[แฟนทอม] บทที่ 2 (การตัดสินใจ)

กัปตันที่นั่งอยู่ในที่นั่งว่างในห้องนักบินลืมปิดเครื่องกำเนิดพลังงาน แสงสีทองจาง ๆ ลอยอยู่บนชุดเกราะโลหะผสม ราวกับว่ามันกำลังว่ายไปด้วยพลังแห่งจิตวิญญาณ... รัมก็หดหู่เช่นกัน เขาไม่เคยคาดหวังว่าจู่ๆกัปตันจะเป็นเช่นนี้ สีหน้าของเขาชาราวกับว่าเขากำลังคิดอะไรบางอย่าง เขาต้องการเรียกหลางหยามาเพื่อปรับตัว แต่เมื่อเขานึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้ เขาก็แสร้งทำเป็นไม่เป็นไรและมองดูทิวทัศน์นอกหน้าต่าง "ที่นี่สวยงามมาก" ทุกครั้งที่เขามองดูกาแล็กซีอย่างลึกซึ้ง เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจแบบนี้ แม้ว่าเขาจะดูทิวทัศน์แบบนี้มานานกว่าสิบปีก็ตาม เมื่อยานอวกาศกำลังจะผ่านแถบอุกกาบาต กัปตันก็ปิดการป้องกันทันที รีบเดินไปที่สะพาน คว้าจอยสติ๊กจากมือของ Langya และ Langya ก็สับสน เขาลุกจากที่นั่งอย่างชาญฉลาดแล้วเดินไปที่ตู้เย็น เขาเปิดประตูด้วยมือข้างเดียว... "รัม คุณอยากได้ไวน์โบราณสักขวดไหม?" การซักถามอย่างสงบของ Langya ทำให้ Rum รู้สึกไม่สบายใจ และเขาก็คิดกับตัวเองว่า "เด็กคนนี้กำลังทำอะไรอยู่" จากนั้นเขาก็ตอบว่า “ไม่ ฉันจะไปเอาเองถ้าจำเป็น” ลังยาเอียงหัว “อะไรก็ได้” หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็จับมือขวาไปทางไวน์โบราณที่อยู่ตรงหน้าเขา ทันใดนั้น Langya ก็เห็นของในตู้เย็นวิ่งเข้ามาหาเขา และถูกวางลงบนพื้นด้วยความงุนงง “ให้ตายเถอะ คุณกำลังทำอะไรอยู่กัปตัน!” Lang Ya สะบัดน้ำแข็งบนร่างกายของเขาอย่างไม่เต็มใจ เขารู้สึกไม่สบายใจหลังจากที่มันละลาย และร่างกายของเขาก็ถูกขวดไวน์กระแทกอย่างแรง รัมไม่มีปัญหาในการคาดเข็มขัดนิรภัย กัปตันลุกขึ้นจากที่นั่ง “ฉันขอโทษ ยานอวกาศและอุกกาบาตจูบกันอย่างเร่าร้อน” รัมมองดูกัปตันโดยไม่เห็นสัญญาณล้อเล่นใดๆ เขาหันกลับไปมองออกไปนอกหน้าต่าง ยานอวกาศถูกฝังอย่างราบรื่นในอุกกาบาตเว้า แต่ในแถบอุกกาบาตนี้ ยานอวกาศดูเล็กมาก กัปตันดับเครื่องยนต์ของยานอวกาศแล้วพูดว่า "ตามฉันไปที่ห้องประชุม" ลังยาก็สับสนและเดินตามไปอย่างเงียบๆ... ไฟในห้องประชุมเปิดขึ้นโดยอัตโนมัติ... กัปตันหยิบหินที่รัมเพิ่งพบออกมาจากกระเป๋าของเขา เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของกัปตัน Langya ก็อายเกินกว่าจะล้อเล่นอีกต่อไป “พี่ครับ ฟังผมก่อนครับ ผมพูดจบแล้วสามารถแสดงความคิดเห็นได้เลยนะครับ เหตุผลที่ผมจอดยานอวกาศไว้บนอุกกาบาตในแถบอุกกาบาตก็เพราะมันสามารถปิดกั้นสัญญาณสอบถามของฐานได้ เรามีเวลาแค่เจ็ดนาทีเท่านั้น ผมบอกว่าคุณฟังนะ” Rum และ Langya พยักหน้าพร้อมกัน “คุณรู้ไหมว่านี่คืออะไร? คุณไม่รู้แน่นอน” กัปตันยิ้มอย่างมีเลศนัย "นี่คือโลหะ X-series 1201 เพื่อเป็นการประหยัดเวลา เรามาพูดแบบนี้กันดีกว่า แกนกลางของยานอวกาศที่ใหญ่ที่สุดที่ให้บริการในปัจจุบัน 'Ganaro' ใช้คริสตัลชนิดนี้ โลหะ 1201 เป็นชื่อปกในเอกสารสำคัญ ปืนหลักของ 'Ganaro' ก็ใช้คริสตัลแบบเดียวกัน วัสดุแบบเดียวกัน แต่ความแตกต่างคือชิ้นส่วนแกนกลางมีขนาดใหญ่กว่าชิ้นส่วนที่อยู่ในมือของฉันถึงสิบเท่า และชิ้นนี้เทียบเท่ากับชิ้นส่วนปืนหลัก ฉันเชื่อคุณ เคยสัมผัสถึงพลังของปืนหลักมาแล้ว ในระหว่างการทดสอบยิง มันพังทลายลงเกือบครึ่งหนึ่งของดวงจันทร์” Rum และ Langya รู้สึกง่วงในเวลาเดียวกัน พวกเขาได้ยินคำพูดที่พวกเขาอาจไม่เคยได้ยินมาตลอดชีวิต “คริสตัลนี้เรียกว่าผีเพราะมันมีสติปัญญาบางอย่าง มันอาจเป็นชิ้นส่วนของชีวิตที่ชาญฉลาดบางชนิด เอฟเฟกต์การถ่ายภาพของคริสตัลนั้นดีมาก และราคาของมันในตลาดโลกเป็นสมบัติล้ำค่าอย่างแน่นอน มันเริ่มต้นด้วย 1 และตามด้วยศูนย์นับไม่ถ้วน ฉันต้องการให้คุณตัดสินใจ เก็บไว้หรือส่งมอบมัน” "การตัดสินใจของคุณในวันนี้จะเปลี่ยนชีวิตคุณ..."