[แฟนทอม] บทที่ 3 (ข้อตกลง)

เนื่องจากเศษดินที่ติดอยู่กับคริสตัลถูกกำจัดออกทีละน้อย ทั้งห้องจึงเต็มไปด้วยสีน้ำเงินเข้ม เมื่อจ้องมองเข้าไปในส่วนลึกของคริสตัลอย่างตั้งใจ สิ่งที่เขาเห็นคือสีน้ำเงินไม่มีที่สิ้นสุด เมื่อเห็นการแสดงออกของ Langya และ Rum กัปตันก็นึกถึงช่วงเวลาที่เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นเกราะทองคำ และเวลาที่เขาสัมผัสกับข้อมูล "Phantom"... แม้ว่าเขาจะมีพลังอันยิ่งใหญ่ แต่นายพลของกระทรวงกลาโหมอวกาศ-เวลาก็ยังคงเปลี่ยนไปด้วยหินสีน้ำเงินนี้ ในขณะนี้ เขาคิดว่า "ถ้าคุณเป็นเจ้าของ คุณจะมีความมั่งคั่งไม่รู้จบ แม้ว่าคุณจะรับราชการเป็นทหารมาสามร้อยปี สิ่งที่คุณจะได้ก็เป็นเพียงเศษเสี้ยวเท่านั้น" ความรุ่งโรจน์ของกองทัพและชื่อเสียงของประเทศดูไม่มีนัยสำคัญมากเมื่อเทียบกับผลประโยชน์ส่วนตัว... ขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ กัปตันก็รู้สึกหมดหนทางและมีความผิดอย่างสุดซึ้ง เขาไม่เข้าใจเลยว่าเขากำลังคิดแบบนี้ “หินปีศาจอะไรเช่นนี้” กัปตันวางหินลงบนโต๊ะ กัปตันพูดกับตัวเองเมื่อเห็นจุดแสงสีฟ้าเกาะอยู่บนถุงมือโลหะ “เฮ้ เธอเห็นมันมั้ย ฉันเห็นผี มันเหมือนจริงเลย” Langya ตะโกนด้วยความประหลาดใจ “ฉันเห็นแล้ว...ฉันเห็นแล้ว...ดูสิว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตแบบไหน...ดูตึกที่อยู่ไกลๆสิ มันดูเหมือนปิรามิดหรือเปล่า...” รัมอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นและเต้นขณะพูด “ว้าว! ฉันยังรู้สึกถึงเจตนาฆ่าของคมมีดที่อยู่ระหว่างนิ้วของสิ่งมีชีวิตนั้นด้วยซ้ำ” ความกดดันที่ปีศาจนำมาสู่ Langya นั้นเป็นเรื่องที่ไม่อาจจินตนาการได้ ในความเป็นจริง กัปตันยังมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างลึกซึ้งกับแผนการของภูตผีอีกด้วย แม้ว่าเขาจะได้เห็นข้อมูลการจำลองแล้ว แต่กองทัพรูปร่างแมลงในปีศาจทำให้เขารู้สึกเหมือนต่อสู้เคียงข้างกันในเวลานี้ และเลือดในร่างกายของเขาก็ร้อนแดง “อา~~~” เมื่อเสียงอันเจ็บปวดออกมาจากปากของรัม กัปตันก็ใช้โกดังโลหะเพื่อปิดผนึกคริสตัลอย่างเด็ดขาด เมื่อแสงสีฟ้าในห้องกระจายไป ใบหน้าของรัมก็เต็มไปด้วยเหงื่อ และมือของเขาก็สัมผัสร่างกายของเขา “มันน่ากลัวมาก สมจริงมาก ฉันรู้สึกว่าสัตว์ประหลาดวิ่งผ่านฉัน เมื่อพวกเขาเหยียบร่างกายของฉัน ฉันสัมผัสได้ถึงกระดูกหักและเนื้อและเลือดของฉันถูกกิน…” หลางหยาซึ่งนั่งอยู่ทางด้านซ้ายของกัปตัน เปิดเครื่องกำเนิดพลังงานของชุดเกราะ เห็นได้ชัดว่าเข้าสู่สภาวะการต่อสู้ กัปตันดูสงบลงมาก “ยังเหลือเวลาอีก 50 วินาทีก่อนการตรวจสอบความปลอดภัย 7 นาที โปรดเลือก…” กัปตันเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผากเบา ๆ แล้วมองดูนาฬิกาจับเวลาอีกครั้ง “30 วินาที...” “ผมตามกัปตัน” รัมที่หวาดกลัวได้แสดงความคิดเห็นของเขาก่อน "20 วินาที..." "15 วินาที..." "ฉันคิดว่า... เพื่อนๆ ในวงการเกมออนไลน์คงจะชอบสิ่งนี้..." ลังยาพูดหลังจากปิดการป้องกันสีน้ำเงิน "10 วินาที..." "ผมคิดว่าเรามีเวลาคิดมากกว่านี้ อย่างน้อยเป้าหมายก็ยังเหมือนเดิม..." "ลังยา ลงมือเลย!" "ใช่!" ด้วยวิธีนี้ นายพลหนุ่ม เจ้าหน้าที่เกราะเขียว และเด็กฝึกงานเกราะสีน้ำเงินจึงตัดสินใจอนาคต! ในปี 1041 หลังจากเฉลิมฉลองครบรอบ 10 ปี ลังยาล้มเหลวในการทดสอบฝึกงานและถูกส่งกลับไปยังสถาบันการทหารในเครือกระทรวงกลาโหมอวกาศและเวลา เขาไม่ได้สมัครฝึกงานอีกเลยในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า และครอบครัวของเขาดูเหมือนจะเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นและหยุดจัดการความสัมพันธ์และปฏิบัติภารกิจกับเจ้าหน้าที่ระดับสูงบางคน... ในปี 1050 Lang Ya สำเร็จการศึกษาได้สำเร็จ และละทิ้งอาชีพที่ได้รับมอบหมายจากสถาบันการทหาร และไปทำงานเป็นคนงานปกขาวในกลุ่มเกมออนไลน์ที่ใหญ่เป็นอันดับสามของโลกแทน ครอบครัวของเขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น