลือดราวกับสายฟ้า ทันใดนั้น เขาประสานสองนิ้วเข้าด้วยกัน และพลังงานอันล้ำลึกก็ไหลเวียนบนนิ้วของเขา และผลักเข้าไปในระฆังใหญ่ มีเสียงดัง “บูม!” และระฆังใบใหญ่ก็เปล่งแสงหลากสีส่องสว่างไปทั่วโลก แสงหายไปหลังจากหายใจไม่ถึงสองสามครั้ง และมีแสงแห่งวิญญาณระฆังอยู่ในมือของชายชราใน Tsing Yi วิญญาณระฆังมีสีขาวนวลและดูเหมือนจะพันอยู่รอบนิ้วของชายชราในซิงยี่ "ปิดบัง!" ชายชราในชุดสีเขียวตะโกน และกระดิ่งแห่งวิญญาณระหว่างนิ้วของเขาก็ใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว และกด "ปัง" ลงไปที่พื้น ครอบคลุมผู้คนหลายคนที่อยู่ข้างใน ลมหายใจที่เปื้อนเลือดไม่สามารถผ่านผนังระฆังที่มีแสงศักดิ์สิทธิ์ไหลออกมาได้ และ "พลัง" ภายในระฆังก็สลายไปจนหมด "ฮะ!" ทันใดนั้น ความกดดันทั้งหมดที่มีต่อผู้คนก็หายไป และผู้เฒ่าทั้งสี่ก็ล้มลงกับพื้นทันที ชายชราคนหนึ่งเงยหน้าขึ้นแล้วถามชายชราในซิงยี่ว่า "ถ้าคุณดึงวิญญาณระฆังออกมา เราก็จะไม่มีโอกาสใช่หรือไม่" ชายชราในซิงยี่เหลือบมองเขาแล้วตอบอย่างเรียบเฉยว่า "ถ้าไม่ใช้มันขัดขืน คุณคิดว่าเราจะสบายดีไหม" “นี่...เฮ้อ...” ชายชราในชุดขาวพูดไม่ออก “แน่นอนอยู่แล้ว” ดวงตาของเฮย์หยิงเป็นประกายด้วยเลือด และเขาพูดด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย: “ปรากฎว่าระฆังนี้ไม่ใช่ของจากสามอาณาจักร ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจเลยที่มันจะแปลกมาก แต่แล้ว มันยากที่จะบอกว่ามันสามารถต้านทานมันได้หรือไม่…” (ฮู่ฮู... เรามาจบกันก่อน)