"บทแรกของ "กลางคืน" - แสงจันทร์ (อัพเดทครั้งแรก)" [2011-08-13 16:38] แสงจันทร์ อลัน ค่ำคืนที่หมอกหนา เมฆบดบังความสว่างรอบนี้ เมื่อลมพัดผ่านก็เดินตามแสงจันทร์ก็โผล่ออกมา บนยอดเขามีผมยาวปลิวไสวตามสายลม “พระจันทร์ดวงใหญ่มาก เศร้ามาก” (咻廻) ร่างสองร่างแวบผ่านมา “ฮึ่ม ทำไมต้องกังวลด้วยล่ะ? มันเป็นประเภทไลท์ชัดๆ ทำไมคุณต้องสับสนระหว่างถูกและผิด? ฉันคือตัวร้ายที่ใครๆ ก็เกลียด” หลังจากพูดแบบนี้ เขาก็หันกลับมาและผนึกด้วยมือของเขา “ธาตุมืด—เย่เหม่ย” ทันใดนั้นบุคคลนั้นก็หายไปราวกับแสงที่น่าหลงใหล คนสองคนที่ซ่อนตัวอยู่พูดด้วยความตกตะลึงว่า "ผนึกเสน่ห์" ระดับ S นั้นแย่มาก จากนั้นทั้งสองคนก็กระโดดออกมาจากความมืด เพราะในโลกของเย่เหม่ย การอยู่ในความมืดก็เหมือนกับการก้าวเข้าสู่นรก “พี่ชาย กลับมาเถอะ คุณล้มไปแล้ว ถ้าพี่สาวเสี่ยวรู้ เธอจะตำหนิคุณ” เด็กชายคนหนึ่งอายุประมาณสิบห้าปีร้องขออย่างจริงใจ “เย่โต่ว อย่าก่อความเสียหายอีก กลับไปหาอาจารย์แล้วข้าขอให้อาจารย์ไว้ชีวิตท่าน” ทหารผ่านศึกวัย 40 อีกคนกล่าว ทันใดนั้น เมฆดำก็รวมตัวกันและมีสายฟ้าฟาดลงมา เสียงสำลักดังขึ้นในคืนที่มืดมน: "น้องสาวเสี่ยว น้องสาวเสี่ยวบอกว่าเธอรักเย่เท่านั้นในชีวิตนี้" ทันใดนั้นเธอก็โกรธ “เฒ่าหัวขโมย ก็แค่เธอ มันทำให้เราต้องแยกจากกันระหว่างความเป็นและความตาย” “พี่ชาย ท่านอาจารย์ก็ไม่รู้เรื่องนี้เหมือนกัน เขาไม่ได้ตั้งใจ” ชายหนุ่มกล่าวว่า “ฮึ่ม เจ้ามีบุคลิกแปลก ๆ มาตั้งแต่เด็ก ถ้าอาจารย์ของข้าไม่เห็นเจ้าเป็นอัจฉริยะในการปลูกฝังกฎ ข้าคงฆ่าเจ้าไปนานแล้ว มาร ยังไม่สายเกินไปที่จะกำจัดเจ้าในวันนี้” นักลัทธิเต๋าผู้เฒ่ากล่าว “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ในที่สุดคุณก็เปิดเผยนิสัยที่แท้จริงของคุณแล้ว คุณทำทุกอย่างเพื่อปลูกฝังกฎเกณฑ์ คุณต้องการที่จะใช้ประโยชน์จากฉันตั้งแต่คุณยังเป็นเด็ก แต่น่าเสียดายที่ฉันได้เห็นมันมาเป็นเวลานานแล้ว พี่น้อยหยานกวง คุณยังคงต้องถูกเก็บไว้ในความมืด ช่างน่าสงสารจริงๆ” Ye Dou กล่าว หยานกวงสะดุ้ง “ท่านอาจารย์ นี่ไม่ใช่เรื่องจริง…” นักลัทธิเต๋าเฒ่าหยุดเขา “ศิษย์ที่รักโง่เขลา ฉันจะเอาเปรียบคุณได้อย่างไร อย่าฟังเรื่องไร้สาระของเขา ให้เราทำลายเขาก่อน แล้วฉันจะอธิบายให้คุณฟัง” Yadou หัวเราะ "ฮ่าฮ่าฮ่า ลูกศิษย์ที่รัก? ฉันไม่รู้ว่ากี่ครั้งแล้วที่ฉันได้ยินคำพูดหน้าซื่อใจคด มาเถอะ หยุดพูดพล่ามได้แล้ว" ลัทธิเต๋าเฒ่าโกรธมาก "หึ เจ้าผู้ชั่วร้าย เจ้าสมควรตาย" เขาสร้างผนึก "ธาตุแสง - ท้องฟ้าศักดิ์สิทธิ์" ในเวลานี้ ลึกลงไปในท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิด ดูเหมือนจะมีวัตถุที่ส่องสว่าง และแสงที่ปล่อยออกมาก็เข้ามาใกล้พื้นดิน กำลังจะส่องสว่างโลกแล้ว จู่ๆ ก็เหมือนเทียนไขที่กำลังจุดอยู่ดับลง ความมืดก็กลับมา “ฮึ่ม คุณคิดว่าเย่เหม่ยจะพังทลายได้ง่ายๆ เหรอ? คุณไร้เดียงสาจริงๆ” Yadou กล่าวอย่างดูถูก “ถ้าอย่างนั้นให้ฉันแสดงให้คุณเห็นถึงพลังแห่งความมืด การอัญเชิญเครื่องรางยามค่ำคืน - เทพเจ้าแห่งฟ้าร้องและเทพเจ้าแห่งลม” ทันใดนั้น ร่างมนุษย์ขนาดใหญ่สองตัวก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า เทพเจ้าสายฟ้าผมแดงถือค้อน และเทพเจ้าแห่งลมผมขาวถือน้ำเต้าขนาดใหญ่บนหลังของเขา “ยาโดะ ในที่สุดคุณก็คืนไพ่กับอาจารย์ของคุณแล้วหรือยัง?” ธอร์กล่าวว่า “คุณไม่สนใจคำพูดของคนอื่นจริงๆ เหรอ?” เฟิงเซินกล่าว ลึกลงไปในคืนที่มืดมิด ดวงตาลึกหันไปครู่หนึ่งแล้วปิดลงในที่สุด “พวกเจ้าไปก่อนเลย” ยาโตะกระซิบ “พายุทอร์นาโดสีดำ ออกมา” เฟิงเซินปล่อยพายุทอร์นาโดหลายลูกจากต้นน้ำเต้าสูงหลายสิบเมตร พายุทอร์นาโดพัดไปทางเหล่าดาวและย่านกวง "ไฟฟ้าช็อต" ธอร์ฟาดฟ้าร้องและฟ้าผ่าด้วยค้อนของเขาแล้วชี้ไปที่คนทั้งสอง พวกเขาทั้งสองถูกพายุทอร์นาโดล้อมรอบทันที และแสงสลัวๆ ในตอนกลางคืนก็ค่อยๆ เข้ามาใกล้ "สายฟ้า ไปกันเถอะ" ลัทธิเต๋าเฒ่าพูดด้วยความตกใจแล้วรีบวิ่งหนีไป โดยไม่คาดคิด เราใกล้จะเกิดพายุทอร์นาโดแล้ว ร่างถูกดูดเข้าไปในพายุทอร์นาโดด้วยความกดอากาศที่รุนแรง ชายชราพยายามอย่างเต็มที่ที่จะต่อต้าน แต่ก็ยังถูกลมข่วนอยู่สองสามครั้ง “ธาตุแสง - ไข่มุกแห่งเทพเจ้า” หยานกวงสร้างผนึกอย่างรวดเร็วเมื่อเขาเห็นเจ้านายของเขาประสบปัญหา . ในเวลานี้ ลูกบอลแสงขนาดเท่าตัวเปล่งออกมาจากร่างของหยานกวง ย้ายไปถนนสายเก่า จากนั้นชายชราก็ติดกับดักอย่างสมบูรณ์ ความกดอากาศที่รุนแรงไม่มีผลกระทบภายในทรงกลมแสง เล่าดาวถือโอกาสบินออกไปจากสถานที่นั้น พบกับยันกวง. “ลูกศิษย์ที่รัก พลังของระบบแสงไม่สามารถปล่อยออกมาได้เต็มที่ที่นี่ ฉันขอให้คุณใช้วิธีลับของครอบครัวเท่านั้น” ลัทธิเต๋าเฒ่าพูดอย่างเขินอาย "หืม?คุณจำเป็นต้องใช้เทคนิคลับหรือไม่? “Yan Kuang ไม่คิดว่า Ye Mei จะน่ากลัวขนาดนี้ “เอาล่ะ ฉันจะใช้ผนึกป้องกันเพื่อปกปิดคุณ ดำเนินการอย่างรวดเร็ว ผนึก ระบบแสง - เทพพิทักษ์” ในเวลานี้ หน้ากากแสงสีปกคลุมพวกเขาทั้งสอง “ต้องการใช้วิธีลับหรือไม่? อย่าถามเลยว่าธอร์เห็นด้วยหรือไม่ . Yadou พูดที่ไหนสักแห่งในคืนที่มืดมิด “เทพเจ้าธอร์ ปล่อยให้พวกเขาเห็นพลังของคุณ” “ใช่ ไฟฟ้าช็อตสามเท่า” ธอร์ยกค้อนขึ้น สายฟ้าขนาดใหญ่ชี้ไปที่หน้ากาก โล่แสงถูกกระแทกทันที และเกิดรูเล็กๆ หลายรู “ลูกศิษย์ที่รัก รีบหน่อย หน้ากากจะอยู่ได้ไม่นาน” ลัทธิเต๋าเฒ่ากล่าวว่าตื่นตระหนกเล็กน้อย "ครับอาจารย์" หลังจากที่เหยียนกวงพูดจบ เขาก็หยิบยันต์ออกมาจากกระเป๋าของเขาแล้วพิมพ์ว่า "เสี่ยวเหรินติงแล้ว...ธาตุไฟ - มังกรไฟถือกำเนิดแล้ว" ทันใดนั้น มังกรไฟตัวใหญ่ก็โผล่ออกมาจากพื้นดิน ทะยานสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน การชนกันโดยบังเอิญ ในเวลานี้ แม้แต่กลางคืนก็ยังปรากฏรอยแตกร้าว "ทอร์นาโด มาเลย" เทพเจ้าแห่งลมพ่นพายุทอร์นาโดออกมา รอให้พายุทอร์นาโดเข้าใกล้มังกรไฟ มังกรไฟเปิดปากของเขา เปลวไฟหายใจ อาจเป็นเพียงรัศมีของเปลวไฟที่พัดพายุทอร์นาโดออกไป ใครๆ ก็สามารถจินตนาการได้ว่าเปลวไฟนั้นทรงพลังเพียงใด ธอร์ใช้สายฟ้าฟาดใส่หน้ากากต่อไป หน้ากากกำลังจะแตก ทันใดนั้น พระจันทร์เต็มดวงอีกดวงหนึ่งก็ปรากฏบนท้องฟ้า เสน่ห์ยามค่ำคืนถูกทำลาย . ปรากฎว่ามังกรไฟได้เปิดสิ่งกีดขวางออก
เพื่อดำเนินการต่อ . .
