บทที่ 2 แห่งความตาย: พันภาพลวงตาของ Zhanyue

อิจิโตะมองดูตัวเองหน้ากระจก ผมสีส้มและใบหน้าที่เด็ดเดี่ยว จริงๆแล้วค่อนข้างหล่อนะ จากเศษความทรงจำระหว่างการหลอมรวม อิชิโตะได้เรียนรู้ว่าเขายังไม่ได้รับพลังแห่งความตาย แต่วันนั้นก็อยู่ไม่ไกล เพราะจากเศษความทรงจำ อิชิโตะมองเห็นสาวน้อยผู้รักดอกไม้ในวันที่อิชิโตะได้รับพลังในงานต้นฉบับ และเขาก็รู้ด้วยว่าเขาสัญญากับเธอว่าวันนี้เขาจะส่งช่อดอกไม้ให้เธอ ทันใดนั้นประตูก็ถูกเปิดออกอย่างรุนแรง และมีร่างหนึ่งลอยมาจากท้องฟ้า “สวัสดีอิจิโตะ!!! อิจิโตะอยากจะหลบเลี่ยงแต่ไม่มีเวลาให้เงาเหยียบทับ อ่า อิจิโตะ ลูกล้าหลังและต้องเรียนรู้จากฉันนะพ่อ! จากนั้นการออกกำลังกายตอนเช้าของครอบครัวคุโรซากิก็เริ่มขึ้น หลังจากนั้นอิชิโตะก็กอดหมีอีกตัวหนึ่ง แต่อิชิโตะก็ตอบรับแล้วยกเท้าเหยียบเงาบนพื้น อา อิจิโตะ คุณได้รับข้อความที่แท้จริงจากพ่อและฉันกับ เตะนี้ อิจิโตะยกนิ้วโป้งขึ้น ในเวลานี้ พี่ชายและพ่อของเขาลงมากินข้าว จู่ๆ อิจิโตะก็รู้สึกเหมือนกับว่าไม่เคยอยู่บ้านเลย คุโรซากิ อิชชินก็ถูกพี่ชายเมินเฉย ไปช้าๆ สิ! ฉันซื้อช่อดอกไม้ข้างถนนและใส่ดอกไม้ในแจกันข้างเสาโทรศัพท์เมื่อฉันเดินผ่านเสาโทรศัพท์ พี่ชายคุณอยู่ที่นี่ เป็นยังไงบ้างคะ เป็นยังไงบ้างคะ? อิจิโตะพูดกับหญิงสาวที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น วันนี้แม่มาหาฉัน ฉันมีความสุขมาก! โอเค งั้นเก็บอารมณ์นี้ไว้ ฉันจะออกไปก่อน ลาก่อนครับพี่ชาย เมื่ออิจิโตะมาถึงโรงเรียน เขาเห็นซาดาตาริอยู่หน้ากระดานข่าว “สวัสดีตอนเช้า ซาดาตาริ “อรุณสวัสดิ์ หนึ่งบ้าน” คุณมองอะไรอยู่ ชั้นเรียนของเรา โอ้ เราอยู่ชั้นเรียนเดียวกันเหรอ แม้ว่าอิจิโตะจะรู้อยู่แล้วว่าเขาอยู่ชั้นเรียนเดียวกับชาดู แต่ก็ยังถามอยู่ ใช่ เมื่ออิจิโตะและชาดาร์มาถึงชั้นเรียนและเห็นริวกิและโอริฮิเมะ จู่ๆ ใจของพวกเขาก็อ่อนลง ทำให้ฉันนึกถึงคำสารภาพของโอริฮิเมะสามชีวิตสามชีวิตและริวกิที่เดินตามอย่างเงียบๆ งานต้นฉบับ อิจิโตะสาบานในใจว่าฉันจะปกป้องเธอ!