เดธแฟนตาซี (6)

ในห้องมืดและมิดชิด มีเพียงแสงจากจอคอมพิวเตอร์เท่านั้นที่สะท้อนบนใบหน้าของชายสวมหน้ากาก ดวงตาของชายสวมหน้ากากจับจ้องไปที่จอภาพ นิ้วของเขาพิมพ์บนแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว และเขาสูดจมูกอย่างเย็นชา พึมพำ: "มันน่าเศร้าจริงๆ เจ้านาย แต่คุณประมาทเกินไป คุณใช้เงินไปทุกที่ก่อนที่จะถึงช่วงดำเนินคดี สุนัขสองสามตัวได้กลิ่นคาว มันเร็วเกินไปที่คุณจะต้องถูกคนเจ้าเล่ห์ฆ่าในองค์กร แต่คราวนี้ไม่มีเจ้าหน้าที่ไอ้สารเลวคนใดทำได้ โปรดแจ้งให้ฉันทราบล่วงหน้า ฉันคิดว่าฉันถูกค้นพบแล้ว ลืมไปเถอะ ไม่ว่าใครทำก็จะต้องจ่ายเงินเพิ่ม” สองวันต่อมา ผู้รับผิดชอบบริษัทจัดงานโค้งคำนับทุกคนที่เข้าร่วมงาน และนำพนักงานสองคนไปแจกเป้สะพายหลังและหูฟัง “เฮ้ ผู้จัดงานไม่มาเหรอ?” เฟิงหลิงฮันก้าวไปข้างหน้าและถามบุคคลที่รับผิดชอบ “คุณหมายถึงผู้ชายคนนั้นเหรอ?” ผู้รับผิดชอบคิดอยู่ครู่หนึ่ง: "เขาจะรอคุณอยู่ในกระท่อมที่คุณพักอยู่ อย่างไรก็ตาม เกาะนี้เป็นเกาะที่ไม่มีคนอาศัยอยู่และเราไม่รู้จักเขาดีนัก ผู้จัดงานยืนกรานที่จะจัดงานที่นั่นก่อนที่จะตกลงอย่างไม่เต็มใจดังนั้นเขาจึงกลัวปัญหาใด ๆ เขาจึงไม่ได้ใช้เต็นท์" เฟิงหลิงฮันโบกมือ สวมหูฟังแล้วเดินเข้าไป เมื่อเข้าไปในเฮลิคอปเตอร์ เฟิงหลิงฮันพบว่ามีคนอื่นเข้าไปในเครื่องบินแล้ว “1...2...3...4...5 มีทั้งหมดห้าคน น่าจะเป็นห้าอันดับแรก” เฟิง หลิงหาน เหลือบมองคนอื่นๆ คนหนึ่ง ผู้หญิงที่แต่งหน้าจัดหนัก ชายร่างสูงที่มีรอยแผลเป็นบนใบหน้า ชายร่างเตี้ยที่หิวโหย และชายผิวคล้ำที่ใช้เสื้อกันลมปิดหน้า พวกเขาล้วนเป็นผู้ชายที่พิเศษ เฟิง หลิงฮัน คิด บางทีเขาอาจจะง่วงนอนนิดหน่อย เฟิง หลิงฮัน คิด หลิงฮันมองดูนาฬิกาของเขาและผล็อยหลับไปไม่นานหลังจากนั้น เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้งเขาก็มาถึงที่หมายแล้ว มันสบายมาก เฟิง หลิงฮัน สูดอากาศบริสุทธิ์ของธรรมชาติและยืดเส้นยืดสาย แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปทำให้เขาไม่สามารถผ่อนคลายได้อีกต่อไป