บทที่หนึ่ง: ผู้มาเยือนที่แปลกประหลาด!
นี่คือ Shen'en Pavilion ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมืองหลักของ [Fighting Heaven] [เมืองแห่งการต่อสู้] ศาลาเสินเอินเกิดขึ้นเมื่อเมืองแห่งการต่อสู้ถูกสร้างขึ้น และตอนนี้ ได้รับการยกย่องว่าเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เป็นเวลาหลายร้อยปีแล้วที่มันปกป้องดินแดนนี้และประเทศนี้ ในฤดูร้อน มีลมพัดเป็นครั้งคราว และเมื่อพระอาทิตย์ตกดิน ใบไม้ที่ปลิวไปตามสายลมเต้นรำไปรอบๆ ศาลาเซินเอิน ซึ่งน่ามอง...
ในสถาบันการต่อสู้ในเมืองแห่งการต่อสู้ นักเรียนหลายคนจากครูสอนการต่อสู้คนหนึ่งกำลังคุยกันว่า "เฮ้... "พระคุณของเสิน" ใหม่ การ์ดภารกิจของศาลา "คุณลองแล้วหรือยัง? มีทั้งหมดสิบห้าชั้น ไปได้กี่ชั้น?"
"อืม~ชั้นเจ็ด"
"ฮ่า! มันแค่ชั้นเจ็ดเหรอ? ฉันอยู่บนชั้นเก้าแล้ว~"
เด็กชายคนหนึ่งที่นั่งเบาะหลังพูดอย่างเหยียดหยาม "ชิ...มันแค่ชั้นเก้าเท่านั้น..."\
มีคนไม่กี่คนหันกลับมาหลังจากได้ยินเสียง และหนึ่งในนั้นก็มองเขาอย่างซุกซน "ฮ่า... เฉินเฟิงหมิง คุณดูถูกพวกเราหรือเปล่า? คุณอายหรือเปล่าที่สามารถขึ้นไปบนยอดศาลาได้?"
Shen Feng Ming ออกจากที่นั่งแล้วเดินไปที่คนสองสามคน กอดอกแล้วมองดูพวกเขา "ทันทีที่การ์ด วันรุ่งขึ้นหลังจากที่ภาพยนตร์ออก Shan และฉันจะสามารถไปที่ด้านบนสุดของศาลาได้" หมิงถอนหายใจแล้วพูดต่อ "เฮ้ บอสมีเลือดเพียง 20,000 เลือดซึ่งเป็นขยะ" นอกจากนี้ยังมีการ์ดตามธีมของ Shenen Pavilion~" มีคนไม่กี่คนที่สงสัยเล็กน้อย และเมื่อพวกเขาอยากจะถาม พวกเขาก็หุบปาก
"เป็ง!!"
มีคนทุบหัวหมิงอย่างแรง "นั่นใคร? มันเจ็บนะ" หมิงเอามือลูบหัวแล้วหันกลับไป เพื่อนร่วมชั้นที่อยู่รอบตัวเขาก็หัวเราะ "อา... ฉาน?"
ชื่อของเขาคือชูราชาน เขามีผมสีน้ำตาลยาวและดวงตาเศร้าโศกคู่หนึ่ง ชานดูหล่อเหลาและเจ้าอารมณ์เป็นพิเศษ ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขากลายเป็นที่สนใจของเด็กผู้หญิงบางคนในสถาบันการต่อสู้ ชูราชานเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงแล้วสวม [คะแนนการต่อสู้] ที่เอวของเขา "เด็กชาย... ถ้าฉัน ไม่ได้นำคุณ คุณจะผ่านระดับนั้นหรือไม่? วันนี้เรามีสิ่งที่ต้องทำ ไปกันเถอะ!"
หลังจากได้ยินว่าเป็นฉานที่พาหมิงตงผ่านด่าน นักเรียนที่อยู่รอบตัวเขาก็หัวเราะ "ฮ่าฮ่า หมิง แค่นั้นเหรอ? ฮ่าๆ "ฮา" หมิงมองซานอย่างเชื่องช้า ใบหน้าของเขาแดงก่ำ และสูญเสียความสง่างามไปมากในทันที เขาแสร้งทำเป็นร้องไห้และคว้าแขนของฉาน “โอ้ ฉาน ทำไมคุณถึงพูดเรื่องนี้? ฉันช่างไร้ยางอายเสียนี่กระไร” ขณะที่เขาพูด เขาก็เอาหน้าถูแขนของ Shan และเพื่อนร่วมชั้นหลายคนที่อยู่รอบตัวเขาก็หัวเราะ ชานมองดูหมิงอย่างช่วยไม่ได้และผลักเขาออกไป "เอาล่ะ ฉันชามาก รีบๆ หน่อย วันนี้เราต้องไปที่ศาลาเซินเอิน!" หมิงที่หน้าเสีย จู่ๆ ก็ให้กำลังใจ "ใช่~ ไปกันเลย~ 555" แล้ววิ่งออกไปข้างนอก Shan ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ "ฉันแพ้เธอแล้วจริงๆ~ ไอ้โง่"
หลังเที่ยง Ming และ Shan ยังคงอยู่ที่ศาลา Shen'en นั่งอยู่บนกิ่งไม้หนาทึบของต้นไม้ในป่าใกล้กับศาลา Shen'en หมิงถึงกับหยิบใบไม้รอบตัวเขาขึ้นมาด้วยความเบื่อหน่ายและเริ่มเล่นกับมัน "หืม~ ชาน~ ต้องใช้เวลานานแค่ไหนล่ะ?"
ชานเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเหนือหัวของเขา มันเป็นสีฟ้ามากไม่มีเมฆแม้แต่ก้อนเดียว ท้องฟ้าสองสามดวงกระพริบอย่างสนุกสนานในสายตาของเขา และถอนหายใจ "ฉันไม่รู้ ~ ฉันบอกว่ามีคนมาวันนี้ แต่พวกเขาไม่ได้มาตอนนี้ เราพลาดเวลาไปหรือเปล่า?" หลังจากพูดแบบนี้ ชานก็หันกลับมาและรอหมิง “มันเป็นความผิดของคุณทั้งหมด ฉันอยู่ในโรงเรียนการต่อสู้และไม่สามารถออกมาได้! !”
冥委屈的看着他,“什么啊?那很早,怎么会有人在那么早的时间出来?”
杉看着天空,“怎么没有……那不是??”说着,指了指神恩阁附近一座断崖,一个黑影落在了上的,“是人!”
“嗯?”冥从树上猛的站起来,顺着杉指的方向看过去,虽然有几ฝา树叶遮挡但仍然可以看出是个穿长风衣的人。
หมิง เหอซานกระโดดลงจากต้นไม้แล้ววิ่งขึ้นไปบนหน้าผา ที่ด้านบนของหน้าผาอีกด้านหนึ่ง ชายคนหนึ่งสวมเสื้อกันลมคอสูงยืนอยู่บนขอบหน้าผา โดยผมหางม้าปรากฏบนหน้าผากและมีจอนยาวทั้งสองข้าง ผมและหางของเขาปลิวไปตามสายลมเขาก้มศีรษะลงและมองไปที่ [Combat Scorer] อีกคนที่เอวของเขา "โอ้... การทำลายศาลา Shen'en จะให้ประสบการณ์ 1,000 แก่คุณเท่านั้น ~ ดูเหมือนว่าจะเป็นการดีกว่าที่จะไม่เน้นไปที่ระดับ ... " หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็ก้าวถอยหลังเล็กน้อยแล้วเหยียดมือไปข้างหน้า "เฮ้ เฮ้... ลองใช้ท่าพิเศษของฉัน ([Phoenix Spark]) เพื่อทำลายมัน~" ขณะที่เขาพูดอย่างนั้น เปลวไฟรูปแพนเค้กก่อตัวขึ้นบนฝ่ามือของเขา ถูกยืดออกไปยังศาลา Shen'en และสภาพแวดล้อมของเขาก็ถูกกระตุ้นด้วยพลังงานนี้เช่นกัน เปลวไฟล้อมรอบเขาทุกที่ และเปลวไฟรูปแพนเค้กบนฝ่ามือของเขาก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
"เฮ้! นั่นนั่น!"
บทนำสำหรับบทต่อไป: ในช่วงเวลาวิกฤติ หมิงและชานหยุดคนแปลกหน้า... ใครคือคนแปลกหน้าที่สูงกว่าหมิงและชานในระดับการต่อสู้มากกว่ายี่สิบเท่า? คุณกำลังจะมาทำลาย Divine Grace Pavilion หรือไม่? ———— "DRAGON DEVIL" วิเศษมากเพราะการสนับสนุนของคุณ!
