“ปีศาจมังกร” ตอนที่ 2

"DRAGON DEVIL" บทที่ 2

ชายในชุดเสื้อกันลมหันกลับมา และหมิงเหอซานก็รีบวิ่งออกจากป่าด้วยอาการหอบ ขณะที่เขาพูด เขาก็ก้มตัวลงและวางแขนบนเข่าแล้วหายใจไม่ออก พระเจ้ารู้ดีว่าเด็กสองคนนี้วิ่งขึ้นไปบนหน้าผาเร็วแค่ไหน วงแหวนแห่งเปลวไฟในมือของชายเสื้อกันลมค่อยๆหายไป เขาหันกลับมามองพวกเขาด้วยสายตาเยาะเย้ย "หืม~ กลายเป็นว่าพวกเขาเป็นเด็กเหลือขอสองคนเหรอ! อะไรนะ คุณกำลังทำอะไรอยู่?"
หมิงอ้าปากค้างและเงยหน้าขึ้นมองเขา "ฮะ~ฮะ~ พวกคุณ "คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร?" ดูเหมือนว่าชานจะปรับตัวแล้ว "คุณกำลังโจมตีเสินเอินจริงๆเหรอ? เอ่อ จาก Sky City เหรอ?” ชายในเสื้อกันลมส่ายนิ้วของเขา "เฮ้ นี่มันแผนกเครื่องกลของ Tianling Divine Guard" "แผนกเครื่องกลเหรอ?" ชานคิดอย่างครุ่นคิด "ทำไมแผนกเครื่องกลถึงมาทำเรื่องแบบนี้ด้วย" หมิงที่อยู่ด้านข้างก็พัก "ซาน!" ไม่ว่าเขาจะอยู่แผนกไหน ใครก็ตามที่มาทำลายศาลาเสินเอินต้องกลับไป! "
"ฮึ่ม~" ชายในเสื้อกันลมพูด เขาเดินไปข้างหน้า เข้าใกล้พวกเขาทั้งสองมากขึ้นเรื่อยๆ " "เมืองแห่งการต่อสู้" ใหญ่โตขนาดนี้...มีเพียงเด็กเหลือขอสองคนเท่านั้นที่ถูกเรียกให้มาดูแลมันเหรอ ฮ่าๆ" เขาหยุดและอยู่ห่างจากหมิงและชานเพียงห้าหรือหกก้าวเท่านั้น
Shan ยิ้ม "เอ่อ นี่คือ..."
"卟叱......"
"ออกไปจากที่นี่! ! ปวดตา! " ก่อนที่ Shan จะพูดจบ ชายในเสื้อกันลมก็สะบัดมือ และเกิดพายุทอร์นาโดขนาดเล็กขึ้นบนพื้นและพุ่งเข้าหา Shan ทำให้ Shan กระแทกอย่างแรง “นี่คือภารกิจขององค์กรเช่นกัน ปีศาจตัวน้อย!”
”ฉาน! เจ้าผู้น่ารังเกียจ! “เมื่อฉานถูกทุบตี หมิงก็สะดุ้งและวิ่งไปหาฉาน
"ใช่แล้ว..."
ชายในเสื้อกันลมมองดู [ผู้แต้มการต่อสู้] "ชิ~ แน่นอนอยู่แล้ว ฉันส่งเด็กขยะไปสองตัว ตัวหนึ่งที่ Lv10 และอีกตัวที่ Lv8 ฮ่าๆ คุณจะเทียบทักษะ Lv32 ของฉันสองคนได้ยังไง ฮ่าๆ" หมิงช่วย Shan ขึ้น Shan ยืดเสื้อผ้าของเขาให้ตรง "ให้ตายเถอะ คุณชื่ออะไร"
"แผนกลอบสังหาร ฉันบอกไปแล้ว! ฉันชื่อมู่ หลิงเฟย และทักษะของฉันคือไฟ ... " มู่หลิงเฟยมองไปที่ป่าแล้วมองหมิงและชานด้วยสายตาที่ชั่วร้าย "มีอีกอันหนึ่งที่คุณเคยเห็นเฟิง! เฮ้ ปีศาจตัวน้อย คุณยังต้องการหยุดฉันหรือเปล่า มันเป็นแค่ศาลาโทรม! ฮ่าฮ่าฮ่า"
หมิง อวี้ซานรู้สึกหงุดหงิดกับคำพูดของเขา "Tsk ไอ้บ้า...ระดับ 31" Shan Zingming พูดแบบนี้และกระซิบว่า "ไม่เป็นไร Ming บางคน ระดับของผู้คนเป็นเพียงชื่อ มันเป็นเพียงระดับการเพาะปลูก คนประเภทนี้สนใจแค่การอัพเกรด ฮ่าๆ... ถ้าฉันไม่ได้อยู่กับคุณ ด้วยระดับปัจจุบันของฉัน ฉันอาจจะถึงระดับ 30 แล้ว! ผู้คนพึมพำและไม่สนใจว่าเขารำคาญเล็กน้อย "คุณสองคน..." หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็รีบวิ่งไปหาทั้งสองคน
ชานสังเกตเห็น "ฮึ่ม~"
ด้วยการเทเลพอร์ตอย่างกะทันหัน เขายืนอยู่ตรงหน้ามู่หลิงเฟย มู่หลิงเฟยตกใจกับหมิงที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขาและหยุด "เอ่อ... เด็กก็ขยับได้เหมือนกัน!" “ในขณะที่เขาพูด ฉงซานต่อยอย่างแรง จริงๆ แล้วชานไม่ใช่นักสู้ระดับเนบิวลาระดับที่ 10 ดังนั้นเขาจึงสามารถบอกได้ด้วยหมัดที่รวดเร็วเช่นนี้ เขาก้มลงอย่างรวดเร็วและหลบเลี่ยง
"หืม! ? “มู่หลิงเฟยหยุดชั่วคราว และก่อนที่เขาจะถอนหมัดออกไป ชานซึ่งก้มตัวลงก็ชกเขาอย่างแรงที่คางด้วยหมัดเฉิงหลง และทำให้มู่หลิงเฟยลอยขึ้นไปในอากาศ “เจ้าเด็กน้อย เจ้ามีทักษะที่ดีจริงๆ เหรอ? ! “มู่หลิงเฟยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยหลังจากถูกกระแทกขึ้นไปในอากาศ ไม่ไกลนัก หมิงยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ “ฮ่าฮ่า คุณคิดว่าชานเจิ้นอยู่ระดับสิบหรือเปล่า? อิอิ เขาไม่ได้ใช้ [Fighting Scorer] ในการฝึกฝน! มู่หลิงเฟยตกใจกับคำพูดของหมิง “อะไรนะ?” ! "
Shan ตกลงบนพื้น เนื่องจากหมัดหนักเกินไป มู่หลิงเฟยจึงยังคงอยู่ในอากาศ จากนั้น Shan Shun ก็เคลื่อนตัวไปด้านล่างของมู่หลิงเฟยโดยตรง "อืม~ ทักษะของฉันยังมีลมอยู่ด้วย...อิอิ"
"ลมใต้พิภพชูรา"
ชูราชานเปิดแขนของเขา และพืชพรรณและดอกไม้รอบตัวเขาก็เริ่มกระพืออย่างรุนแรงจากนั้น พายุทอร์นาโดที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณหนึ่งเมตรได้ก่อตัวขึ้นรอบๆ Shan และมู่หลิงเฟยซึ่งอยู่ในอากาศก็ถูกลมดูดไป “คุณ... ไอ้สารเลว!” พายุทอร์นาโดยังคงหมุนอยู่ และ Ming Ze ใต้ต้นไม้ก็มองดูด้วยความดีใจ "ฮ่าฮ่า~ Shan คุณคือไอดอลของฉัน!"
ชานกระโดดออกจากสายลมแล้วชูมือข้างหนึ่งขึ้นไปในอากาศ "เฮ้ กลับสู่อาณาจักรแห่งท้องฟ้า!"
ชูร่า ● ระเบิดคลื่น
Shan เหวี่ยงแขนอย่างแรงไปยังบริเวณที่มีพายุทอร์นาโดอยู่บนพื้น การระเบิดของอากาศทำให้พายุทอร์นาโดหายไป และพืชพรรณโดยรอบบางส่วนก็ถูกกระแทกด้วยเช่นกัน มู่หลิงเฟย ซึ่งอยู่ในพายุทอร์นาโด รู้สึกถึงพลังชี่พุ่งขึ้นมาจากใต้ร่างกายของเขา ก่อนที่เขาจะปรับร่างกายได้ เขาก็รีบลอยขึ้นไปในอากาศและหายไป "ไอ้เด็กเวร!! ผิดพลาดแล้วหัวหน้า!"
ชานส่ายผมแล้วยิ้ม "เฮ้ ไปกันเถอะ หมิง!"
"ใช่แล้ว!"