[ต้นฉบับ] บทที่ 29 ของ "ผู้ถือวิญญาณ"

(กลาง) บทที่ 29: การปีศาจของผีและเทพเจ้า (ซ้าย) มังกรดำตัวใหญ่ตัวนี้เปล่งออร่าที่เยือกเย็นและลวงตาอยู่ตลอดเวลา คลุมเครือแต่มีอยู่จริง ดวงตามังกรสีเลือดแต่เดิมนั้นเย็นชาราวกับน้ำแข็ง จ้องมองอย่างเย็นชาและเฉียบคม เมื่อคุณไปถึงระดับนักบุญ การฆ่าใครสักคนด้วยสายตาก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป การจ้องมองของเผ่ามังกรสามารถเจาะเข้าไปในจิตวิญญาณของบุคคลได้โดยตรง จิ๊กไม่สะดุ้ง เงยหน้าขึ้นมองมันเบาๆ คนหนึ่งและมังกรหนึ่งตัวกำลังเผชิญหน้ากันเช่นนี้ จู่ๆ สภาพแวดล้อมก็เงียบลง และดูเหมือนว่าทั้งโลกจะมีเพียงสองคนเท่านั้น จิ๊กได้ยินเสียงการเต้นของหัวใจอันทรงพลังของหลงอย่างชัดเจน ลมแรงพัดผ่านไป ใบไม้เหี่ยวๆ สองสามใบปนฝุ่นปลิวไปตามสายลม ทำลายบรรยากาศอันเคร่งขรึม ลองยืนขึ้นและมองดูจิ๊กด้วยความรังเกียจอย่างเย็นชา “โอ้? เจ้ามนุษย์ผู้ต่ำต้อย เจ้ามีความกล้าที่จะมองหน้าข้าจริงๆ เหรอ?” มังกรดำพูดด้วยความสับสนเล็กน้อย "ไพ่ตายของคุณคืออะไร" นี่เป็นครั้งแรกที่จิ๊กได้ยินภาษามังกร และเขารู้สึกว่าเสียงนั้นหนักแน่น แหลมต่ำ แต่ทรงพลังราวกับหูหนวกราวกับฟ้าร้อง “ฮะ...” จิ๊กก้มลงหยิบมีดอากิบะขึ้นมาแล้วตอบด้วยเสียงเยาะเย้ย เขายกมือผีขึ้นเหนือหัวแล้วหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "ด้วยชีวิตของฉันเป็นผู้นำทาง! ให้พลังแก่ฉัน! ทำลายผีและพระเจ้า - คาซานแห่งวิญญาณแห่งดาบ!" อักษรรูนบนมือของผีกระพริบอย่างบ้าคลั่ง และแสงสีแดงก็ส่องประกายผ่านไป "ว้าว!" รัศมีแห่งการทำลายล้างที่ทำลายท้องฟ้าระเบิดออกมาจากมือของผี! จิ๊กหัวเราะด้วยความบ้าคลั่งอย่างบอกไม่ถูก “หัวเราะคิกคัก…” รูม่านตาสีทองของจิ๊กถูกย้อมเป็นสีเลือดที่น่าสะพรึงกลัวด้วยความปรารถนาที่จะฆ่า ซึ่งแตกต่างจากดวงตาของมังกร ดวงตาเหล่านี้เต็มไปด้วยความกระหายเลือด เปลวไฟนองเลือดกระจายลงมาจากฝ่ามือของจิ๊กที่ยกมือขึ้น ในขณะเดียวกัน ความแข็งแกร่งของจิ๊กก็เพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง และความปรารถนาก็เพิ่มมากขึ้นตามไปด้วย ทุกครั้งที่เปลวไฟลุกลาม ออร่าอาฆาตในจิ๊กจะรุนแรงมากขึ้น เมื่อเห็นสิ่งนี้ มังกรก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว ในไม่ช้า ร่างกายของจิ๊กก็ถูกเผาไหม้ด้วยเปลวไฟสีเลือดที่น่าสะพรึงกลัวนี้ ยืนอยู่ในเปลวไฟคือปีศาจตัวจริง! “หัวเราะ หัวเราะคิกคัก…” จิ๊กก้มหน้าลง มือกุมหัว แล้วหัวเราะอย่างสยดสยองด้วยเสียงปีศาจ “บอกฉันมา ไพ่ยิปซีของฉันคืออะไร” เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น และร่างของมังกรก็สะท้อนอยู่ในรูม่านตาของสัตว์ที่มีลักษณะเหมือนรอยกรีดของดวงตาสีเลือดของเขา “หือ? มังกรชั่วร้ายสปิตซ์?” เงาค่อยๆ ปรากฏขึ้นด้านหลังจิ๊ก ชายร่างสูงผมสีบลอนด์และตาสีแดง - คาซาน เทพเจ้าแห่งการทำลายล้าง เมื่อมังกรยักษ์ได้ยินดังนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น “คาซาน!” “ไม่เจอกันนานนะสปิตซ์” กิเกอร์ยิ้มเยาะ “คุณยังมีชีวิตอยู่จริงๆ อย่างไรก็ตาม ยังคงอยู่ในร่างของสาวน้อยคนนี้ – ไม่มีประโยชน์ใช่ไหม?” Spitz ตบอุ้งเท้าของเขาอย่างแรงบนพื้น และมีรอยอุ้งเท้าขนาดใหญ่ที่สะดุดตาปรากฏขึ้นบนพื้น มันเงยหน้าขึ้นและคำรามด้วยความโกรธ ทำให้ฝูงนกตกใจในป่า “พอแล้ว! คาซาน! สถานการณ์ของคุณไม่ได้ดีขึ้นมากนัก!” สปิตซ์พูดอย่างชั่วร้ายพร้อมกับพ่นลูกบอลเปลวไฟสีเขียวออกมา จิ๊กหยิบมีดอากิบะขึ้นมา เลียใบมีดอย่างตะกละตะกลาม และยิ้มอย่างบ้าคลั่ง ใบมีดคมตัดผ่านลิ้นของเขาได้อย่างง่ายดาย และเลือดก็พุ่งออกมาและถูกกลืนเข้าไปในท้องของเขาทันที จิ๊กลูบใบมีดเบา ๆ เพื่อลิ้มรสเลือด “ฉันคิดถึงเธอมาก...วันที่ดื่มเลือด” รอยยิ้มชั่วร้ายปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา จิ๊กมองดูสปิตซ์แล้วเลียริมฝีปากของเขา “กลิ่นเลือดมังกร…น่าจะดีใช่ไหม?” เขายกอาวุธขึ้นและพุ่งไปข้างหน้า ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยแสงสีแดงแปลก ๆ และเขาก็คำรามเหมือนผี “ทำให้ฉันพอใจด้วยเลือดมังกรอันล้ำค่าของคุณ!” (ขวา) (ซ้าย)